Sterke groei zet visverwerkers klem

Sterke groei zet visverwerkers klem
Visverwerkers in Nederland doen goede zaken. Toch heeft de voorspoedige gang van zaken ook negatieve kanten. ,,Wij kunnen geen kant meer op'', heet het in twee rokerijen aan het IJsselmeer. Voor Evert Mooijer, directeur van de Volendamse garnalenhandelaar Klaas Puul, komt het succes niet uit de lucht vallen. ,,Veel mensen eten wel eens garnalen bij de Chinees en besluiten dit product vaker te eten. Ook is de prijs van garnalen gelijk gebleven. Dat is in deze tijd heel wat waard'', zegt Mooijer. Klaas Puul, met vestigingen in Edam en Volendam, vaart er wel bij. De onderneming is na branchegenoot Heijploeg de grootste van Nederland. De omzet gaat met sprongen omhoog.

Klaas Puul koopt jaarlijks miljoen kilo's grijze garnalen (Crangon crangon) op bij buitenlandse en Nederlandse handelaren en laat deze bewerken in het Marokkaanse Tanger. Bijna 3000 vrouwen zijn daar dagelijks bezig met het pellen van de Hollandse garnaal. Zo'n twintig vrachtwagens rijden continu tussen Nederland en Marokko. Zij brengen de ongepelde garnalen en halen die schoongemaakt en wel uit Tanger weer op. Deze omslachtige aanpak is goedkoper dan de schelpdiertjes zelf in Nederland te laten pellen. Laat staan dat er voldoende personeel kan worden gevonden om deze saaie klus te klaren. Klaas Puul wil in Tanger investeren in een nieuwe crèche voor de Marokkaanse moeders, een kledingruimte, een wasserette en een grotere moskee bij de garnalenpellerij. Maar ook in Nederland gaat wat veranderen, aldus Mooijer. ,,Wij willen onze activiteiten centraliseren in een nieuw pand. Dat betekent dat de vestigingen in Volendam en Edam dicht gaan. Helaas konden we niet uitbreiden in Volendam. Inmiddels hebben wij de optie op vier hectare bouwgrond bij Purmerend. Binnen twee jaar willen we daar zitten.'' Mooijer verwacht tevens het Nederlandse personeelsbestand te kunnen uitbreiden van 180 naar 250 werknemers.

Jan-Willem Kuijt, directeur van Zalmhuis Steur in Monnickendam zit tegen een zelfde verhuisprobleem aan te kijken. ,,We zouden wel willen uitbreiden maar daar is eenvoudig geen ruimte voor. Zo groot is de vraag naar ons product.'' Met 24 medewerkers is de onderneming een middelgrote zalmrokerij. Twee keer per week komen grote partijen Noorse zalm binnen. Na het zouten, roken en in plakken snijden verlaat enkele dagen later de in vacuüm verpakte zalm weer het bedrijf. Per dag wordt zo'n 1800 kilo zalmvlees bij Zalmhuis Steur verwerkt. In de verloren uurtjes 'doet' de firma er ook nog tonijn en heilbot bij.

Frankrijk
De onderneming kende vorig jaar vijf procent groei. Kansen voor extra omzet ziet Kuijt nu in Frankrijk. ,,Maar we kunnen hier geen kant meer op. We zitten direct aan de jachthaven en projectontwikkelaars hebben al hun oog op beschikbare grond laten vallen. De Noord-Hollandse commissaris van de Koningin Borghouts heeft al gezegd dat we wellicht beter kunnen vertrekken uit Monnickendam. Dat vind ik niet zo'n goed idee. De stadjes rond het IJsselmeer zijn toch de bakermat van de visdetailhandel.''