Nieuwe Cats halen gouden galm terug

Nieuwe Cats halen gouden galm terug
Een gouden galm, was het. Muziek van The Cats, dat draaiden ze overal. De Volendammers hadden hits over de hele wereld, gaven concerten van Suriname tot Zweden. Tot de formatie twintig jaar geleden uit elkaar spatte. Het lied leek uit. Maar toch ging muzikaal Volendam weer sleutelen aan het Cats-repertoire. Het resultaat is een splinternieuwe ‘Tribute to The Cats Band’. Om de gouden galm een gouden echo te geven.

 

Gewone jongens uit Volendam waren ze. Zanger Piet Veerman werkte als kraanmachinist, bassist Arnold Muhren zat in de computers, Cees Veerman had een kantoorbaan, drummer Theo Klouwer was loodgieter en toetsenist Jaap Schilder werkte als metselaar in de bouw. Maar elk vrij uur waren ze met muziek in de weer. Wat voorzichtig begon met kermis optredens groeide uit tot een act die wereldwijd fans trok. Met herkenbare close-harmony zang en zelfgeschreven nummers scoorden ze tussen 1966 en 1974 ieder jaar wel een paar Top Veertig-noteringen. Nummers als ‘Lea’, ‘Be My Day’, ‘Vaya Con Dios’ en ‘One Way Wind’ draaien ze nu nog steeds bij Arbeidsvitaminen.

 

Koek op

In 1974 hadden The Cats het gehad. Na een tegenvallende tournee in Amerika beseften ze dat de koek op was. Met een groot concert namen ze afscheid van het publiek. Om een jaar later weer te beginnen. In 1980 stopten ze opnieuw. En warempel: drie jaar later hadden ze met ‘La Diligence’ opnieuw een gouden plaat. Maar daarna viel het doek voorgoed. Zanger Piet Veerman koos voor een solocarrière, wat de rest van de band hem meer dan kwalijk nam. Hij maakte ze brodeloos, was het verwijt. Het kwam nooit meet goed. Nou ja, ze groeten weer als ze op straat tegenkomen. Maar daar is het dan ook mee gezegd.

 

Blaren

Alles hebben ze geprobeerd om The Cats weer bij elkaar te krijgen. Jaap Buys, samen met zijn broer Jan manager van het eerste uur, praatte zich de blaren op de tong. “Maar wat moet je als het echt niet meet wil onderling? Er is te veel gebeurd. Inmiddels is drummer Theo overleden. Jaap kreeg een herseninfarct. En Piet wil echt niet meet. Dan houdt het toch op?” Jaap Buys zocht nieuwe wegen. Na het overlijden van zijn broer Jan kwam hij alleen aan de leiding van hun managementbureau. Hij ging werken met Harry Slinger, Pussycat en de Bintangs. De laatste jaren is hij dagelijks op pad met Jantje Smit. Van Duitse tv-studio’s naar Oostenrijkse concertzalen. Maar onderweg, in de auto draait hij nog altijd The Cats. Want de stille Volendammer heimwee naar de gouden galm van toen, die bleef. Inclusief de even Volendammer marketing gedachte dat er toch wat moest gebeuren met het roemrijke repertoire. Dat werd dus zoeken naar een nieuwe impuls. Zie het maar als de speurtocht naar een recept van je overleden oma. Wie kan de bessenpudding zo lekker maken als zij? Het antwoord kwam natuurlijk uit Volendam zelf.

 

Bij een nostalgische Catsavond in bet dorp brachten muzikale fans vorig jaar een ode aan hun idolen. “Het werd een groot succes”, vertelt Buys. “Dus de groep besloot samen door te gaan.” Zo werd de Tribute to The Cats Band geboren: een achtmansband met onder meet Piet Schilder (voormalig zanger van Next One), musicus Wil Schilder (broer van oud-BZN-zangeres Annie), Jan Veerman en Kees Plat, bekende gezichten van Volendamse bands als Stampvast, Friends en Fiesta.

 

Imca Marina

De enige van de ‘oude’ Cats die weer meedoet, is technicus Jan Schilder. Al toen The Cats in 1960 Imca Marina bij een optreden in het dorp begeleidden, sjouwde Jan met het drumstel. Nu zit hij opnieuw achter de knoppen. Gevoed door het succes van die eerste avond, kondigden de acht vorige week aan dat ze eind december opnieuw optreden in zaal Jozef in Volendam. De concerten waren binnen een middag uitverkocht. Daarna knoopten ze er op 3 januari een concert aan vast. Ook daarvoor waren de kaarten binnen een uur weg. Het waarom van het heimwee naar het Cats-geluid, is voor Jaap Buys gemakkelijk te verklaren. “Het eigen geluid van The Cats spreekt ook in deze tijd nog aan. Het komt omdat ze niet alleen muzikanten waren, maar ook omdat ze allemaal konden zingen. Dat de jongens van die nieuwe band dat evenaren, komt vast omdat ze in dezelfde kerkkoren hebben gezongen.”

 

Voldendams-ijdel

Dat Volendam teruggrijpt naar oude successen en niet werkt aan iets nieuws, zit bij niet mee. “Misschien klinkt het wel een beetje Volendams-ijdel, maar na The Cats is er toch niet zo veel verrassends gebeurd op muzikaal gebied? Natuurlijk kreeg je BZN, George Baker, Abba en Queen. Maar ook naar die bands blijft het publiek steeds terugvragen. Met films en musicals was er steeds een antwoord op dat verlangen. Maar voor de aanhang van The Cats was er weinig anders dan een verzamel-cd. Terwijl die mensen ook behoefte hebben aan een avondje uit.” Nu de concerten op eigen bodem zo snel uitverkocht raakten, maakte de Tribute to the Cats Band de afspraak dat ze op 21 februari volgend jaar optreden in zaal Bleeker in Heerhugowaard. Een plek van nostalgie, vertelt Jaap Buys. “Want daar boekte mijn broer Jan het eerste concert van The Cats buiten Volendam. Voor een krat pils speelden ze de hele avond.”