Geen slingers bij de entree van Samuël
Geen slingers bij de entree van Samuël
Zondagmorgen in Edam zal nooit meer hetzelfde zijn na de komst van Samuël. Samuël, bijna 3000 kilo zwaar, wordt een van de grootste luidklokken van Nederland. Hij komt binnenkort in de gerestaureerde klokkenstoel van de Grote Kerk in Edam te hangen. Geen slingers en ballonnen. Geen burgemeester en vrolijke kaasmeisjes. Geen tientallen trotse Edammers. Het ontvangstcomité voor Samuël valt deze druilerige ochtend een tikje tegen. Het echtpaar Simon en Anneke Vreeling, dominee Engele Wijnsma en zijn herder Chuka. Ook Thijs Mossel, gewapend met hengel en fotocamera, komt even aan. Rob Huber is een paar minuutjes te laat. Daar moet Samuël het mee doen.
Ook het vervoer van Samuël is wat gewoontjes. Zou dat zijn om te onderstrepen dat Edammers het niet zo hoog in de bol hebben? De luidklok staat een beetje weggemoffeld in een groene vrachtauto van de Gebroeders Van Eijk uit Asten. Tussen de dozen kantoorartikelen. Misschien wel een beetje heiligschennis. ,,Het is maar goed dat de Here God ervoor gezorgd heeft dat niet al te veel Edammers dit hoeven te zien'', prevelt de dominee. Het uitladen van Samuël laat echter op zich wachten. De klok staat zo ver voorin dat hij niet door het uitschuifbare dak van de vrachtauto kan worden getakeld ,,Lekker slim ingeladen'', foeteren de werkmannen. Samuël kan er niet uit zonder het dak te vernielen en dat is toch ook niet de bedoeling.
Cees Visser, de kraanmachinist van BKF, weet raad. En dus vertrekt Samuël weer: van de gewijde grond bij de kerk naar het naastgelegen industrieterrein, naar Waterland Trading, waar de geur van dieselolie overheerst. Waar mannen in blauwe overalls zich stoer aan het werk zetten ,,Dat is onze dealer. Ik wist dat ze daar een zware heftruck hebben, zodat we de klok een stukje kunnen verschuiven'', aldus Visser. Maar die klus valt nog niet mee. Samuël is eigenlijk te zwaar voor de superzware heftruck, die bij zijn tilpogingen voorover dreigt te kantelen. Chauffeur Bart-Jan Moerman - 'dit is wel het meest bijzondere voorwerp dat ik heb getild' - weet echter een slimmigheidje. Hij laat de heftruck op de 'vloer' van de vrachtwagen leunen. Dan lukt het net Samuël een paar centimeter omhoog te krijgen en naar de juiste plek te verschuiven.
Terug bij de Grote Kerk - waar Anneke en Simon iedereen van koffie hebben voorzien - is het dan een koud kunstje Samuël op de grond te krijgen. ,,Negen-uur-vier. Operatie gelukt'', mompelt Rob Huber voor zich uit. ,,Een historisch moment'', beaamt restauratiearchitect Dick Bak. En Samuël? Die staat te pronken. Mooi glimmend. En z'n opschrift helder leesbaar. Tot vrijdag. Dan gaat-ie omhoog.