Singelfestival neemt revanche op critici met uitmuntend programma!

Singelfestival neemt revanche op critici met uitmuntend programma!
Slechts één theateronderdeel viel dit weekend uit de boot, voor het overige behoorde de 23e editie van het Singelfestival tot de beste ooit. Vrijdagavond was top, met een goede mix van muziek en theater, zaterdagmiddag was ronduit geweldig met de leukste theatervoorstellingen voor de jeugd en zaterdagavond was het vooral de muziek die wist te imponeren. Een groot compliment voor de organisatie die met maar liefst 140 vrijwilligers in totaal 2.100 bezoekers wist te vermaken. Na twee 'magere jaren' een mooie revanche!
Het concept op de vrijdagavond van het Singelfestival is duidelijk. Een modern muziekprogramma voor de jongere muziekliefhebber ingepakt in cabaret en theater voor een breed publiek.

Toen om half negen de band Soundsurfer het muziekaanbod vrijdag opende werd meteen duidelijk dat met betrekking tot de muziekkeuze de festivalleiding deze keer een programmering had afgeleverd gericht op een nieuwe jongere doelgroep. De band 'Sound Surfer' was een echte popband met een mooi geluid, heftig en strak. Wel was te horen dat de bandleden rechtstreeks van de rockacademie kwamen. Het ietwat gelikte programma dat ze brachten verraadde veel goede schoolse voorbereiding. Deze afgemeten vorm deed echter niets af aan de sterke muzikale kwaliteit van de band. Een echte popband met hier en daar een 'mooie liedjes structuur'.

Bij de bands Das Pop en OlaBola kwam pas goed naar voren dat het Singelfestival zich niet meer laat beïnvloeden door de oudere popmuziekliefhebber. Een dappere keuze in de wereld van de vele festivals en muziekactiviteiten. Een aanpak die op het Singelfestival 2003 zijn vruchten duidelijk af lijkt te werpen.
Vooral de Belgische Band 'Das Pop' mag gezien worden als hip en modern met zijn liedjes, die ondersteund worden door een heftige discobeat en zware baslijn. Een nieuw geluid dat mede door de stemvervormer op de microfoon hier en daar aan een vroege David Bowie deed denken en ook wel iets had van de 'Sergeant Peppers' sound van de Beatles, maar gestoeld is op een totaal nieuw muzikaal concept met veel moderne beats en een indringende bas. De bandleden gaven zich 100 procent en die tomeloze energie brachten ze al vanaf het begin over op het overwegend jonge publiek dat volop danste in de festivaltent.

Ook de afsluitende band Olabola was van moderne snit met veel wereldmuziekinvloeden, reggea ritmes en een toetsenbord voor de scratch en synthesizer sounds. Voor de noodzakelijke melodische afwisseling zorgde sousafoon en schuiftrombone. Uiterst dansbaar, vrolijk en goed passend in het Singelfestival concept.

Om half acht opende caberetier Leon van der Zanden met zijn programma 'Hoerenjong' het muziek- theaterfestival. Van der Zanden moest voor een langzaam binnenkomend druppelend publiek wat op gang komen maar gaf in de sfeervolle theatertent wel snel de sfeer van het festival weer, ontspannen met kwalitatieve acts voor een breed publiek en een modern muziekaanbod. De bezoekers konden tussen de 'Heavy beats en base lines' van de bands in de hoofdtent hun vertier goed vinden in de theatertent, op het terras of bij Mr. Spin de onnavolgbare jongleur die met veel Engelse humor en medewerking van het publiek op hoog niveau jongleerde. Deze professionele jongleur maakte van de foutjes die hij soms maakte ook een show door deze nog eens te accentueren, een mooi vermaak van hoog niveau. Ook bij de slagwerkgroep 'Femmes Vattaal' kon genoten worden van de theatersfeer. De percussiegroep bracht weliswaar niet al te strak en professioneel slagwerk, maar op een festival is het een prima verbindingsact die de intieme en ontspannen sfeer goed versterkt.
De zaterdagmiddag kreeg een sterk vervolg met heel veel theater. Elk uur vertrok er een open engelse bus richting gymlokaal van de technische school waar twee acteurs een droogkomische sportvoorstelling ten beste gaven. De gebaartjes behorende bij het turnen werden volledig vergroot. Waar de een zich overduidelijk thuis voelde tussen de gymmatten en rekstokken voelde zijn, wat bleek, broer zich beduidend minder op zijn gemak. Een vermakelijk niemendalletje als opwarmertje voor wat volgde!

En dat was niet weinig. Terwijl de Alien Voyagers, acrobatische dinosaurussen op stelten, een zwerm aan kinderen achter zich aan lokte, schudde Ronald Moray de ene na de andere goocheltruc uit zijn mouw. Het publiek werd urenlang(!) intensief bij de act betrokken, wat op zich al een prestatie van formaat was. Theater Suer bracht een verstilde voorstelling; mooi voor de liefhebber maar voor veel kinderen bleek het moeilijk stilzitten. Terwijl de Blues Bedoening (Edammers Joop Blok en Peter Oudendijk) een daverend applaus ontvingen voor hun muzikale inbreng, startte Marty Le Gray de eerste van zijn twee voorstellingen. Hij vermaakte het publiek uitstekend op het buitenterrein met een jongleeract met brandende fakkels, doosjes, ballen, appels en zelfs een kettingzaag. Bij dit soort voorstellingen gaat het er niet alleen om wat je kunt, maar ook hoe je het brengt. Le Gray verstaat dat en zorgde zodoende voor een geslaagde uitvoering.

Ontroerend was de komst van het kleinste circus van Nederland. Paulo & Maycka, samen met hond, paard en dochter brachten een ode aan de moeder van het theater: het circus in zijn meest primaire vorm. De interactie tussen de brutale maar innemende circusdirectrice en de onbeholpen clown werkte aanstekelijk en dat er feitelijk niets gebeurde was juist de kracht van de voorstelling.
Uitsmijter was Hilaria. Al meerdere malen heeft deze groep in Edam laten zien dat zij geweldige performers zijn. Dit keer kwamen zij met een mobiel dolfinarium naar de Versteeghsingel. Een meer dan aanstekelijke act waarbij de dolfijnen moeiteloos elke opdracht van hun dompeur uitvoerden. Spattend water, de Titanic, ijsblokken, muziek, Neptunus alles werd uit de kast gehaald in deze technisch hoogstaande voorstelling. De staande ovatie was dan ook meer dan terecht voor deze uitsmijter van de zaterdagmiddag.

Wil je niets missen van het Singelfestival dan kun je beter blijven eten. Zo'n 100 mensen schoven om half zeven aan om een uur later getuige te zijn van Cabaretier Arnoud Kaldeway. Deze talentvolle droogkloot wist het toestromende publiek in de theatertent bijna een uur te amuseren met een monotoon en vooral absurdistisch verhaal over zijn (volledig ontspoorde) gereformeerde jeugd en familie. In zijn uitleg van een door hem bedacht gezelschapspel zaten indirect tal van actuele maatschappelijke zaken. Bij het bizarre bordspel gaat het om het vergaren van hoeren, ambtenaren, moordenaars en geestelijk gehandicapten. 'Kom wie doet er mee?'

Marlon Koek is de zelfverzekerde zanger van de lokale band RenegadeZ. De heftige muziek maakte de zaal zo rond half negen langzaam los met Red Hot Chili Pepper-achtige tonen. RenegadeZ heeft zeker talent, maar de zaal reageerde aanvankelijk nog wat lauw op de energieke raprock.

Bij Silkstone werd dat anders. De grote tent was inmiddels volgestroomd met ruim 700 bezoekers en vooral de jonge fans gingen uitbundig voorop in de strijd. Veel liedjes werden meegezongen en juist de ballads maakten veel enthousiasme los. De muziek was zeer melodieus en de mix van hartstochtelijke rock en prachtige semi-akoestische nummers zette de zaal langzaam in brand.

Dit smeulende vuur kwam geheel tot explosie bij de afsluiter van de avond: Relax. De band heeft inmiddels een enorme live-reputatie en de verwachtingen onder de jeugdige bezoekers waren dan ook hooggespannen. Met snoeiharde hip-hop stond de festivaltent binnen de kortste keren op z'n kop, een inkoppertje dus voor dj Real, die tot bijna 02.00 uur de zaal in zijn greep wist te houden. Tussen de muziekuitspattingen door bleek alleen de Brit Peter Mielniczek een dissonant. De man die in het verleden vaak hoogstaande straatoptredens verzorgde kwam helemaal niet tot zijn recht op het Singelfestival. Respijt zijn droog-Britse voorkomen kwam hij niet verder dan een mager rondje borden draaien met als twijfelachtig hoogtepunt een sprintje door het publiek. Daarmee is dan ook het enige minpunt genoemd van twee dagen topvermaak. Het zij de organisatie vergeven!