Martin Moolenschot: 'Versnipperen Büchcollectie is zonde'

Martin Moolenschot: 'Versnipperen Büchcollectie is zonde'
Met een brok in zijn keel bladert hij door de veilingcatalogus. Volendammer Martin Moolenschot vindt het maar niks dat de kunstverzameling van wereldreiziger Boudewijn Büch morgen onder de hamer gaat. ,,De kracht van al dat moois is dat Boudewijn het bij elkaar bracht. Zijn persoon was ermee verweven. Als het versnippert is het gevoel eruit.'' Met zijn eigen boekenverzameling over eilanden wil Moolenschot 'de geest van Boudewijn levend houden'. 'Schatkamer van een wereldreiziger' staat er op de catalogus. De foto's en de beschrijvingen wijzen onverbiddelijk op de verkoping van een deel van de Büchcollectie die morgen plaatsvindt bij veilinghuis Sotheby's in Amsterdam. Büch verzamelde werk van kunstenaars als Andy Warhol, Keith Haring en Roy Lichtenstein, maar koesterde ook memorabilia over Goethe, Napoleon en Mick Jagger. ,,Het is zonde dat ze van zijn huis geen museum hebben gemaakt'', vindt Moolenschot. ,,Dat zou niet alleen een eerbetoon aan Boudewijn zijn geweest, maar het had zijn publiek ook de kans gegeven al dat moois nog eens te zien.''

De 50-jarige Volendammer is vooral een volgeling van Büch als het gaat om zijn passie voor eilanden. In zijn huis in het vissersdorp heeft Moolenschot zich omringd met boeken en paperassen over atollen in de Stille Zuidzee. Hij weet alles van ontdekkingsreizen in het gebied, vertelt je moeiteloos hoe je op Puka Puka-eiland van oost naar west komt en correspondeert met de koning van Tonga persoonlijk. Niet dat hij zelf ooit in het gebied is geweest. ,,Dat is te kostbaar. Maar met brieven, kaarten, een vriendelijk woord en een postzegel kom je toch een heel eind. Ambassades, missionarissen en andere bewoners zijn me heel behulpzaam geweest als ik met vragen zat.'' Ook voerde hij een intensieve briefwisseling met een schrijfster op Puka Puka die tot de favorieten van Büch behoorde. ,,Als dank voor haar post stuurde ik haar een paar poppen in Volendammer klederdracht. Ik ben er trots op dat die nu bij haar in de hal staan te pronken.'' In een luchtdichte box koestert hij een historisch boek over de avonturen van kapitein Cook in de Stille Zuidzee. Het is het topstuk van zijn collectie. ,,Ik weet dat Boudewijn Büch heel lang zijn zinnen op dit boek had gezet. Hij had er een optie op, maar liet die door slordigheid verlopen. Toen heb ik toegeslagen.''

Vaarwater
,,Bij het verzamelen van al mijn eilanddocumenten heb ik Boudewijn steeds in het vaarwater gezeten. We snuffelden in dezelfde antiquariaten en kenden dezelfde boekhandelaren. Nadat ik via via met zijn favoriete schrijfster op Puka Puka in contact was gekomen heb ik daarover een brief naar hem geschreven. Die heb ik nog bij hem thuis in de bus gedaan, maar helaas heb ik nooit een woord met hem gewisseld.'' De Volendammer werkte in de meubelbranche en bij een juwelenbedrijf voor hij om gezondheidsredenen werd afgekeurd. Sindsdien steekt hij zijn tijd in zijn hobby. Tijd heeft hij er genoeg voor, geld wat minder. ,,Daarom zal ik ook niet bieden op de spullen die op de veiling worden aangeboden.'' Bij de kijkdagen heeft hij alles nog even goed in zich opgenomen. Om daarna de conclusie te trekken dat hij zijn eigen verzameling nóg meer moet koesteren. ,,Nu zijn collectie verbrokkelt, lijkt het net alsof Boudewijn alleen bij mij in de boekenkast nog voortleeft.''