Het dubbele gevoel na een degradatieduel

Het dubbele gevoel na een degradatieduel
Het dubbele gevoel van een degradatieduel. Volendam weet na een goede wedstrijd dat het helemaal niet de allerslechtste ploeg van de eredivisie is, zoals iedereen vooraf nog om het hardst had geroepen. Maar de ploeg beseft ook dondersgoed dat het dit hele seizoen tussen de slechtsten zal blijven nagelbijten. Dat gevoel werd gisteren nog eens extra gevoed. Volendam was verschrikkelijk veel beter dan concurrent Zwolle, maar kwam niet verder dan 2-2. Een dubbel gevoel. Het gaatje met Zwolle, de nummer achttien en laatst van de eredivisie, was vier punten gebleven. Een mooie marge. Maar het hadden zeven punten moeten zijn. Misschien wel onoverbrugbaar, zeker voor een armeluisploeg als Zwolle.

Eigenlijk is het best leuk toeven in de gevarenzone. Ploegen doen dapper hun best om boven de achttiende plaats te blijven. En dat levert vaak helse gevechten en levensgevaarlijke momenten op. De laatste tien minuten bij Volendam - Zwolle. Iedere aanval was een kans. Door manhaftige pogingen, door naief verdedigen. Zwolle verzamelde het hele elftal rond het strafschopgebied om Volendam tegen te houden, maar kon niet beter. En Volendam kon vaak nog maar twee verdedigers bereid vinden om drie of vier aanvallers tegen te houden. Dat is leuk, behalve voor de betrokkenen. Jack Tuyp, geblesseerd uitgevallen met een pijnlijke schouder, zag die slotfase vanaf de tribune. ,,En dan zie je het nog veel beter dan op het veld.'' De middenvelder raakte de kern: ,,Ik heb het gevoel dat we helemaal niet hoeven te degraderen. We kunnen het niveau aan, dat zie je ook nu. Maar we zullen wèl moeten leren slimmer te spelen.''

Hoofdschuldige
Slimmer. Tuyp zelf had de stelling al heel snel in de wedstrijd neergelegd. ,,We kregen drie, vier grote kansen in de beginfase. Die moeten er natuurlijk wel in op dit niveau. Op elk niveau trouwens.'' Op het hoogste niveau van Nederland, de eredivisie, lieten de Volendammers het in de eerste twintig minuten vreselijk afweten. Tuyp was de hoofdschuldige. De middenvelder had tenminste tien tellen om te bepalen hoe de laatste hindernis, doelman Johan van der Werff, moest worden genomen. Tuyp wist precies wat te doen. ,,De bal moest ónder hem door.'' Dat was een slecht plan, zo bleek. ,,Slecht ingeschoten, héél slecht ingeschoten.'' De Volendammer wist ook wat hij wèl had moeten doen. ,,Ik had er omheen gemoeten.'' Dat was inderdaad slimmer geweest. 'Op dit niveau' mocht ook de misser van Dion Esajas nooit voorkomen. Aangever Buys was dan ook terecht woedend, toen de rechterspits naast schoot. Na al die boosheid toch nog snel een blij moment. Want zónder de tijd om na te denken handelde Tuyp kordater. Bij de tweede paal tikte hij de bal uit een hoekschop wèl raak.

Afweer
Slimmer, zei Tuyp. Hoe was de afweer geregeld, toen de kleine Takak drie minuten later de aanval kwam helpen? Op het laatste moment werd de Zwollenaar overgedragen aan Tuyp. Die kon niet meer reageren. Een kostbare communicatiefout, want Zwolle, dat in zes wedstrijden één doelpuntje wist te produceren, begon plotseling in wonderen te geloven. Zeker toen Hristov door de mazen van de zonedekking was geglipt en zowaar 1-2 maakte. Volendam was uit het veld geslagen. Het werd stil op èn rond het veld. Tuyp: ,,Soms hebben we als ploeg het publiek nodig. Maar het was allemaal zó vlak. Er was zo weinig beleving.'' Het veranderde toen Tuyp met een blessure vertrok. Karim Bridji heette de vervanger. In de 72ste minuut kreeg de invaller een gele kaart, in de 73ste minuut een geweldige kans. Bridji speelde het slim. Bij de loopactie door het hart van de lompe (Yobo) en trage (Roelofsen) defensie, bij de afronding (2-2). Er waren nog voldoende kansen. En terechte protesten tegen verkeerd toegepaste voordeelregeltjes, foute vlagsignalen bij buitenspelsituaties, strafschoppen zelfs. Maar in de gevarenzone krijg je zelden cadeautjes. En bij twijfel, zal geen arbiter zich branden aan het risico van een verstrekkende beslissing. Dus moet Volendam vooral slimmer worden om niet te degraderen.