Democratie begint in bed
Democratie begint in bed
Theo van Gogh, Bush, Arafat, Kneteman en gebeurtenissen op Volendam. Het was me het weekje wel. Nog steeds moet ik nadenken over wat er met Theo van Gogh gebeurd is. Eigenlijk niet over wat er is gebeurd , maar over wat de gevolgen er van zijn. Die van Gogh’s zijn me ook de familie wel! Eerst hadden we Vincent van Gogh. Wereldberoemd geworden omdat hij wat hij zag, op een nieuwe manier verbeeldde. Zijn achterachterneef Theo werd deze week ook al wereldberoemd. Theo schilderde niet, hij schreef in beeldrijke taal. Hij filmde veel en ook mét Marokkanen. Hij deed dat op zijn eigen manier. Ik ken alle woorden die Theo gebruikte. Maar hoe ik het ook probeer, ik krijg ze niet in dezelfde volgorde. Ieder vogeltje zingt zoals hij gebekt is.
Ik had niet zo’n moeite met wat Theo schreef. Zowel Vincent als Theo kozen er voor zich op hun eigenwijze en afwijkende manier uit te drukken. Het zit dus in de familie. Vincent werd daar lang om afgewezen, vóór dat hij beroemd werd. Theo van Gogh wordt om zijn woordgebruik bekritiseerd. Maar zijn woorden waren de woorden van een kunstenaar. Die hebben de taak om taboes te doorbreken en grenzen te verleggen. We moeten ze daar vrij in laten. Theo’s beeldende taal was niet bedoeld om letterlijk te nemen.
Zijn woorden botsten tegen de opvattingen van moslims. Veel van hen willen het taboe in stand houden. Je mag niet kritisch over hen praten. Ze willen ‘onbesproken’ blijven. Zie de voorzitter van een moskee in Rotterdam. Hij liet de kritische woorden van een andere kunstenaar verwijderen. Die mocht niet schrijven: ‘Gij zult niet doden’. Die voorzitter had dat beter kunnen laten staan, want dan hadden al die moslims, die er langs kwamen, het kunnen lezen. En wij ook!
In een democratie kunnen we niet zonder kritiek. Kritiek houdt een gezonde democratie in stand. Dat zijn moslims van huis uit volstrekt niet gewend. De man is thuis de baas. De groepsoudste is baas in de groep en de Koran is de baas over wat ze moeten geloven. De Iman, tenslotte, is de baas over de uitleg van de Koran.
Als je dan in een democratisch land als Nederland terechtkomt, is dat wel even schrikken. En van schrik hielden ze elkaar ook vast en sloten velen zich op binnen hun eigen veilige groep. Daar houden we in Nederland niet zo van. We wilden vriendschap met ze sluiten en gezelligheid met ze delen, maar de Koran verbiedt dat. De meesten moslims wezen vriendschap daarom af. Als ze wel vriendschap sloten, werden ze daarover in eigen groep bekritiseerd. Kritiek is er dus wel onder moslims. Die kritiek is er echter op gericht om je aan de regels te laten houden. Kritiek óp regels wordt gesmoord. Want wat in de Koran staat, is letterlijk waar, zeggen ouderwetse Moslims. Dat is precies het punt waar het fout gaat.
‘Submission’, de film die Theo van Gogh met Ayaan Hirsi Ali maakte, ging over de plaats van de vrouw in de Islam. Die is absolute gehoorzaamheid verschuldigd aan haar man. En als ze niet gehoorzaam is, mag hij haar tuchtigen. Dat zegt die Profeet namens Allah.
Zou de Profeet dat ook allemaal gezegd hebben als hij in 2004 geleefd had, in plaats van 1400 jaar geleden. Ik weet zeker van niet. Er staan genoeg teksten in de Koran die bewijzen dat Mohammed een humaan man was en voor die tijd zelfs een modern man. Dus wordt het tijd dat moslims zich gaan afvragen wat hij daar in 2004 over zou hebben gezegd. Er zijn genoeg moslims die zich dat afvragen. Maar hun woorden worden gesmoord en menigeen heeft het met de dood of de gevangenis moeten bekopen. Net als Theo van Gogh. Vandaag de dag zou de Profeet gezegd hebben: ´democratie begint in bed. Als je gehoorzaam moet zijn en ondergeschikt bent, kun je niet liefkozen. Als je gehoorzaam moet zijn, lig je altijd onder. En wie wil tuchtigen, neme eerst zichzelf onder handen. Allah weet dat, want Allah is wijs´. En dan zouden sommige Nederlandse mannen ook nog kunnen leren van de wijsheid van Allah.
Ik ken veel moslims. Onder hen zijn de allerliefste mensen die ik ken. Maar ik ken ook schijnheilige zeloten, waarvan ik me afvraag hoe ze hun toekomst in Nederland zien. De ene moslim is dus de andere niet.
Mensen uit andere landen zijn onder hun vel precies hetzelfde als wij. Ze hebben dezelfde verlangens en wensen. Dezelfde angsten en nare dromen. We helpen ze niet door ze af te wijzen, we sluiten ze daardoor nog sterker op in de gevangenis van hun groepscultuur.
Nodig ze uit om uw vriend te zijn en geef ze geduldig de tijd om te ontdekken dat Allah hen daarvoor niet zal bestraffen. Nu niet en in alle eeuwigheid niet. Bewijs u zelf daarmee een dienst, want een eensgezind Nederland begint met een goede verstandhouding met uw buren en uw collega’s. Zeker 95 procent van de moslims wenst eigenlijk ook zo’n eensgezind en gezellig Nederland. Vraag het ze maar eens, juist nu en wees niet bang!
De moslim die zo’n uitgestoken hand langdurig weigert, moet zich echt afvragen wat hij hier nog te zoeken heeft. Ik leen één woord van Theo van Gogh en één woord van u, voor een zin van twee woorden: geitenneukers, opzouten! Als aan die oproep gevolg wordt gegeven, zou die vijf procent moslims die anderen aan de strakke regels wil houden, die anderen belemmert om onze vriend te worden, het niet langer voor het zeggen hebben. Dat is dan wel een beetje jammer voor mij persoonlijk. Kan ik niet meer in een pestbui tegen mijn vrouw roepen dat ik moslim word, zodat ik haar eens grondig kan tuchtigen.
Peter Louter