Er is geen doorkomen aan met de rolstoel
Er is geen doorkomen aan met de rolstoel
Wethouder Martijn Smit voelde niet veel voor een 'rolstoeltest' in de oude kom van Edam. En als hij meedeed, mochten er geen conclusies aan verbonden worden. Tja, daar kun je niets mee. Dan maar zonder wethouder. En mét conclusie. En die luidt? Er wordt bitter weinig rekening gehouden met invaliden. Mensen in een rolstoel kunnen zich op bepaalde plekken van de Edamse binnenstad niet fatsoenlijk verplaatsen, liet Stef Baart in de gemeenteraad weten. Met name aan de Voorhaven was het bar en boos. Maar veel maakte die opmerking niet los bij de politiek. Zou het dan allemaal meevallen? Er is maar één manier om daar achter te komen. Een onderzoek ter plaatse. Harry Kaptein, een 47-jarige Edammer in een scootmobiel, en Aaf Tjoa, de 63-jarige Edamse in een rolstoel èn voorzitter van het gehandicaptenberaad Zaanstreek-Waterland, doen het 'vuile werk'.
We beginnen aan de Voorhaven bij de Nieuwe School. Kaptein haalt daar zijn kinderen van school. “Ik moet de drempels heel rustig nemen, anders vlieg ik er vanaf”, zegt hij. Volgens de gemeente kun je de drempels ontwijken. Maar putten en geparkeerde auto's maken dat vaak onmogelijk, concluderen we. Voor Aaf is de drempel zonder hulp te steil. En de situatie aan de Voorhaven is geen uitzondering. “Geldt voor de hele oude kom. Ik heb gelukkig geen pijnaanvallen, maar de bestrating en vooral de bulten kunnen heel vervelend zijn”, aldus Tjoa. “Ik heb wel pijn en een scootmobiel heeft weinig vering. Echt geen pretje hoor”, aldus Kaptein.
Mount Everest
Beiden mijden daarom de binnenstad van Edam. “Ík kom er niet graag”, zegt Kaptein. En waar verder problemen zijn? “Het postkantoor. Die oprit is zo steil, dat lijkt de Mount Everest wel”, roept Tjoa. Onderweg valt nog iets op. De stoep is voor rolstoelers niet te
gebruiken. En de weg loopt bol. De beste plek om te rijden is midden op de weg. “Vanwege de stabiliteit. Maar dat wordt ons niet in dank afgenomen door de automobilist”, zegt Tjoa. Het jachtige blik achter ons bevestigt dat direct. De stoep bij Markee is inderdaad te steil, maar een behulpzame omstander kan voor uitkomst zorgen. Pinnen blijft onmogelijk. Het apparaat is te hoog in de muur aangebracht. „Ik ga naar Deen om te pinnen. Ook als het omrijden is", vertelt Kaptein. En wat te denken van de invalidenoprit van het speeltheater? „Stijgingspercentage van 35 procent. Dat haalt de Tourmalet niet eens." Wat te denken van wegversmallingen en slecht geparkeerde auto's? Ook hoge stoepen zijn een probleem, vertelt Baart. „Bij de meermin bijvoorbeeld. Een drama met al die rollators." Er wordt dus nauwelijks rekening gehouden met invaliden. Zelfs de invalideninrit werkt vaak niet. En Edam is daar niet uniek in. „ In Volendam is het niet anders. En wat dacht je van de 'tramrails' in de Purmerendse binnenstad?", zegt Tjoa. „Het zou al schelen als we als gehandicaptenberaad konden meepraten over dit soort zaken. En dan gaat het niet om de klinkers of de bruggen, die een oude stad kenmerken. Oostzaan is de enige gemeente in de regio waar we mee ogen praten. Hier krijgen we nul op het rekest"