De waarheid over de bibliotheken: De PvdA belazert de boel!
De waarheid over de bibliotheken: De PvdA belazert de boel!
Hoe was het ook alweer?
Recht door Zee zat nog geen maand in de gemeenteraad toen het wethouder Smit vragen stelde over zijn standpunt dat de beide bibliotheken plaats moesten maken voor een nieuw kenniscentrum nabij de mast. Recht door Zee betoogde dat een nieuw kenniscentrum veel te duur was én niet gewenst door de bevolking. Iedereen was en is blij met een bibliotheek in beide kernen. Toen al hield Recht door Zee de wethouder voor dat het probleem was, dat de bibliotheken al 11 jaar nauwelijks extra geld van de gemeente hadden gehad. Dus ook de laatste bijna 4 jaar dat de PvdA de scepter zwaait in welzijnsland in onze gemeente.
De wethouder wees dat betoog hooghartig van de hand en hield Recht door Zee voor dat er een rapport gepresenteerd zou worden dat zijn gelijk zou bewijzen. De wethouder c.q. dit college heeft dit standpunt tot ná de zomervakantie 2003 volgehouden. Diverse partijen in de raad hebben het afgelopen jaar een lans gebroken voor de schrijnende situatie bij de bibliotheken. Daarbij moet in ieder geval de VVD genoemd worden, die het lot van de bibliotheken ook prominent op de agenda plaatste.
De stand van zaken
Nu, na 18 maanden krijgen we dat rapport eindelijk te zien. De wethouder en de rest van het college is plotseling helemaal om. Hoewel het kenniscentrum (de nieuwe naam die al bedacht was voor de bibliotheek) gewoon nog op de prioriteitenlijst staat voor 2004 willen ze nu plotseling de beide bibliotheken behouden.
Verbijsterend is echter de manier waarop deze PvdA wethouder de uitslag van het onderzoek, als overwinning voor zijn standpunt naar zich toe trekt. Het onderzoek uitgevoerd door bureau Acta (ongeveer het 51ste bureau dat de afgelopen 4 jaar iets onderzocht heeft voor de gemeente Edam-Volendam) laat niets heel van het PvdA standpunt, dat één kenniscentum beter en goedkoper zou zijn, dan behoud van beide bibliotheken. De brutaliteit om zich nu voor te doen als voorvechter voor twee vestigingen is ongehoord.
Voortdurend hebben vooral Recht door Zee, Gemeente Belangen en Volendam 80 gewezen op het feit dat één kenniscentrum geen haalbare zaak was. Het zou de wethouder sieren als hij zijn ongelijk eens toe gaf i.p.v. proberen aan geschiedvervalsing te doen. Straks presenteert hij het nog als verkiezingsleus in 2006: wethouder Smit heeft alles gedaan om de bibliotheken in beide kernen te behouden! Ziet u het al voor u? Nee, meneer Smit u wilde persé een kenniscentrum maar omdat inmiddels voor iedereen duidelijk was, dat het een slecht, ongewenst en te duur plan was draait u nu 180 graden om. Zoiets schijnt politiek gezien heel sterk te zijn, maar deugt voor geen meter. Verder geeft Acta in hetzelfde rapport aan dat de penibele situatie van de bibliotheken is ontstaan doordat ze de afgelopen 11 jaar structureel te weinig geld hebben gehad van de gemeente. Voor Recht door Zee was deze uitkomst niet verrassend.
Wel verrassend was de bewering van wethouder Smit in het stuk in de Nivo van vorige week, waarin hij beweerde dat alle schuld van de tekorten voortkwam uit de jaren 1992 tot 1999. Met andere woorden: de laatste 4 jaren onder zijn leiding ging het goed. Niets is minder waar. Er zijn twee keer éénmalige bedragen naar de bibliotheken gegaan om de exploitatie tekorten te dekken en dat nog onder druk van de gemeenteraad. Verder is er nog eenmalig voor één jaar geld beschikbaar gesteld om de twee directeuren van de bibliotheken te laten praten over een fusie, alvast ter voorbereiding van het kenniscentrum. Transparantie in de politiek is duidelijk iets wat door deze wethouder nog geleerd moet worden. Misschien wilde hij die kennis opdoen in zijn nieuwe kenniscentrum.
Hoe nu verder?
Nu eindelijk alle neuzen in dezelfde richting staan, moet de situatie voor de beide bibliotheken zo snel mogelijk genormaliseerd worden. Daarbij moet niet weer door het college een eenzijdig dictaat opgelegd worden aan de bibliotheken. De bibliotheken moeten de kans krijgen een reëel plan op tafel te leggen, met daarin hun visie over wat er nodig is voor nu en in de toekomst. De raad kan vervolgens beslissen of het bijbehorende kostenplaatje acceptabel is.