’Volendam’- slachtoffer Marga (18) nu op actieposter: ’Niet erg dat ze naar me staren…’ (foto)
’Volendam’- slachtoffer Marga (18) nu op actieposter: ’Niet erg dat ze naar me staren…’
Ze gaat komende zaterdag bij de herdenking even richting het pand waar alles gebeurde op 1 januari 2001. Elk detail van de nacht ontbreekt bij haar. „Ik weet alleen nog dat het die oudejaarsavond heel gezellig was.” De twinkeling in de ogen van Marga Smit (18) verraadt dat ze een aantal fases verder is in de verwerking en acceptatie van de gevolgen van de nieuwjaarsbrand. Operatie nummer 35 werd onlangs uitgevoerd.
„Leuk dat je er weer bent, is wat ik elke keer van de verpleegsters in het Rode Kruiszieken-huis van Beverwijk krijg te horen”, geeft de Volendamse aan welke hechte band er met het ziekenhuispersoneel is gegroeid. Een aantal artsen heeft jaren geleden de krachten gebundeld voor het Brandwonden Research Instituut (BRI), waarvoor onlangs de eerste campagne werd opgestart, met Marga Smit en dorpsgenoot René Schilder als boegbeelden.
„Ik kan weer genieten van het leven. Ik weet dat ik het uiteindelijk zelf moet doen en dat ik moet zorgen dat ik niet afhankelijk ben van anderen. Alles gaat vooruit, zelfs het zingen in het koor hier, al zal m’n stem door de beschadigde stembanden nooit meer worden als voorheen.”
’Ik kan weer genieten van het leven’
Als veertienjarige maakte Marga Smit deel uit van de jongste aanwezige groep in bar De Hemel, waar brand uitbrak vlak na de jaarwisseling. De scholiere raakte voor 77% verbrand, waarvan 50% derdegraads. „Ik stel me er telkens op in wanneer ik weer geopereerd moet worden. Het lijkt steeds een reünie in Beverwijk. Volgend jaar ga ik economie studeren aan de VU in Amsterdam. Voor het eerst ga ik naar school buiten Volendam. Is wel goed, een beetje weg van het oude vertrouwde. Natuurlijk zullen ze in de stad staren naar me. Zou ik ook doen als ik zo’n ’verbrand’ iemand zou zien. Maar ik kijk daar niet tegenop. Wil het ervaren. Mensen buiten Volendam zijn meer open in dit soort kwesties.”
„Dat een aantal doktoren van ’Beverwijk’ meewerkt aan de campagne (’Help een huid uit de brand’) van het BRI, was voor mij belangrijk om over de drempel te gaan en mee te doen. Zo veel mensen in Nederland hebben ons gesteund na de ramp. Nu kan ik iets terugdoen voor mensen die in de toekomst ook brandwonden zullen oplopen. Het was bijzonder: zo verbrand zijn en dan gefotografeerd worden door fotograaf Marcel van de Vlugt die zo veel bekende mensen op de plaat heeft gezet. Ik heb hem wel gevraagd mij van m’n goede kant te fotograferen”, zegt ze met enige trots. Verlegen: „René en ik hangen apart in veel bushokjes in Nederland. Ja, dat heeft wel wat.”
Pionierswerk
„Wijzelf zullen er niet veel meer aan hebben, want voor het BRI gaat het echt om de verbetering van de zorg van de brandwondenpatiënt vlak na het ongeluk.” Professor Robert Kreis van het Rode- Kruisziekenhuis in Beverwijk knikt. „We verrichten heel veel pionierswerk, maar er is een probleem, namelijk dat de onderzoeken voor de korte termijn moeilijker te financieren zijn dan die voor de lange. Een voorbeeld is de kwestie rond de MRSA-bacterie, die op kan doemen wanneer een patiënt van het ene naar het andere ziekenhuis wordt overgebracht. Dan kan het zijn dat een hele afdeling gesloten moet worden en de patiënt in quarantaine moet. Dat kost zo veel geld, maar daar is de overheid doof voor. Dus moeten we andere instanties met charitatieve achtergronden aanwenden, willen we een voortrekkersrol vervullen.”