Meldingsplicht voldoende voor buurtfeestjes
Meldingsplicht voldoende voor buurtfeestjes
De gemeente Edam-Volendam wil een onderscheid gaan maken tussen grote en kleine evenementen. Het college van b en w wil zo voorkomen dat organisatoren van buurtfeestjes en kleinschalige activiteiten ingewikkelde vergunningen moeten aanvragen en fors aan leges en precario moeten betalen. Het evenementenbeleid ligt in Edam-Volendam al enige tijd onder vuur. In de nasleep van de nieuwjaarsbrand werd dat met ingang van januari 2002 flink aangescherpt. De eisen waaraan organisatoren van evenementen moesten voldoen werden daardoor veel hoger dan voorheen. Toen enkele weken geleden duidelijk werd dat zij ook op forse bedragen aan leges en precario moesten rekenen zelfs de organisator van een buurtbarbecue kreeg een acceptgiro voor € 250 in de bus - barstte een storm van protest los.
Kwijtschelden
Het college van b en w bood inmiddels al haar verontschuldigingen aan voor de precarioaanslag voor niet-commerciële activiteiten en beloofde de aanslagen voor, die groep kwijt te schelden. Bovendien werkt de gemeente aan een nieuw evenementenbeleid. Burgemeester W. van Beek laat weten dat er wordt aangestuurd op een verdeling van evenementen in drie klassen. Maar daar zitten ambtelijk nog wel wat haken en ogen aan. “Het probleem is: hoe ga je onderscheid maken en hoe kun je dat definiëren”, aldus Van Beek. Het is in ieder geval de bedoeling dat 'kleine evenementen' als buurtbarbecues, besloten partijtjes en dergelijke zaken uit de 'vergunningsfeer' worden gehaald, stelt de burgemeester. “Daarvoor komt dan een soort meldingsplicht in de plaats met algemene voorwaarden. Dat betekent dat die organisaties geen leges, en precario hoeven af te dragen. Ze hoeven dus minder kosten te maken en minder expertise voor ingewikkelde zaken in huis te halen. Maar een meldingssysteem ontslaat die organisaties niet van alle verplichtingen. Dat is wel iets anders dan effe bellen en het is klaar. Er zijn wel bepaalde regels aan verbonden.”
Lichtere toetsing
Daarnaast kunnen evenementen in een soort middencategorie worden geplaatst. Daarop zou een beperkt vergunningenregime van toepassing kunnen zijn. Van Beek denkt daarbij zelf aan een vergunning die voor meerdere jaren geldig is. “De organisatoren van bijvoorbeeld een rommelmarkt hoeven dan alleen de veranderingen in het draaiboek ten opzichte van het voorgaande jaar te bespreken. Een lichtere toetsing dus, tenzij de opzet rigoureus verandert.
Alleen voor grote evenementen moet de vergunning jaarlijks volledig worden getoetst. Maar dan denk ik echt aan het wat zwaardere werk, zoals de kermis, de Waterdag, de Muziekdag en de Volendammerdag.”