Red Volendam!
Red Volendam!
Zal het leven er in Volendam beter op worden zonder het CDA? De grootste raadsfractie van Edam-Volendam is al maandenlang het doelwit van boze brievenschrijvers en een manische columnist in het weekblad de Nivo en zelfs van een heus actiecomité dat zich als redder van Volendam heeft aangediend. Wat is er dan mis in Volendam, vraag je je af.
Kijkende naar de raadsleden van het CDA zie je voornamelijk een zeer jeugdige fractie, die drie jaar geleden met veel elan aan haar verantwoordelijke werk is begonnen en die, ondanks alle kritiek, nog steeds de rug recht houdt, al is de vraag voor hoelang nog. Politiek bedrijven in Edam-Volendam is doorgaans niet echt plezierig, namelijk.
Komt dat dan door dit vermaledijde CDA?
Natuurlijk maken zij al heel lang deel uit van de machthebbende coalitie, maar kijkende naar de individuele leden dan zit, behalve wethouder Tol, niemand er (te) lang. Er wordt niet geluisterd, is het parool, maar analyseer je goed de klachten dan wordt dit grotendeels geroepen door mensen waarvan de achtertuin in het geding is. Natuurlijk een goed recht, maar dat is wat anders dan terecht.
In Volendam is het juist de toon, de manier van praten, die alle proporties te buiten gaat: insinuaties zijn schering en inslag, persoonlijke zaken worden regelmatig bij zakelijke onderwerpen gehaald, zaken worden welbewust en vaak om politieke redenen verdraaid.
Volendam zonder het CDA is niet gered! Die stelling durven wij wel aan. Waar het echt aan schort is relativering, nuance en fatsoen. Moedwillig worden feiten verdraaid, personen beschadigd, ja zelfs opgehitst. In dit klimaat is het moeilijk besturen en wordt verantwoord besturen belachelijk gemaakt door er telkenmale ‘de wil van het volk’ tegenover te plaatsen.
Het is veel te goedkoop om wekelijks het openbaar bestuur in het verdachtenbankje te plaatsen zonder te luisteren naar de motivaties van de uitvoerders. Ben je het oneens, dan vecht je met argumenten en luister je naar je opponent. Onze democratie is zo ingericht dat de meerderheid van de raad beslist. ‘Het volk’ kan elke vier jaar bepalen of de gemaakte keuzes deze steun in een nieuwe periode weer verdienen. Verontwaardiging mag ook, maar daar ligt de grens!
Misschien moet deze Kersttijd gebruikt worden om tot bezinning te komen: mocht Volendam al redding nodig hebben dan is het van binnenuit, op een integere wijze, zonder een ander daarbij te beschadigen. Red Volendam moet namelijk gaan over fatsoen en respect en niet over het almachtige (on)gelijk! Redactie de Stadskrant