Ontsluiting

Ontsluiting
Sinds Edam en Volendam steeds mee naar elkaar toe groeien door woningbouw op het Middengebied (1 en 2) er in de nabije toekomst in de Zuidpolder wordt het tijd dat de lokale politiek één front gaat vormen om een westelijke ontsluitingsweg gerealiseerd te krijgen. Bij voorgaande verkiezingen is de discussie over het steeds maar toenemen de woon-en werkverkeer vertroebeld dooreen strategisch bijdrage van de toentertijd nog grote - en als regeringspartij dus ook machtige - partij Volendam'80.Tegen alle logica in en zeer waarschijnlijk puur om een deel van de Volendammer achterban niet in de wielen te rijden, kwam deze partij met het onzalige idee om de nieuwe Dijkwijk te ontsluiten via een brug over de Keetzijde en een weg door het laatste stukje onaangetaste groen bij 'het Oorgat. Los van de kosten, het feit dat het naastgelegen Fort Edam een 'wereldmonument' is geworden én de problemen die het met zich meebrengt voor het drukke zomerse vaarverkeer, betekent uitvoering van dit plan een definitieve teloorgang van de nog ongeschonden noordkant van Edam en wellicht de opmaat naar toekomstige woningbouw aan die zijde van de stad.

Ook de Keetzijde gebruiken als ontsluiting is onlogisch gelet op de snelste route naar de snelweg (de Burgemeester Versteeghsingel), een straat die nu juist ontlast dient te worden. Er is met de gemaakte keuzes voor nieuwe woningbouw eigenlijk maar één goed alternatief die de minste pijn zal doen: een westelijke ontsluiting vanaf de snelweg Hoom-Amsterdam tussen Edam en Volendam in,met een directe aansluiting op de nu overbelaste Dijkgraaf Poschlaan en met een snelle verbinding naar de Zuidpolder. Daar moeten de oplossingen gezocht worden voor de groei van de gemeente. De snelweg vanuit Purmerend verlengen naar de Dijkgraaf Poschlaan kan niet zonder de (financiële) steun van de provincie. Gelet op de duur om de nieuwe wijk in te richten en de tijd dat een lobby ook concreet gestalte kan krijgen, is het van belang dat reeds nu een voorkeur wondt uitgesproken richting diezelfde provincie.

Ook hier geldt wederom dat bewoners die de weg in hun 'achtertuin' krijgen logischerwijs niet blij zullen zijn met deze ontwikkeling.Maar gekeken naar het grotere belang en de logica in achtnemend, ontkomt men er niet aan om deze keuze te maken. De gemeente zou er wel alles aan moeten doen om deze toekomstige weg verdiept of ingekleed in te passen in het landschap. Misschien kan zelfs een deel van het weiland ingericht worden als toegankelijk natuur- en speelveld, zodat de huidige bewoners aan veerzijden van de toekomstige weg er toch nog voordeel bij hebben.