Burgers en politiek

Burgers en politiek
Woensdag 6 oktober jl. was er een informatieavond voor de bewoners in de omgeving van het oude PWZ gebouw aan de Julianaweg. De uitnodiging was uitgegaan van degene die daar appartementen willen bouwen, en ging over de verbouwing van het gebouw. Door de bewoners in de omgeving waren de politieke partijen op de hoogte gesteld van de informatieavond. Later kreeg de politiek ook van de gemeente bericht.

De informatieavond in de AMVO werd druk gezocht. Achter de tafel hadden plaatsgenomen twee vertegenwoordigers van de eigenaren, de architect, de wethouder, de stedenbouwkundige van de gemeente en een notuliste. De vertegenwoordiger van de bouwers liet het woord doen door de architect en het grootste deel door de wethouder en de stedenbouwkundige.

De gemoederen liepen hoog op. De aanwezigen vonden het gebouw veel te hoog en te groot. Er moeten tien appartementen in komen. Men begreep niet, en terecht, waarom er op dat punt zo hoog en zo groot gebouwd moet worden. Wat GroenLinks verbaasd heeft is dat de wethouder en de stedenbouwkundige het belang van de bouwers zo hard verdedigden en de burgers alleen konden wijzen op hun rechten om bezwaar te maken. Het maakt – niet alleen op ons – een heel vreemde indruk, dat de bouwer een informatieavond organiseert, waarop hij vervolgens de wethouder en de ambtenaar het verhaal van de bouwer laat vertellen en diens belangen laat verdedigen tegenover de bewoners.

Burgers mogen, naar de mening van GroenLinks, rekenen op de wethouder die ook begrip moet hebben voor het standpunt van de burgers. Als de politiek de burgers bij het beleid wil betrekken moet het niet op deze manier. Deze avond had de wethouder, die ook op uitnodiging aanwezig was, de burgers op een betere manier tegemoet moeten treden. Hij had moeten luisteren naar beide partijen, zowel de burgers als de bouwer, in plaats van als spreekbuis van de bouwer op te treden. De aanwezigen werden deze avond gesterkt in hun vermoedens “dat alles toch al was beslist.”

Waarom worden de burgers in de omgeving van een project niet als eerste ingelicht over de plannen, zodat zij mogen meedenken, en zodat gemeentebestuur en raad tegelijkertijd zowel het verhaal en de belangen van de bouwer als dat van de burgers leren kennen? Bijna altijd moeten de burgers het in de krant lezen en dan is het bijna altijd te laat. Je kunt het weliswaar nooit iedereen helemaal naar de zin maken, maar het had beslist anders gekund.