‘Ik durf andere dingen weer te doen’
‘Ik durf andere dingen weer te doen’
De nieuwjaarsbrand heeft diepe gaten geslagen in de gemeenschap van Volendam. Maar uit de schaduwen van die inktzwarte duisternis komen nieuwe bloemen op. Slachtoffers van de brand krijgen nieuwe kansen met aangepast werk. Met een soms verrassende creativiteit en een opmerkelijke inzet storten zij zich op een nieuwe loopbaan.
Volendam United is een stichting die sport-, spel- en cultuurevenementen organiseert om jongeren bekend te maken met de gevolgen van de nieuwjaarsbrand. Voor de 'medewerkers' John Bont (19) en Esther Binken (18) is het een baan. Een job waarmee ze als 'getroffenen’ veel goodwill kunnen kweken. Maar de baan geeft ook nieuwe kracht, zelfvertrouwen zegt Esther. „Ik durf nu ook andere dingen weet te doen. John Bont is er het type nier naar met de armen over elkaar af te wachten wat de toekomst brengt. samen met zijn maatje Lou snoek en Tom Kwakman stapte hij in het avontuur van Volendam United. Een idee dat aansprak. Een baan die voor John echter geen eindstation is. „Ik doe een cursus webdesign. Daar wil ik later een eigen bedrijfje in beginnen." De vele brandwonden hebben het toekomstbeeld van John niet al te fors verstoord. „Ik wilde altijd al iets met computers doen. En dat gaat prima. Mara in de bouw werken of een ander zwaar beroep, dat zou ik niet meer kunnen."
Psychisch
Lichamelijke beperkingen heeft collega Esther nauwelijks. „Af en toe last van hyperventilatie", vertelt ze. Maar psychisch ging het niet goed. Eerst op school, waar ze desondanks haar mavo-diploma haalde, en later toen ze werkte in een. winkel. „Via Gerda Tol van Het Anker ben ik hier terecht gekomen. Sindsdien gaat het beter." Inmiddels worstelt ze nog met haar toekomst. „Vanaf dat ik kon praten wilde ik kapster worden. Ik ben heel blij dat ik deze kansbij Volendam United heb gekregen en het is erg leuk werk. Maar ik weet niet of ik hier in verder wil. Ik zou bijvoorbeeld graag in de horeca werken, maar dat is te druk voor me. Als ik veel stress heb, gaat het in de drukte niet. Door mijn psychische problemen zit vijf dagen werken er nu niet in. Daar ben ik nog niet klaar voor, maar het is ook niet goed om thuis te zitten. Je moet toch een beetje structuur en een doel in je leven hebben. Ik volg nu ook een opleiding voor secretarieel medewerk." Volendam United is eigenlijk een prachtige plek om werkervaring op te doen, stelt John. „Voor wie niet direct het bedrijfsleven in kan, is dit een goede springplank. Lou werkt nu vijf dagen bij de garnalengroothandel van Mooijer." Esther en John benadrukken dat het werk bij Volendam United volwaardig is en een professionele aanpak vereist. Ook al merken ze dat sommige dorpsgenoten daar soms wat gemakkelijk over denken. „Het organiseren van evenementen vereist heel veel voorbereiding. Mensen snappen soms niet wat er allemaal komt kijken”, zegt Esther. Sponsoring is bijvoorbeeld heel belangrijk. Best lastig hoor, als je negentien bent en je,stapt bij een bedrijf binnen of ze even willen sponsoren", legt John uit.
Niet zielig
Voor hem is Volendam United 'gewoon werk'. „Na de mavo wilde ik met Lou bezig zijn. Leuke dingen doen. We zijn er ingerold. Er was behoefte aan zoiets. Mensen wisten niet hoe het met de getroffenen was. En dat we niet zielig zijn. Dat stralen we uit." Esther sloot later via bemiddeling van Het Anker bij de energieke jongelingen aan. „Het Anker is voor mij heel belangrijk geweest, anders had ik nu nog onder de bankgezeten. Om die stap te zetten was heel moeilijk, want het gaat in tegen je trots. Ik wilde zelf verder. Op eigen kracht, want het was al drie jaar na de brand. Maar de baan van vijf dagen die ik had, was te veel. Mijn vader zag dat en heeft Het Anker ingeschakeld. Daar was ik eerst woest over, maar nu ben ik hem en Het Anker heel dankbaar. Ik loop nu ook weer bij de psychiater. Het was niet makkelijk, maar ik heb nu geaccepteerd water is gebeurd."