'Baan is belangrijk voor eigenwaarde'

'Baan is belangrijk voor eigenwaarde'
De nieuwjaarsbrand heeft diepe gaten geslagen in de gemeenschap van Volendam. Maar uit de schaduwen van die inktzwarte duisternis komen nieuwe bloemen op. Slachtoffers van de brand krijgen nieuwe kansen met aangepast en passend werk. Met een soms verrassende creativiteit en een opmerkelijke inzet storten zij zich op een nieuwe loopbaan.Het is de bedoeling de Volendamse slachtoffers weer aan het werk te krijgen. Sommigen redden dat op eigen kracht, anderen hebben een zetje in de rug nodig.

,,Maar we moeten voorkomen dat mensen verpieteren achter de geraniums'', stellen directeur Toon Vos en adviseur reïntegratie/arbeid Gerda Tol van CRN Het Anker. Ze verbazen zich over de creativiteit en de inzet waarmee getroffenen van de nieuwjaarsbrand in café De Hemel zich op een nieuwe loopbaan storten.

Om de getroffenen een kans te bieden op de arbeidsmarkt, hebben ze soms wat hulp nodig. Bijvoorbeeld bij scholing of het vinden van aangepast werk. Want door het letsel dat jongeren hebben opgelopen, kunnen ze vaak het werk niet meer doen waarvoor ze zijn opgeleid. Waardoor een bouwvakker in spe door verbrandingen aan zijn handen op zoek gaat naar bijvoorbeeld administratief werk. Groot is ook de groep - onder wie mensen die 'indirect betrokken' zijn - die aan de ramp concentratiestoornissen heeft over gehouden. Ook voor hen wordt een oplossing gezocht.

Eigenwaarde
Binnen Het Anker komt langzaam steeds meer nadruk op reïntegratie. Hoewel Vos en Tol benadrukken dat nog niet iedereen die met de ramp te maken heeft gehad daar aan toe is, willen veel getroffenen bouwen aan een nieuw leven. Het vinden van passend werk is daarbij van groot belang. ,,Werk en sociale contacten die daarbij worden opgedaan, zijn primaire behoeften. Een volwaardige baan is belangrijk voor je gevoel van eigenwaarde en je sociale leven'', aldus Tol.

,,Het accent van de nazorg verschuift steeds meer naar terugkeren in de maatschappij. De cultuur en de kracht van Volendam is aanpakken: niet lullen, maar poetsen. Maar niet iedereen is zo ver. Het is belangrijk dat er ruimte blijft om te rouwen. Voor hen is de ramp pas 'gisteren' gebeurd'', vult Vos aan.

De reïntegratie verloopt, gezien de omstandigheden, opvallend goed. ,,De slachtoffers zitten in een loyale omgeving. Er is veel medewerking van bedrijven en ook de gemeente. Verder vind ik het indrukwekkend dat slachtoffers zo gedreven aan de slag gaan met het verwerken van de ramp en het oppakken van hun nieuwe leven. En niet alle betrokkenen stappen daarvoor naar Het Anker. Er zijn er ook die zelf werk zoeken. Maar iedereen, ook als men niet daadwerkelijk in De Hemel zat, is welkom.''

Enthousiasme
Tol slaagt met regelmaat in haar opzet. ,,Een aantal mensen is al volledig in vaste dienst. Anderen zitten nog in het 'traject'. Het is ook een enkele keer gebeurd dat een baan niet passend was. Dan zoekt Het Anker wat anders. Daarbij kijken we niet alleen naar de aard van het werk, maar ook of de mentaliteit binnen het bedrijf bij de mensen past. En bij wie het ondanks scholing toch niet wil lukken, hopen we door een werkervaringplek op het juiste spoor te zetten.''

Begeleiding op de werkplek is van groot belang, zegt Vos. Ook voor de nog groeiende groep mensen met psychische problemen. ,,Bij ouders en verwanten, die problemen op hun werk hebben gekregen, is dat vaak rechtstreeks naar de brand te herleiden. En die problemen komen pas nu naar voren. Of moeten zelfs nog komen. Volendammers zijn vastberaden en sterk, ze houden het heel lang vol. Ze gaan door tot het niet meer gaat.''

Maar de slachtoffers ontlenen ook kracht aan de gebeurtenissen in hun leven. Tol: ,,Ze zijn volwassener en relativeren meer dan leeftijdsgenoten. Ze willen een normaal leven leiden: gewoon huisje-boompje-beestje. Het liefst doen ze dat op eigen kracht. Als dat niet lukt, kunnen wij het laatste zetje geven.''