Geen drugs, wel karaoke in Motje

Geen drugs, wel karaoke in Motje
Hij kijkt streng, maar toch met gepaste vrolijkheid op je neer. Het portret van jan Kwakman, bijnaam 'Motje', heeft een prominente plek in het café, dat hij in 1939 opende. Alsof de overleden kastelein van weleer het zelf nog in de gaten houdt. Want mensen die drugs gebruiken zijn in Motje niet welkom. ook al hebben de nieuwe eigenaren Jan Rab en Marietje Kwakman 'Motje' dat wel in hun portemonnee gevoeld. Motje is geen bruin café. Motje is een volkscafé, zo stelt jan Rab. „Iedereen is welkom, jong en oud. Alleen de drugs zijn niet welkom. Ik heb daar al wat mensen voor weggestuurd. Dat wil ik niet binnen hebben, al weet ik datje het niet helemaal kwijtraakt. Maar het is veel minder geworden en daardoor trekje ook ander volk. Als je een goed lopende zaak wilt, moetje alles toelaten. Maar dat wil ik dan toch niet hè. Ook al heb ik het wel in mijn portemonnee gevoelt. Zo draag ik ook mijn steentje bij aan de gemeenschap, laten we het daar maar op houden." De caféeigenaar - 'ik woon hier dertig jaar maar ben geen Volendammer, je blijft een jas' - is vooral bekend van zijn drive in-shows door het hele land. Het mag geen verrassing heten dat ook in zijn café muziek een belangrijke rol speelt. En dat gaat veel verder dan 'plaatjes draaien'. Een imposante verzameling hoezen van 45-toeren-singles, allemaal van Volendamse artiesten, siert de muren. „En dan ben ik nog lang niet compleet", zegt Rab.

Karaoke
En als het echt gezellig wordt, dan pakt Rab zelf z'n gitaar. En van een gezellig uurtje karaoke is men in Motje evenmin vies. „Vooral in de zomer doen we veel karaoke. Ook voor de mensen van de botters, die in de haven liggen. Volendammers zelf zingen niet zo snel in het café." Hoewel, ook daar zijn uitzonderingen op. Ondervinden we aan den lijve. Als 'Bertus', die een beetje te diep in het glaasje heeft gekeken, Rab pardoes uit zijn stoel tilt. „Ik wil karaoke", is de even simpele als gebiedende verklaring. En dus gaat de muziek uit en de microfoon aan. 'Bertus' heeft zijn eigen repertoire. De andere bezoekers haken spontaan in. „Sorry, maar dat hoort er een beetje bij", verontschuldigt Rab zich voor het oponthoud.

Loterij
Een groep mannen van middelbare leeftijd aan de stamtafel ziet er de humor wel van in. Ze zijn van loterijvereniging 'De natte lipjes'. „Ach, je moet een reden vinden om een biertje te kunnen drinken", lacht Thoom Zwarthoed 'Kirrie'. Kees Molenaar 'Suls' wordt door de loterijleden aangewezen als woordvoerder. „Ik werk namelijk ook voor een krant, de Echo in Amsterdam Noord", legt hij uit. De club is volgens molenaar 35 jaar terug al opgericht. Ook in Motje. Toen Thoom Kwakman 'Motje', zoon van de oprichter, er de scepter zwaaide. „We kochten iedere maand tien staatsloten. Later is dat de lotto geworden in plaats van staatsloten. Dat doen we nog steeds. Altijd in Motje. De meesten komen hier al vanaf hun achttiende." Veel geluk hebben de loterijvrienden nog niet gehad. In het spel dan. „Een paar keer duizend piek, maar nog geen echt grote prijzen", vertelt Molenaar. „Er is er maar eentje die wint, dat is de kroegeigenaar", lacht voorzitter/secretaris Jan Sier 'Drum'. Maar misschien zouden er ook meer loten gekocht moeten worden. „We stoppen 33 euro in de pot en daar gaat alle drank vanaf. Van wat resteert kopen we loten", aldus Sier.

Meubelstukken
De mannen voelen zich prima thuis in het café. „We zijn een beetje de meubelstukken van de zaak", vertelt Molenaar met een gulle lach. Wat er zo aantrekkelijk aan is? „De sfeer. Hier zijn de mensen wat ouder. En draaien ze onze muziek. Als je nog een uurtje blijft, pakt jan z'n gitaar en zitten we met. z'n allen te zingen. Hazes, of andere Hollandse muziek. Of karaoke. En we hebben natuurlijk ons eigen clublied." Ook Piet Schilder 'Vik' komt al 32 jaar in Motje. „Vroeger was het een supercafé en dat is 't nog. Eigenlijk heb ik nooit ergens anders gezeten." Toch is er volgens barvrouw Marietje wel wat veranderd sinds de tijd dat zij als kleindochter van jan Motje in het café ronddartelde: „Als kind kwam ik er natuurlijk vaak een colaatje halen bij opa. Maar dat ik er nu zelf eigenaar ben, had ik nooit gedacht. Het kwam toevallig op ons pad. Het verschil met toen is dat je meer vaste ploegen had. Iedereen had een stamkroeg. Tegenwoordig lopen ze veel meer in en uit. Van de ene kroeg naar de andere. Behalve 'zullie' dan", wijst ze naar de loterijploeg. Als goed kastelein kent Rab zijn stamgasten uiteraard van haver tot gort. Maar één ding snapt hij niet. „Onbegrijpelijk dat ze hier allemaal al meer dan dertig jaar komen en toch nog allemaal getrouwd zijn.'' Thoom Zwarthoed 'Kirrie' - die behalve met de loterijploeg ook elke zaterdag met een groep trimvrienden langs komt - heeft daar wel een verklaring voor. „Eén keer per jaar mogen de vrouwen mee. Kijk, zo zijn we dan ook wel weer."

Café Motje
Adres: Dril 12, Volendam
Geopend: dinsdag, woensdag en vrijdag van 19.00-1.00;
zaterdag en zondag van 12.00-1.00 uur (in de zomer elke dag open)
Achter de bar: Jan Rab en Marietje 'Motje' Rab-Kwakman
Bier van de tap: Amstel (€1,50)
Kaart: patat met biefstuk of kip, bittergarnituurtje, tosti
Toiletten: dames- en herentoilet op bovenverdieping
Sport & spel: darts (competitie) en groot videoscherm voor voetbalwedstrijden van Ajax, Nederlands elftal en FC Volendam
Sfeer: volkscafé
Terras: ruim, aan zijde Zeestraat
Parkeren: Veel mogelijkheden, wel blauwe zone. Amvo terrein ligt op circa 200 meter