Jan 'Cas' Sombroek aan het woord: Eindelijk geleerd om 'nee' te zeggen
Jan 'Cas' Sombroek aan het woord: Eindelijk geleerd om 'nee' te zeggen
De meeste mensen kennen hem van de platenwinkel. Maar weinigen weten dat Jan 'Cas' Sombroek één van de meest actieve economische bestuurders van Noord-Holland is. Vele jaren lang is hij al lid van diverse bestuurscommissies en rent hij voortdurend van hot naar her om aan al zijn verplichtingen te voldoen. Bijna stiekem werd hij afgelopen jaar voor zijn inzet geridderd in de Orde van Oranje Nassau. Een van de slechts acht genomineerden in de economische sector. Tijd om eens een woordje met Jan 'Cas' te wisselen.
De detailhandel is Jan Sombroek met de paplepel ingegoten. Al in 1939 begon Jans vader een winkel in wit- en bruingoed, wat we tegenwoordig electronica noemen. Deze winkel is ondertussen uitgegroeid tot Electrotechnisch Bureau (ETB) Cas Sombroek, één van de grotere ondernemingen in Edam-Volendam. Zoon Jan werkte in zijn jeugd na schooltijd echter als patatbakker bij Cafetaria Kippie en begon daar vreemd genoeg zijn carrière als platendealer. Muziek was Jans grote passie, en al gauw ging hij op pad om in Amsterdam de nieuwste hitsingles te kopen, in eerste instantie voor de cafetaria, maar later ook voor andere bedrijven zoals Bar de Smederij. Van het één kwam het ander, en in 1965 begon Jan een platenwinkeltje aan de Meerzijde in Volendam. Dat winkeltje was zó klein dat hij drie jaar later verhuisde naar Havenstraat nr. 3, het pand waar de winkel van zijn vader tot dan toe gevestigd was. Een platenwinkel beginnen lijkt gemakkelijk, maar was in die tijd een hele onderneming. Naast je middenstandsdiploma moest je een heus muziekdiploma halen waarbij je werd geleerd hoe een orkest werkt en hoe de muziekleer in elkaar zit. Vervolgens moest je alle platenmaatschappijen in Nederland bezoeken om te vragen of ze aan jou hun muziek wilden leveren. Groothandels bestonden nog niet.
Mooiste tijd
Ondanks dat hij zich in het kleine winkeltje nauwelijks kon bewegen en hij wekelijks tot wel vijftien vertegenwoordigers over de vloer had, herinnert Jan zich deze tijd als de mooiste van zijn werkende leven. Bakken met singles aan de muur, snaren, plectra, platenspelers, zelfs scheerapparaten waren in de aanbieding in het kleine winkeltje. Destijds reden er nog bussen met toeristen langs de Meerzijde, iets wat nu ondenkbaar is. En Jan maar langs de weg staan om te proberen de toeristen in zijn winkeltje te lokken. Het kleine pandje had zelfs geen sanitair, dat was pas 'bedakken'. Elvis was de grote man, natuurlijk samen met de Beatles en de Stones. En 's avonds plaatjes draaien tot in de late uurtjes. Een geweldige tijd!
John Denver
Als platenboer had Jan een spilfunctie in het muzikale leven van Volendam. Zo ging hij regelmatig mee met diverse lokale bands naar optredens en verzorgde later veel platenreleases voor Volendammer artiesten. Ook in de muzikale bewustwording van Volendam hielp hij een handje mee. Door zijn contacten met de platenmaatschappijen kreeg hij heel veel buitenlands materiaal in handen dat de radiostations niet oppikten of niet werd uitgebracht in Europa. Die platen importeerde Jan en hij draaide die dan in zijn winkeltje, en verkocht daar heel behoorlijke aantallen van, terwijl in de rest van Nederland niemand de artiest nog kende. Een goed voorbeeld hiervan is John Denver, aan wie Jan later voorgesteld zou worden als 'de man die hem in Europa ontdekt had'. Zo ging het ook met Chris de Burgh die in Volendam de megastatus bereikte terwijl niemand in Europa ooit van hem had gehoord. Met beide artiesten heeft Jan in latere jaren goede vriendschapsbanden opgebouwd.
Middenstandsvergadering
"Tja, en dan ga je een keer naar een middenstandsvergadering. Je trekt daar een keer je mond open en voor je het weet ben je benoemd tot secretaris en later weer tot voorzitter. Van daaruit wordt je benaderd om toe te treden tot het bestuur van het Koninklijke Nederlandse Ondernemersverbond (het latere MKB) voor de regio Waterland, en daarvandaan weer naar de regio West-Friesland. Omdat je dat goed doet, wordt je vervolgens gevraagd bestuurslid te worden van de Kamer van Koophandel voor Waterland en West-Friesland. En zo rolt die bal verder tot je ineens naar vijftien vergaderingen per week moet rennen", aldus Jan Sombroek.
Een indrukwekkende lijst volgt: Secretaris en voorzitter van de ondernemersvereniging Ondernemend Volendam, dagelijk bestuurslid van de Kamer van Koophandel West-Friesland en Waterland, dagelijks bestuurslid van de Samenwerkende Kamers van Koophandel in Noord-Holland, later dagelijks bestuurslid van de Kamer van Koophandel Noordwest-Holland, regiovoorzitter van Waterland, secretaris van de branchevereniging van de Nederlandse Vereniging van Grammofoonplatendetaillisten, voorzitter van het MKB provincie Noord-West Holland, bestuurslid sector Bedrijfsgebouw van het Hoogheemraadschap van de Uitwaterende Sluizen te Edam, lid van de Raad van Toezicht van de Rabobank Edam-Volendam. Daarnaast was Jan lid van een aantal commissies binnen het Contactcentrum Onderwijs-Arbeidsmarkt, het SKIP-project, gericht op de IT-sector, en landelijk lid van de MKB regioraad voor Noordwest-Holland.
Vergaderen, vergaderen
Alsof het nog niet genoeg is heeft Jan functies vervuld in het Regionaal Bestuur Arbeidsvoorzieningen, het Provinciaal Technologie College, het Sociaal Economisch Overleg Orgaan van de provincie Noord-Holland, de Economische Raad in Noord-Holland en het ROA Bedrijvenplatform. Hoe houdt een mens het vol? Jan: "Voor een vergadering moet je je natuurlijk ook voorbereiden. Daarin gaan ook heel wat uurtjes vrije tijd zitten. Dus ja, ik kan wel zeggen dat mijn tijd goed gevuld is geweest. Er zijn natuurlijk veel raakvlakken tussen de verschillende besturen en disciplines, dus vaak praat je over dezelfde dingen, en dat scheelt dan weer. Voor de kwaliteit van je beslissingen is dat ook beter, want je weet dan echt goed waar je over praat. Maar je bent wel voortdurend aan het vergaderen. Er is natuurlijk meer in het leven dan dat."
Politiek
Geloof het of niet, Jan vond ook nog tijd om de politiek in te gaan. Na vier jaar commissiewerk was hij raadslid van het CDA en acht jaar lang bestuursvoorzitter. Ook was hij acht jaar lang provinciaal bestuurslid voor het CDA. Over de politiek is hij echter minder te spreken. "Iedereen roept altijd dat zelfstandig ondernemers de politiek in moeten. Dat is misschien ook wel zo, maar dan niet in de gemeente waarin ze als zelfstandige opereren. Je krijgt voortdurend enorm veel kritiek te verduren, en er is altijd wel een groep die je de beslissingen die je neemt kwalijk neemt. En dat zijn dan ook weer klanten van je winkel. Da's moeilijk. Vooral omdat je van jezelf weet dat je overal probeert voor iedereen de juiste beslissing te nemen of het juiste compromis te sluiten. Heel belangrijk is dat je ook in staat moet zijn van inzicht te veranderen als iemand anders gewoon gelijk heeft of als er nieuwe ontwikkelingen zijn. In de politiek zelf gaan de diverse politieke partijen uitstekend met elkaar om maar daarbuiten is het respect soms ver te zoeken."
Lintje
Geheel in overeenstemming met zijn bestuurswerkzaamheden werd Jan in mei van dit jaar gevraagd even wat dingen toe te lichten. Weer even uitleggen waarom de infrastructuur van de detailhandel van Waterland als blauwdruk kan dienen voor Noord Holland. Dus Jan weer in zijn nette pak naar het stadhuis waar de ambtenaren daadwerkelijk zaten te wachten en hem ook uitgebreid hebben gehoord. Na het gesprek werd hij met een smoes de raadszaal ingeloodst en werd hem een lintje opgespeld. Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Jan is apetrots, al laat hij dat niet zo merken.
Genieten
Jan 'Cas' Sombroek is nu 56 jaar. De afgelopen 25 jaar heeft hij zich met enorm veel gedrevenheid ingezet voor de samenleving en Waterland in het bijzonder, en nog steeds is hij graag gezien lid van diverse besturen. Toch vindt hij het zo langzamerhand welletjes geweest. "Op een gegeven moment raak je op. Na de cafébrand hebben mijn vrouw en ik ons achter de oren gekrabt. Waar zijn we mee bezig. Moet je niet eens gaan genieten? Vergis je niet, naast alle genoemde dingen was en ben ik ook nog volop betrokken bij de Sinterklaasacties, de Don Bosco Bingo, de oprichting van de LOVE, en de Havenfeesten. Het houdt een keer op. We hebben toen besloten een nieuw huis te gaan bouwen en eens wat tijd met elkaar door te gaan brengen. Ook voor de bestuursfuncties zelf is het goed als er eens nieuwe mensen komen. Ik heb natuurlijk in de loop van de jaren een enorm netwerk opgebouwd, en geloof me, ik ga niet graag weg, maar het zal er toch eens van moeten komen.
Ik heb eindelijk geleerd om 'nee' te zeggen. Ik ben nu druk bezig met het opzetten van de website voor mijn winkel. Lekker back to basic.Hij is nog statisch, maar je mag gerust in de krant zetten dat alle cd's en dvd's die je zoekt kunt bestellen bij www.jancas.nl. Iedereen die een vraag stelt krijgt altijd een antwoord terug."
Is goed hoor, Jan, bij deze. (JT)