Slachtoffer Bijlmerramp knokt verder

Slachtoffer Bijlmerramp knokt verder
Rinus de Haan, slachtoffer van de Bijlmerramp in 1992, staat na twaalf jaar procedures voeren nog steeds met lege handen. Volgens de Hoornaar komt dat doordat de wetgeving voor slachtoffers grote hiaten vertoont. Het voorlopige resultaat: een WAO-uitkering en 74 euro per maand extra. Rinus de Haan was op 4 oktober 1992 thuis in zijn flat in de Bijlmer, toen een Boeing 747 van de Israëlische luchtvaartmaatschappij El Al drie woningen naast de zijne neerstortte. ,,Door de inslag van het toestel vloog ik drie meter naar achteren en kwam met mijn achterhoofd op de tafelrand terecht'', vertelt hij. ,,Daardoor liep ik een hersenbeschadiging op.''

Maar dat was niet de enige schade die Rinus opliep door het drama. Hij raakte in een shock en werd een aantal maanden later afgekeurd voor zijn werk als accountmanager, vanwege een posttraumatisch stresssyndroom. Rinus: ,,Ik heb nog elke dag flashbacks van hoe het vliegtuig onze flat binnenkwam. Ik slaap slecht en ben hyperalert op alles. Ook ben ik chronisch vermoeid. Daardoor ben ik niet meer in staat om te werken.''

Advocaat
Na de ramp ging hij in Hoorn wonen en nam een advocaat in dienst om zijn belangen te behartigen. Volgens Rinus was een paar maanden eerder een zelfde ongeluk gebeurd met een Boeing 747, in Taiwan. ,,Ook daar was het centrale motorophangingsysteem kapotgegaan en kon er een motor afvallen. Amerikaanse advocaten waren daar snel ter plaatse om procedures te starten. Mijn advocaat nam dan ook contact op met een Amerikaanse collega om informatie in te winnen.'' Er ontstond een uitgebreide correspondentie tussen Rinus, diens advocaat en een Amerikaanse raadsman. Volgens de onderzoeken van Rinus' advocaat en een letselschadespecialist zou Rinus een schadevergoeding van 212.000 euro moeten krijgen. Te betalen door de vliegtuigfabrikant en El Al.

Rinus: ,,Ik kon immers niet meer werken, terwijl ik een uitstekende baan had. We hebben berekend hoeveel geld ik al die jaren tot mijn pensionering zou mislopen door het niet meer kunnen werken. Zo kwamen we op een bedrag aan arbeidsvermogenschade.'' Ook de materiële en fiscale schade werden meegerekend. In totaal een bedrag van zo'n vijf ton in guldens, omgerekend 212.000 euro. Rinus kreeg van Boeing/El Al een schikking aangeboden van 25.000 dollar, die hij niet geaccepteerd heeft. ,,Er waren genoeg mensen in mijn flat die geen fatsoenlijke baan hadden en blij waren met zo'n bedrag. Maar ik kon er niet mee akkoord gaan, want met mijn berekeningen kwam ik op een veel groter bedrag uit.''

Bodemprocedure
Hij besloot zijn schadeclaim in te dienen bij de arrondissementsrechtbank in Amsterdam. ,,Daar startte ik een civiele bodemprocedure tegen Boeing en El Al. Ik moest al mijn materiële, lichamelijke en gevolgschade kunnen aantonen.'' De rechtbank deed op 8 september uitspraak en toen bleek dat Rinus bijna niets krijgt. Omdat hij begin jaren 90 ook zijn vader verloor, beroofd werd, een fietsongeluk meemaakte en een echtscheiding te verduren kreeg, zou hij volgens de rechter sowieso al eerder gestopt zijn met werken. ,,Omdat ik psychisch niet sterk in mijn schoenen zou staan.'' De claim die tot zijn pensionering zou lopen, werd dus niet ingewilligd.

,,Ik krijg nu een WAO-uitkering en mis twintig procent van mijn normale inkomen. De rechtbank heeft besloten dat ik van dat deel een kwart vergoed krijg. Dat komt neer op 74 euro op maandbasis. Daar heb ik toch niets aan?'' Rinus is het niet eens met de beslissing en gaat in hoger beroep. ,,Ik hoop dat dit allemaal goed komt, maar het gaat me vooral om de manier waarop het gaat. Ik ben twaalf jaar bezig met een procedure. In Duitsland mag dit maximaal drie jaar duren. Als de tegenpartij dan geen tegenargumenten kan geven, wordt de klacht bewezen geacht. Als dat hier ook zo zou zijn, zouden veel slachtoffers gered zijn.'' Rinus verwacht over twee jaar pas een uitspraak in zijn hoger beroep. ,,Tot die tijd probeer ik met mijn lichamelijke beperkingen het leven weer op te pakken.''