Verkoop van gerenoveerde kaaspakhuizen loopt stroef
Verkoop van gerenoveerde kaaspakhuizen loopt stroef
De verkoop van de gerenoveerde kaaspakhuizen ‘De Eendracht’ en ‘De Stad Rotterdam’ in Edam loopt stroef. De panden aan de stadsgracht verkopen vanaf de tekening is slechts een keer gelukt. Om de overige zeven woningen van rond de 400.000 euro te verkopen, zijn meer verkoopinspanningen nodig. De markt zit tegen en kijkers laten zich lastig overtuigen. Kopers nemen rustig de tijd en laten het renovatiewerk eerst volledig afronden. E. van Buuren van Van Overbeek makelaardij is beslist niet wanhopig, maar werkt intussen hard aan de verkoop. Verkoopbrochures, grote borden tegen de gevels en open dagen zijn als troeven ingezet en dat levert nieuwsgierigen genoeg op, maar vooralsnog weinig kopers. Ondanks de eenmalige kans van vrije vestiging in Edam.
Wennen
“Men moet duidelijk nog aan het idee wennen om te wonen in een pakhuis. Mensen denken dat het er naar kaas ruikt. Maar dat is absoluut niet zo”, verzekert Van Buuren. Maar er zijn meer misverstanden. Zo staat tussen de pakhuizen nog een pand. Dat is bij de oplevering weg. De aannemer heeft het onderkomen, met kantine, goed kunnen gebruiken tijdens het werk. “Maar bij de open dag zagen de mensen dit pand op een meter uit het raam staan. Bij de nabespreking van de open dag concludeerde makelaar en aannemer gezamenlijk dat dit pand zo snel mogelijk uit het zicht moet verdwijnen.” In oktober is een nieuwe open dag. De makelaar ziet een rol weggelegd voor de gemeente om her ontwikkeling in Edam-Volendam te bevorderen. “De beperkte vestiging werkt remmend. Zonder de vestigingseis is het makkelijker verkopen”, vindt Van Buuren. Hij is blij dat de gemeente voor de kaaspakhuizen een uitzondering heeft gemaakt en de beperkte vestigingseis heeft laten vallen. Wethouder ruimtelijke ordening T. Nouwen is niet van plan te gaan sleutelen aan het vestigingsbeleid. Nouwen; “Omdat in alle sectoren de behoefte aan huisvesting groot is en men een grote voorkeur toont voor de eigen gemeente. De huidige ontspanning op de huizenmarkt is een algemeen verschijnsel en wordt niet speciaal veroorzaakt door het vestigingsbeleid. Dat heeft tot doel het wonen voor zoveel mogelijk plaatsgenoten betaalbaar en bereikbaar te houden.”
Van Buuren adviseert dat als de gemeente gebieden gaat herinrichten of bestemmingen gaat aanpassen, ze de senior in ogenschouw moeten nemen. Bij een goede appartementenmarkt zijn locaties als de zakkenfabriek van Korsnas Edam, maar eventueel ook de voormalige textielzaak op de Dam, het weeshuis in de Grote Kerkstraat en heel misschien de kantoren van het Waterschap daarvoor in beeld. “Vooral de locatie van Korsnas Edam zal de gemeente echt seniorenwoningen moeten aanbieden. Het zou ook voor de doorstroming moeten.” Wethouder Nouwen begint zorgvuldig de verschillende markten uit te splitsen. Hij begint met de opmerking dat de gemeente niet alleen voornemens heeft, maar al diverse plannen voor appartementen aan het ontwikkelen is. “Ik denk aan het Korsnasterrein, het gebiedje Voorhaven/Achterhaven om de r.-k. kerk en de nieuw te bouwen woningen aan het Tuinierspad. In Volendam het project Roerstraat, her complex ‘In de Meer’, de plannen om de viaduct in de Zeestraat, op het Slobbeland en eventueel nog op het terrein van FC Volendam. Het uit te voeren woonwensenonderzoek zal bepalend zijn voor de invulling van Zuidpolder-oost. Bouwen voor kleinere huishoudens waarbinnen senioren een belangrijke plaats innemen, is ook daar mogelijk.We zijn ook bezig om samen met zorginstellingen, woningcorporaties en vertegenwoordigers van de senioren te inventariseren welke behoeften er op ons afkomen. Verder werken zowel het Sint Nicolaashof als de Zorgcirkel met de Meermin en de Gouwzee aan plannen om hun accommodaties uit te breiden dan wel op nieuwe leest te schoeien.”