Edwin Zoetebier: Zwijgen is Goud (foto)

ZWIJGEN IS GOUD

EDWIN ZOETEBIER: „Ik voelde me niet geroepen het evangelie te verkondigen”
Wanneer zondag het afscheid van enkele Feyenoord-spelers centraal staat, voelt Edwin Zoetebier zich niet aangesproken. De Volendammer weet dat hij mag vertrekken, maar ook dat zijn contract officieel nog een jaar doorloopt. Hij blijft strijdbaar, zelfs nu zijn status aanmerkelijk is veranderd. Eerst was hij de man die in een oogwenk Jerzy Dudek had doen vergeten. Na het winnen van de UEFA Cup moest hij zich, met tegenzin, schikken in een nieuwe rol. Tot twee keer zag Zoetebier zijn doel vervagen. Verdrongen door Patrick Lodewijks. Nu is hij opnieuw terug als eerste doelman van Feyenoord. „En ik wil er alles aan doen om dat zo te houden. Daar is toch niets mis mee?” Hij herkent zichzelf niet in de beeldvorming die door diverse media is gecreëerd. Ongewild deed Zoetebier daar dikwijls aan mee. Omdat hij zweeg. „Ik voelde me als wisselspeler niet geroepen om het evangelie te verkondigen. Ik kon twee dingen doen. Ertegen ageren; maar ik speelde niet. Als je dan vol in de aanval gaat, zeggen ze al gauw: kijk, daar heb je die gefrustreerde Zoetebier. Ik kon ook wijselijk mijn mond houden. Want waarom zou ik nog iets roepen? Negen van de tien keer wordt het verkeerd uitgelegd.”

„Ik weet hoe sommige lijntjes lopen, wie er bevriend is met wie. Ik zou wel honderdduizend dingen willen zeggen, maar dat doe ik niet. Ik heb geleerd kritiek binnenskamers te houden en daarbuiten de club zo goed mogelijk te verkopen. Tegenwoordig werkt het schijnbaar anders.” Hij zou slecht in de groep liggen, met zijn chagrijn de stemming drukken. Onzin, beweren zijn medespelers. Zelf zegt Zoetebier: „Is het verboden om te willen winnen? Iedereen is daar op z´n eigen manier mee bezig.” Hij vindt ook niet dat zijn teleurstelling het groepsproces heeft ondermijnd. „De eerste twee weken liep ik met de pest in mijn lijf rond. Daarna gaf ik het een plaats en ging verder. Ik heb geprobeerd mijn nieuwe rol zo goed mogelijk in te vullen.”

Wel staat het vast dat de verstandhouding tussen beide keepers puur zakelijk is. „Laat ik maar niets zeggen over mijn relatie met Lodewijks. Ik weet zeker dat ik niet veranderd ben. Ik heb ook nog steeds een goede band met Henk Timmer en Carlo L´Ami (de vorige reservekeepers van Feyenoord, red.). Misschien liggen die karakters wat dichter bij de mijne.” Bert van Marwijk vond hem te onzeker in de beginfase van dit seizoen. Zoetebier: „Ik respecteer zijn mening, maar ben het er niet mee eens. We hadden tijd nodig om iets op te bouwen. Een aantal belangrijke spelers vertrok en zowel Kees van Wonderen als Shinji Ono is lang geblesseerd geweest. Een terugval na zo´n ongrijpende verandering vind ik logisch. Dat hij mij eraf haalde; het zij zo. In alle linies is het onrustig geweest. Iedereen was zoekende. En ik was daar een onderdeel van.”  In de winterstop hakte Feyenoord knopen door. Eindelijk werd de beoogde nieuwe keeper, Gabor Babos, vastgelegd. Zoetebier mag vertrekken. „Lodewijks bevindt zich aan het eind van zijn carrière. Hij schikt zich beter in de rol van tweede keeper”, verklaart technisch-directeur Mark Wotte.

Foto: Matty van Wijnbergen

Sinds Zoetebier vanwege de achillespeesblessure van Lodewijks weer in de basis staat, onderscheidt hij zich wekelijks. Vijf tegendoelpunten in tien wedstrijden. „Wie niet goed in een groep ligt, is niet in staat dit neer te zetten.” Na een glansrol tegen Ajax werd Feyenoord direct geconfronteerd met de interesse van Torpedo Moskou. Die club liet gisteren echter weten toch de voorkeur te geven aan een Russisch sprekende doelman. Ook PSV kwam in beeld. Tijdens de onderhandelingen over Robin van Persie deed Frank Arnesen er een bedrag bovenop voor Zoetebier. Dat was bespreekbaar, meldde Wotte, maar sinds Van Persie richting Londen zwenkte, heeft hij niets meer vernomen. In een lokaal dagblad werd gesuggereerd dat de spelers van PSV hem bij voorbaat al niet pruimen. Meteen kreeg Zoetebier een bericht van André Ooijer, die zich namens de spelersgroep verontschuldigde en uitlegde dat uitspraken waren verdraaid.

Maandagavond vertelde Ronald Waterreus, een goede vriend van Lodewijks, op televisie dat hij het vreemd zou vinden als PSV een doelman aantrekt die gepasseerd is door de man die eerder uit Eindhoven moest vertrekken. Hoe dan ook, dergelijke geruchten nestelen zich. „Ik respecteer Ronald Waterreus. Het is knap wat hij in tien jaar gepresteerd heeft. Maar waarom gaan mensen altijd af op verhalen van derden in plaats van navraag te doen degenen die met mij hebben samengewerkt?” Zoetebier zucht. „Ik heb geen zin om me voortdurend te moeten verdedigen. Toen ik hier de tweede man achter Dudek was, lag ik perfect in de groep. Later heeft Feyenoord mij teruggehaald, mede op voorspraak van de spelers. Dus ik zit nu, met een onderbreking van één seizoen Vitesse, 5,5 jaar bij Feyenoord. Als intrigant? Ik denk het niet.”