Het kruis in het park (deel 48)
Het kruis in het park (deel 48)
Vorige week vrijdag is weer eens geschiedenis geschreven in ons bewogen dorp: de verlichting van het beroemde kruis in het park is, na jaren juridisch getouwtrek, bedreigingen, beschuldigingen, de vorming van een heus menselijk schild, scheldpartijen en het inroepen van politiebegeleiding uiteindelijk verwijderd. Het is een wonder dat er geen doden zijn te betreuren. De ingezonden stukken vol verontwaardiging stapelen elkaar op in de.plaatselijke pers, er wordt gespeculeerd over de mogelijke schuldige, en voor Hille zelf is er, afgezien van de gemeente zelf, maar een groote satan: de bewoner van een zeker hoekhuis, dat vrijwel zeker de veroorzaker is van al dit leed. Aangezien dit verhaal uiteraard gretig rondverteld wordt en ik die bewoner van dat hoekhuis ben, wordt het tijd enige nuance verhaal aan te brengen, voordat er straks meerdere brandende kruizen worden neergezet in mijn tuin naar oud Amerikaans gebruik. Per slot van rekening blijken de tien geboden ineens niet meer te gelden als het om het aanpakken van gemeenteambtenaren en ongelovigen gaat. In de eerste plaats ben ik niet degene die bezwaar aangetekend heb tegen het kruis. Dit was iemand die het niet zo opheeft met kerken en haar symbolen, om. het maar eens eufemistisch uit te drukken. Dit wil uiteraard niet zeggen dat ik een groot voorstander ben van plaatsing van dit letterlijk schitterend stuk staal, maar ik ben van mening dat iedereen uiteraard het recht heeft,van alles te aanbidden, zelfs al is dat een stalen kruis of een Mariabeeld. En inderdaad, niemand heeft er last van.
Aangezien deze bezwaarmaker niet in deze buurt woont is zijn bezwaar ongegrond verklaard. Maar ondertussen was dus gebleken, dat de verlichting niet volgens afspraak zou zijn aangebracht, waarna de gemeente geen keus had hier iets aan te gaan doen. De dramatische gebeurtenissen van de vorige week, die een zwarte bladzijde in onze geschiedenis vormen, hebben dus niets te maken met de bezwaarmaker en nog minder met mij. Deze affaire gaat alleen de gemeente en Hille Kok aan. Het enige wat ik wel gedaan heb is navraag doen bij de gemeente of het mogelijk was een glijbaan van pakweg 7,5 meter hoog in het park te krijgen, aangezien met de plaatsing van het kruis blijkbaar alle regels daaromtrent op mysterieuze wijze waren. opgeschort of simpelweg aan de kant geschoven. Jaren geleden was de plaatsing van een simpel speeltoestel in het park ook op onoverkomelijke en onbekende bezwaren gestuit en ik dacht dat er misschien iets veranderd was. Het blijkt dat iedereen uiteraard gelijk is, sommige mensen zijn alleen meer gelijk dan anderen (met dank aan G. Orwell). Dit bleek dus niet mogelijk. De reden: een glijbaan is niet hetzelfde dan een kruis. Waarvan akte. Tevens heeft de echte bezwaarmaker van het kruis nog gepoogd een verlicht rondje in het park te krijgen, als tegenwicht voor het kruis, maar dit plan kon blijkbaar ook niet door de beugel. Ik snap werkelijk niet wat hier nu eigenlijk tegen is. Ik ga nog een poging doen een leuk verlicht reuzenrad in het park te krijgen, maar ik denk dat ik het antwoord al weet.
Met dank voor plaatsing,
T. Plat, adres bij de redactie bekend.