Gij zult niet…!
Gij zult niet…!
Neen, anonieme brieven naar politici, dat mag niet. Hetzelfde geldt voor anonieme telefoontjes naar politici, ze pesten of ze op straat intimiderend aanspreken. Dat mag bij niemand. In Nederland hebben we wel het recht op vrije meningsuiting. Maar net als met andere rechten kunnen we dat recht onbelemmerd uitoefenen zolang we de vrijheid van anderen geen geweld aan doen. Tegen anonieme brieven of telefoontjes kan iemand zich niet verweren en tegen pesten, intimiderende teksten of anonieme bedreigingen kun je ook al weinig uitrichten.Wethouder Nouwen is al tien keer op intimiderende, overigens niet bedreigende, wijze aangesproken.
Dat de burgemeester van onze gemeente zich hier zorgen over maakt, kan ik me dan ook goed voorstellen. Ik kijk nu weer met iets andere ogen naar zijn oproep indertijd om een democratisch besluit van de gemeenteraad (hoe fout je dat ook kan vinden) te respecteren. Respecteren betekent hier niet hetzelfde als accepteren. Het betekent dat we er respectvol mee om gaan. Het betekent dat we alles kunnen en mogen doen om dat besluit ongedaan te maken, zolang we maar gebruik maken van de middelen die in onze samenleving worden geaccepteerd. En dat geldt voor ons allemaal.
Dat geldt ook voor de twee wethouders die onlangs in een gemeentelijk persbericht een raadslid ongenadig en op onbetamelijke wijze onderuit hebben gehaald. Het heeft me dan ook verwonderd dat in de gemeenteraad waar dat aan de orde was, alleen Groen Links daar heel voorzichtig een opmerking over maakte. Voor deze wethouders geldt beslist de regel: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Er zijn wel meer kanttekeningen te maken bij wat hier aan de orde is.
Het heeft weinig zin om je te beklagen dat je op onbetamelijke wijze wordt aangevallen en alleen maar te roepen dat zoiets niet mag. Natuurlijk mag het niet. Maar je zou je ook kunnen afvragen of je houding en daden het misschien oproepen. Bij onwelgevallige daden of besluiten is het statistisch te verwachten dat een gering deel van de reacties op onbetamelijke wijze wordt geuit. Een politicus of politieke partij die dat overkomt, kan daar ook een aanwijzing in zien die zichtbaar maakt in hoeverre het beleid of het besluit wordt gedragen en geaccepteerd. Daar kun je lering uit trekken en op grond daarvan je houding of beleid bijsturen.
Bij het CDA bijvoorbeeld is daar nog weinig van te bespeuren. De koptekst boven hun artikel in de NIVO van vorige week luidde: ‘CDA bouwt rustig verder aan Edam-Volendam’. Ik vond dat een enigszins provocerende tekst. Je kon hem opvatten als: wat u er ook van vindt, we gaan rustig door op de ingeslagen weg. Maar eigenlijk zitten veel van ons te wachten op teksten als: we zullen beter naar u luisteren, we zullen met u in gesprek gaan, samen komen we er wel uit of: we gaan op bezoek bij de omwonenden van het Populierenpark. Nu schrijven ze over de laatsten: ze hebben natuurlijk het recht om zich te verweren, maar toch hopen we dat ze ons besluit positief steunen. Dat is wat paradoxaal, want het is een oproep om van hun wettelijke rechten af te zien. Wethouder Smit zal zich ook niet gerealiseerd hebben dat zijn besluit om het Transferium niet door te zetten omdat er onder de bevolking in Edam weinig draagkracht voor is, in Volendam heel slecht is gevallen. Voor verplaatsing van Pius X was er ook weinig draagkracht onder de bevolking. Het besluit van de wethouder zal ook wel weer een aantal woedende reacties oproepen. Dat er daarvan wellicht een aantal onbetamelijk zal zijn, is niet bij voorbaat uit te sluiten.
Bij het CDA zijn ze ook niet erg ingenomen met de stukjes die ik schrijf. Maar gaat u anonieme brieven aan ze sturen als ik hier beweer dat het een stelletje arrogante kardinalen zijn die er niets voor voelen om dorpspastoor te worden? Nee toch? Bij het CDA denken ze dat, geloof ik, wel. Op het internetforum waar ik wel eens aan mee doe, schrijft iemand die duidelijk aanhanger is van het CDA, maar anoniem blijft:
Geachte heer Louter
De burgemeester spreekt over intimiderende teksten, voelt u al nattigheid? En: U wekt haatgevoelens op. Denkt u dat wanneer één van de heren iets wordt aangedaan, u hiermee wegkomt?
Tjsa, wel een beetje intimiderend, maar ik zal me er niet over beklagen. Laten we samen iets afspreken. Als u iets dwars zit, dan stuurt u een ondertekende brief naar de NIVO. In die brief mag u best woedend zijn, scherpe, satirische teksten gebruiken of uw mening op onverbloemde wijze uiten. Dat is uw en mijn goed recht, zelfs als we het bij het verkeerde einde hebben. Zulke brieven maken de NIVO boeiend. Als het een onderwerp betreft dat ons niets aan gaat, dan is er nog een andere oplossing. Dan kunt u naar het spreekuur van de burgemeester gaan om de zaak aan de orde te stellen. Per slot van rekening is hij de burgervader van ons allemaal, niemand uitgezonderd.