Volendamse vrienden ongeslagen op weg naar landskampioenschap (foto)

Volendamse vrienden ongeslagen op weg naar landskampioenschap
Een moment van bezinning, dat ze hoofdrolspelers zijn in een bijzonder verhaal, hebben ze nog niet gehad. „Tijd om ervan te genieten, is er nauwelijks”, zegt één van de spelers van HV Kras/Volendam. Een (vrienden)ploeg, bestaande uit hoofdzakelijk dorpelingen die – nog zonder puntverlies – 2004 afsluit als lijstaanvoerder van de eredivisie. Volgens het Nederlands Handbal- Verbond zijn ze bezig aan een recordreeks. Topsporters zonder profstatus; handballers met een verhaal.

door Eddy Veerman

Als ze op weg naar de locatie voor de foto langs het pand lopen waar alles gebeurde, gaan de blikken van negen Volendamse handballers even opzij. Turend naar de ramen van bar De Hemel, waarachter de ramp zich bijna vier jaar geleden voltrok. Die nacht van 1 januari 2001 lagen ze tussen de barkrukken, bovenop elkaar, in het donker, snakkend naar zuurstof. Was het, een weg banend naar de uitgang, even ieder voor zich. Het versterkt de band van een groep, die over een paar maanden alsnog hun droom hoopt te realiseren: als Volendamse vrienden Nederlands kampioen worden.

Elke thuiswedstrijd trekken ze als trotse en ongeslagen koploper volgepakte tribunes en ongewild hebben ze in eigen dorp inmiddels een status, bekleedden ze ondanks hun jeugdige leeftijd al een voorbeeldfunctie voor veel Volendamse jeugd. Jeugd die worstelt met een imagoprobleem, gevoed door de verhalen over drugs. Leeftijdsgenoten vertellen dat ‘de handballers de enigen zijn, waarvan niemand gebruikt’. ,,Dat is een groot compliment voor ons, maar het geeft wel te denken”, zegt international Dick Tuip (22). ,,Je ziet wel eens wat en we horen genoeg verhalen, maar wij komen er niet mee in aanraking”, zegt Herman Tol, 20 jaar en onlangs door bondscoach Henk Groener bij Oranje gehaald.

De handballers leiden een ander leven, uitgaan blijft beperkt tot een uurtje na de wedstrijd. ,,Dan hebben we altijd hetzelfde plekje in de bar. Dat begon met onze vriendengroep, jongens die bijna allemaal in het eerste spelen, daarna kwamen de jongeren zoals Herman er automatisch bij”, vertelt Tom Schilder (23), één van de zes Volendamse internationals. Tuip: ,,De kern van de groep speelt al zo’n twaalf jaar samen. Laatst zag ik een foto van toen. Niet wetende dat we dit voor elkaar zouden krijgen. De meeste eredivisieploegen hebben de spelers overal vandaan. Wij hebben bijna alleen jongens van eigen kweek en ook nog bestaande uit vrienden. Daarom willen spelers ook niet afhaken, want dan dit willen ze niet missen.” Schilder: ,,Al is het zwaar om te blijven doen. De meeste jongens werken, mijn wekkertje staat om half zes ’s morgens. We trainen tussen de twaalf en zestien uur per week, dus handbal met je vrienden slokt ook het grootste deel van het sociale leven op.”
Het verhaal van HV Kras/ Volendam is dat van een unieke successtory, die in het buitenland niet onopgevallen is gebleven. Doelman Gerrie Eylers is inmiddels verkast naar het Duitse Solingen. En ook voor Tuip, Schilder en de van een knieoperatie herstelde topscorer Joey Duin is er interesse vanuit Duitsland. Tuip: ,,We wachten af tot er iets concreets komt. Spelen in de Bundesliga is iets waar je als Nederlandse handballer van droomt. Daar maak je al die trainingsuren voor.”

De eerste landstitel in het bestaan van de vereniging lonkt. Tuip: ,,Nu Marco Beers terug is in Volendam vanuit de Bundesliga, zeggen alle clubs dat het schandalig zou zijn als wij geen kampioen worden. Een slimme manier om de druk bij ons te leggen. Straks als de play-offs starten, begint het van voor af aan. Maar het gevoel leeft wel dat we iets af moeten maken.”


• Het is een vriendengroep voor het leven. De handballers van Volendam sporten al bijna hun hele leven samen, maar na de nieuwjaarsramp in 2001 zijn ze helemaal onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Dit seizoen hebben ze de landstitel in zicht. Tot nu toe is het team ongeslagen. FOTO: EMIEL VAN LINT

Tol: ,,Voordeel is dat onze bank ook kwalitatief sterk is. Als je erover gaat nadenken, zijn we aan iets bijzonders bezig. Pas als een aantal spelers vertrekt, ga je dat waarschijnlijk beseffen. Dan merk je pas welke binding we hebben met elkaar bij één club.” Tuip: ,,Het is eigenlijk puur hobbyisme, we krijgen geen vergoeding en staan met een stel vrienden bovenaan in de eredivisie, zonder puntverlies. Het is zo gewoon geworden, terwijl het dat niet is. Ik geniet er nog niet echt van, daar krijgen we de tijd nauwelijks voor door de drukke weekindeling. Dat zal pas komen als het echt tot een kampioenschap komt. Dan zal een ontlading volgen.”

,,De emoties die dan loskomen, zullen ongetwijfeld versterkt worden doordat we met zoveel jongens die Nieuwjaarsbrand hebben meegemaakt”, vervolgt Schilder. Tuip: ,,De periode van herdenken komt er weer aan. Twee weken terug zat ik met Tom en Gerrie op de kamer tijdens een trip van het Nederlands team in Roemenië. Had ik op m’n laptop allemaal kerstliedjes staan, maar drukte ik uit nieuwsgierigheid op ‘Heaven’. Bleek dat de tv-compilatie te zijn van Brian Adams met daartussen alle reacties van mensen op de dag na de Nieuwjaarsbrand. Was het ineens stil op de kamer. Dan zit je ineens weer ‘in die avond’.”
Omdat er zoveel spelers bij betrokken waren, werd de geraakte ploeg tijdelijk uit de competitie genomen. Schilder: ,,Ik kan sindsdien wel makkelijker omgaan met het verlies van een wedstrijd. Weet je, aan ons kun je niet zien dat we uit een diep dal zijn gekomen. Alleen keeper Jeroen Weber heeft zichtbaar letsel. Maar een collega van mij, die speler van het derde was, behoorde tot één van de overledenen en zijn vader helpt bij elke thuiswedstrijd mee met het neerzetten en opruimen van de boarding. Ik vind het zo knap dat die man dat kan opbrengen, wetende dat wij daar ook ‘in zaten’ en het allemaal hebben overleefd en lekker lopen te handballen.”

Tuip: ,,Aan ons zie je inderdaad niets af. Maar ik merk dat er weinig aandacht meer is voor degene waaraan je het wel afziet. Die dagelijks de gevolgen nog voelen. Iedereen gaat verder; wij ook, maar ik weet zeker dat áls we Nederlands kampioen worden, ‘de ramp’ zal meespelen in alles wat er aan ontroering loskomt.”