Edammer keert zwaargewond terug van Irakese missie

Edammer keert zwaargewond terug van Irakese missie
Drie maanden eerder dan gepland, om precies te zijn een maand en drie weken na zijn uitzending naar Irak, is Edammer Leon Jonkman (20) weer thuis. In het ouderlijk huis in de Buikslotermeerstraat staat op dit moment alles in het teken van de gewonde beroepsmilitair die beseft dat hij enorm veel geluk heeft gehad. Bij beschietingen  rondom het stadje Al Muthanna, een kwartier van de Nederlandse basis waar wachtmeester Jeroen Severs vorig weekend om het leven kwam, ontkwamen Leon en vier collega’s van de  vredesmissie aan de dood. Zwaargewond keerden de vijf soldaten afgelopen woensdag in Nederland terug.

Ondanks zijn verwondingen aan schouder en arm, een gevolg van granaatscherven, kan Leon rustig vertellen over zijn ervaringen in Irak. Nadat op zijn basis het bericht binnenkwam dat een net vertrokken marechaussee was gedood, werd de Edammer, samen met enkele collega’s van de Quick Reaction Force er op uit gestuurd. De open jeep waarin Jonkman zat sloot de rij van een kleine colonne wagens. Waarschijnlijk als gevolg van het ontwijken van een spervuur in een nabij gelegen stadje, moest het voertuig waarin de Edammer zat uitwijken en kwam vast te staan. Het werd daardoor een gemakkelijke prooi voor de Al-Sadr aanhangers, die met tientallen vanaf de daken van het stadje de Nederlandse militairen beschoten. “Het was tot dat moment rustig geweest in ons gebied. We zijn er ook in het kader van een vredesmissie, en niet als oorlogssoldaten, zoals sommige mensen wellicht denken. De mensen in dit gebied zijn ook blij met onze komst, de strijders van Al-Sadr (sjiitische leider, red.) hebben de gevechten rond de moskee in Najaf aangegrepen om de onrust in de regio te vergroten.”

Hoop
Terwijl de militairen een goed heenkomen probeerden te vinden, lagen zij in een spervuur van kogels en raketten. “De jeep fikte direct af en wij konden achter een muurtje gelukkig een goed heenkomen vinden. Vijftien minuten lagen Leon en zijn kameraden stil, het contact met de basis verbroken, toen zij voor een tweede maal uit de vuurlinie probeerden te vluchten. Een overvliegende helikopter gaf de militairen hoop, maar hulp bleef uit. “Doordat ik geraakt was en flink bloedde moesten we weg, dat hadden we al besloten.”

Nogmaals geluk
Als een wonder verscheen er in de verte plotsklaps een Nederlands pantservoertuig. Leon en zijn collega’s wisten het voertuig te bereiken, waarna de film versneld verder ging. “Ik ben naar de basis gebracht waarvandaan een helikopter me naar een ziekenhuis in Irak heeft gebracht. Onderweg zijn we nog aangevallen door raketten die de piloot net kon ontwijken.”

Contract
Uiteindelijk kwam Leon woensdag aan in Nederland, waar hij eerst naar een ziekenhuis in Utrecht werd gebracht. “Daarna mocht ik naar huis.” De komende weken zal hij moeten herstellen van de wonden aan arm en schouder. Dat betekent drie maal daags spoelen en veel rust. “Ik heb heel veel geluk gehad,, maar als ik binnenkort weer wordt opgeroepen dan zal ik het niet op voorhand uit de weg gaan. Ik heb hier zelf de zeggenschap over om te beslissen. Ik heb nog een contract van ruim drie jaar bij de Lucht Mobiele Brigade en die zal ik hoe dan ook uitdienen.”