Brief aan mijn broertje

Dag lief broertje,

Ik heb even behoefte om je een brief te schrijven.

Hoe gaat het met je? Ben je ongelukkig en verdrietig, of gebruik je zoveel dat je niet meer weet wat er gebeurt? Ik zou toch zo graag even met je praten. Niet de verslaafde, maar met jóu. Je moet daar toch ergens zijn?

Ik kan alleen maar aan jou denken. Ik wil je dolgraag helpen, maar ik weet ook dat dat niet kan. Jij zult eerst jezelf moeten helpen. Je moet zelf willen stoppen en afkicken !

Steeds vraag ik me af of de goede beslissing wel genomen is, toen je de deur uit werd gezet.Ze zeggen dat junks eerst door een hel moeten gaan voor ze afkicken. Maar is dat niet voor iedereen anders? Net zoals iedereen anders is?

Ik heb zo’n medelijden met je dat het me van binnen helemaal opvreet. Maar ik mag geen medelijden hebben, want dan zie ik je niet als gelijke en kan ik je niet helpen. Tenminste…… dat wordt gezegd.

Dit leven is jouw keus, een keus die ik moet accepteren. Door deze situatie zijn er zoveel levens veranderd. Je familie, je vrienden……. Nooit zal iemand meer hetzelfde zijn.

Ik weet niet meer wat ik moet doen. Ik wil alles achter me laten, ik wil verder met leven, maar dat lukt me niet, ik zit vast……

Hou je taai droppie,
Liefs van je zus