Vrolijke tussenstand voor FC Volendam
Vrolijke tussenstand voor FC Volendam
Volendam gaat als de nummer drie van de eerste divisie de winterstop in. Dat mag gerust een vrolijke tussenstand heten. Afgestoten door de eredivisie, een flinke leegloop, een relatief onbekende trainer en weinig bekende voetballers. En dan, na de i-i tegen TOP Oss, halverwege derde, op slechts twee punten van de koplopers Sparta en Heracles. Het had nóg mooier kunnen zijn. Want bij een overwinning zou Volendam zelfs als koploper het nieuwe kalenderjaar binnen kunnen stormen. Dat zou toch iets te veel van het goede zijn geweest. Want een wonderploeg is Volendam - ook gemeten naar eerste divisiebegrippen - toch zeker niet.
Het is een boeiend spanningsveld. Tussen de wens van de fans - kortweg: naar vóren - en het bedachtzame van de trainer - ongeveer: maar wie staat er dan achter? Dragtsma weet nu ook dat de liefhebber uit Volendam niet snel tevreden is. Er is altijd wel wat. Te weinig Volendammers in het elftal, te behoudend - en dus on-Volenddms - spel. Maar in dat krachtenveld staat de debuterende coach aan het einde van het jaar wel mooi op de derde plaats in de eerste divisie. Met een ploeg vol voetballeerlingen en veredelde amateurs.
Dragtsma is geen trainer van grote risico's. Hij is vooral realist. De coach had er tegen het tegen het vreselijke Haarlem bijvoorbeeld voor gekozen niet te verliezen. Dat werd hem niet in dank afgenomen. Dragtsma weet inmiddels uit welke hoek de wind waait, maar hij staat stevig in zijn stappers. Voorlopig. Daarom was het gisteravond van belang een of meer punten op te halen bij TOP Oss. Om, zei Dragtsma, 'met een goed gevoel de winterstop in te gaan'. Hij doelde waarschijnlijk óók op zijn eigen gemoedstoestand.
In Oss mochten de Volendammers best aanvallen. Dat leverde de ploeg achteraf een mooi compliment op van TOP-trainer Harry van den Ham. Volendam, zei hij, was toch maar mooi de enige ploeg geweest die 'wilde voetballen'. Maar er moesten natuurlijk wel genoeg ploegmakkers 'achter' de bal blijven. Dat maakte het voor de aanvallers moeilijk om TOP Oss, toch niet meer dan de nummer dertien, onder druk te zetten. En te houden. Halverwege de eerste helft keek Maurice Buys, vooruitgeschoven middenvelder, eens achterom en hij hief de armen. Hij wilde maar zeggen: waar blijven jullie nou? De aanvallers moesten het gisteravond toch voornamelijk zelf uitzoeken. Ze raakten de bal tegen de overmacht aan verdedigers te vaak en te snel kwijt. Dan maar zo snel mogelijk terugveroveren, om de baas te worden en te blijven in de wedstrijd. Maar de Volendammers hielden te veel afstand, of liepen zelfs terug naar. de verdedigende stellingen. Zo kon TOP Oss nog vaak leuk combinerend aan de overkant komen. De Volendammers kwamen tot één aardig, gekruld, schot van Buys, dat op de kruising de regendruppels van het aluminium deed spatten.
De onaangekondigde openingstreffer - Woudenberg prikte de voorzet van Kwakman via de paal binnen - had Volendam op weg moeten helpen. TOP nam risico's, en Volendam had die ruimtes kunnen gebruiken. Dat deed de ploeg onvoldoende. De Volendammers waren niet kien, niet rustig. De tegenstander kon zelfs een eindoffensief ontketenen. Dat bracht nog flink veel rumoer en strijd. En een paar kansen. Dijkhuizen raakte een voorzet van Van der sloot met de knie, Cruz bracht op de lijn redding. Toch zou Volendam het niet droog houden in het zompige Oss. Cruz dacht uit te kunnen verdedigen als een aanvaller; bal onder de voet door. Van der Sloot profiteerde van de afschuwelijke fout en bracht gerechtigheid in Oss. En, aan het einde van het jaar, in de kop van de eerste divisie.