HV Kras/Volendam op weg naar kampioenschap
HV Kras/Volendam op weg naar kampioenschap
Maar liefst veertien speelrondes zonder verliespunt. Alles gewonnen. Dat lijkt op een regelrechte gang naar het kampioenschap en dat is het ook. De Heren 1 van Handbalvereniging KRAS/ Volendam is aan een historische reeks bezig die haar het eerste landskampioenschap kan gaan opleveren. Met 28 punten uit 14 wedstrijden staat de ploeg ongeslagen bovenaan in de handbal-eredivisie. De eeuwige gedoodverfde kampioen en aartsrivaal Aalsmeer wordt op respectabele afstand gehouden.
Keeperstrainer Ruud van der Broeck (37) blikt terug op de afgelopen jaren en zijn aandeel in de succesreeks van nu: "Ik ben naar Volendam gekomen nadat ik tien jaar op doel had gestaan bij Aalsmeer, dat was van 1986 tot 1996. Na wat conficten ben ik, samen met nog vier andere Aalsmeer-spelers, opgestapt en in Volendam gaan spelen. We werden in die tijd uitgelachen en beschimpt. 'Volendam is niks en zal ook nooit wat worden', kregen we als afscheid mee. Er ging ook nooit iemand weg uit Aalsmeer, want dat was de top van Nederland. Tegenwoordig zijn de rollen omgedraaid. Volendam staat boven Aalsmeer en is een geduchte concurrent.
Natuurlijk ging het niet zonder slag of stoot. We kwamen naar Volendam op verzoek van Klaus Veerman die de technische organisatie van de club onder handen nam. De eerste vier jaar hebben we zelf nog meegespeeld. In het eerste jaar werden we zelfs gelijk kampioen van de eerste divisie. Later zijn we nog een keer gedegradeerd, dus helemaal vanzelf ging het ook weer niet. Na 2001 hebben we het weer enthousiast opgepakt, met z'n allen de schouders eronder, en met veel succes. Door het succes van de afgelopen tijd spelen we al europees, dat was al een enorme opsteker. Nu gaan we voor het landskampioenschap.
We trainen zeven keer per week, en sommige jongens die internationaal spelen zelfs negen tot tien keer per week. Dat is natuurlijk een heel zware belasting en zoiets is alleen vol te houden als je er ook iets mee bereikt. Voor mij is het leuk om te laten zien dat het kan. Vergeet niet dat ik iedere dag 55 kilometer moet rijden om hier te komen... Dan moet er wel wat tegenover staan. Voor mij als keeperstrainer is het een enorme voldoening om een jongen als Gerrie Eylers vanaf zijn veertiende te begeleiden en op te leiden naar wat hij nu is: Hij is nu 22 en speelt als prof in het Duitse Solingen, waar hij wekelijks uitblinkt. Daar ben ik trots op! Ik zal nooit vergeten dat hij binnenkwam en zei dat hij de beste keeper ter wereld wilde worden. Het zou me niks verbazen als hij het nog wordt ook!
Gelukkig hebben we een verschrikkelijk enthousiast bestuur dat er alles aan doet. Dit straalt af op de spelers, die er ook volledig voor gaan. In de ploeg zitten ook hoofdzakelijk geboren Volendammers. Dat is al uniek. De laatste twee seizoenen voel ik in Aalsmeer, waar ik nog steeds woon, eindelijk respect voor wat we hebben opgebouwd."