Valse Keuze
Valse Keuze
Ik heb een advertentie gezet en het CDA uitgedaagd om klare wijn te schenken. Eerlijk gezegd was het niet mijn eigen idee. Op de koffie bij mijn vriend Siem, kwam ik een bekende Volendammer tegen. Niet iemand die politiek actief is; maar wel hels is over de gang van zaken rond Pius X. "Ik heb er over gedacht om een"paginagrote advertentie te zetten', begon hij” met alleen de vraag: Peter Veerman waarom kan Pius X niet op zijn plaats blijven? Want bijna alle Volendammers die ik ken, en dat zijn er veel, vragen zich dat af. Veel van hen denken dat Pius X al lang verkocht en verraden is. Dat ze alleen nog maar een procedure opvoeren om het een democratisch tintje te geven. Maar ik heb weer van die pagina af gezien. Als je zoiets als Volendammer doet, krijg je gedonder. Dan blijkt ineens dat je misschien wel familie bent van een stuk of vijf CDA-ers. En ik heb geen zin in gelazer. Thuisgekomen, dacht ik dat ik het idee misschien zelf maar moest uitvoeren. Een jas kan, zonder gedonder vanwege familie- of vriendenbanden, meer, vragen stellen dan de gemiddelde Volendammer. En nodig is het.
De regerende politici bestaan uit een stelletje apparatsjiks van bijna Oost-Europees formaat. Tijdens verkiezingen doen ze veelbeloften en daarna wat ze zelf willen. Zo heeft de belofte aan Pius X (en aan ons) van meet af aan geen kans gekregen. De besluitvorming dendert maar door. Er is geen legitieme grond in de vorm van een beleidsplan of een bestemmingsplan. Het college en de collegepartijen regeren in dit verband op basis van niet uitgekristalliseerde en niet toetsbare ideeën. Zeg maar rustig vooroordelen. Ze wandelen in de wanen van hun voortschrijdend inzicht. En ze verbergen zich achter bureaucratisch goochelwerk. Zo verloedert de politiek. Neem de laatste commissievergadering waar de sfeertekeningen van Pius X aan de orde kwamen. Er was geen sfeertekening van een nieuw Pius X op zijn huidige plek. `Hoeft niet', zei `mister' Nouwen op zijn eigengereide, wollige wijze, `die hebben we nog van vroeger'. Helemaal onwaar was dat niet. Zo'n tekening (met Pius X onder de grond) is er, maar hij lag niet op tafel en is dus niet aan de commissie voorgelegd. Maar ik ken dat soort politici. Over een tijdje zeggen ze met een uitgestreken gezicht dat er alleen maar gekozen kan worden uit de alternatieven die wel aan de commissie zijn voorgelegd. (Bewijs: besluitenlijsten, vergadering B en W van 25 november en 2 december 2003, beide punt 5-2).
Voor mij is Nouwen Apparatsjik nummer 1. Een bestuurlijk goochelaar die schijnbaar autistisch voortgaat met zijn kennelijk persoonlijke doelen en die, door zijn voornemen om hoe dan ook te slagen, ontgekritiseerd door de collegepartijen, democratische normen en waarden aan zijn laars blijft lappen. De collegepartijen zitten vol met apparatsjiks. Alleen al hun gebrek aan dualistisch handelen bewijst dat. In toenemende mate wordt het een geïsoleerd clubje dat elkaar de bal toespeelt en vervreemdt van haar achterban. Echt stuitend was het dat alle drie collegepartijen in de laatste commissievergadering de waarde van negenduizend handtekeningen op `technische gronden' in twijfel trokken. Alsof er getwijfeld moet worden waar de sympathie van het overgrote deel van de Volendammer bevolking ligt? Reken maar dat dit, uit de hoge hoed getoverde bureaucratisch konijn, van te voren geregisseerd is. Want op eigen houtje zou geen van hen dat durven doen. Het is wel een teken dat ze zenuwachtig beginnen te worden. Want waarom zouden anders het college en de collegepartijen op zo'n dubieuze en kleuterachtige wijze elkaars handjes angstig vasthouden en in onschuld wassen?
Zo verloedert politiek. Dat Groen-links aan dat toneelstukje meedeed, ervaar ik als het persoonlijke verlies van een illusie. De twijfelachtige onderscheiding van `apparatsjik' kan wat mij betreft ook worden toegekend aan CDA-raadslid Vincent Tuijp. Hij is voor een heel Pius X op een andere plaats. Op die mening heeft hij het volste recht. Het is echter de vraag of hij in dit stadium als raadslid zo'n provocerende tekst moet gebruiken. Het is bepaald geen aanwijzing voor de bestuurlijke wijsheid die hij geacht wordt eigenlijk te zijn. Zoiets zeg je niet als je jezelf bewust bent. Van je functie als gekozen volksvertegenwoordiger. Zijn loyaliteit ligt niet bij de kiezers, maar bij de positie van zijn partij. Zo verloedert de politiek. Ik vraag me trouwens af of Vincent doorziet dat de keuze uit drie met sfeertekeningen opgeleukte vestigingsalternatieven, een valse keuze is. Een schijnkeuze die met bureaucratische listigheid de aandacht afleidt van de feitelijke keuze. Die tussen een Zeestraat mét of een Zeestraat zonder Pius X. Laten ze daar maar eens sfeertekeningen van maken. Vincent, je zou er zelf om kunnen vragen. Kun je laten zien dat er toch nog een politicus van formaat in je steekt. Een die van fouten leert. Heeft het CDA nodig, want binnenkort zijn er drie topposities te vergeven. Maar wat mij betreft hoeven apparatsjiks niet te solliciteren.
De bestuurscultuur in Volendam is eerder een bron van zorg geweest. Dit college lijkt zijn eigen kladdige variant gevonden te hebben: Want Pius X is bepaald geen op zichzelf staand incident. Het is een zorgelijke boel zo langzamerhand. Het is een paradox dat verzet tegen de plannen van het college, de houding van de politiek alleen maar lijkt te verharden en, dat zonder verzet, Pius X zeker verloren is. Het lijkt er op dat de bureaucratische sluipmoord op Pits X alleen gestopt kan worden door een referendum als scherprechter. Een referendum over de Zeestraat met of zonder Pius op zijn bestaande plek als onderwerp.