Bouke Kuiper surplace-kampioen

Bouke Kuiper surplace-kampioen
Tranen vloeiden op vrijdag 17 december toen de 15-jarige Edammer Bouke Kuiper in Alkmaar een fantastische prestatie leverde door met een nieuwe recordtijd van 56 minuten en 25 seconden het officieuze Nederlands kampioenschap surplace voor zich op te eisen. De oude recordtijd stond op naam van de bekende wielerlegende Jan Derksen, die geëmotioneerd de kampioenstrui aan Bouke Kuiper overhandigde, en werd begin jaren vijftig geklokt op bijna 35 minuten. Met zijn enorme inspanning won de jonge Edammer, scholier (VWO3) op het Werenfridus in Hoorn, niet alleen de titel en de rood-wit-blauwe rennerstrui, maar bovendien een uniek baanfietsframe van Koga Miyata ter waarde van 1800 euro.

Sportieve familie
De sportieve loopbaan van Bouke begon ooit, op 7-jarige leeftijd, op de atletiekbaan van AV Edam. Hij komt uit een gezin waar sport altijd deel uit maakt van het weekschema. Vader Frans was één van de Edamse deelnemers aan de laatste Elfstedentocht in 1997 en is nog steeds fervent schaatser en toerfietser, zus Jitske is ook vaak te vinden op de racefiets en op de kunstijsbaan en moeder Marjan fietst graag en bezoekt de sportschool regelmatig om fit te blijven. Na twee jaar op de sintelbaan getraind te hebben stapte Bouke over op het fietsen. Bij de jeugdploeg van WV Volendam, met onder anderen Patrick Rückert en Mike Bond, bleek al snel dat hij over talent beschikte. Na een seizoen van alleen trainen begon hij in 2000 met het rijden van wedstrijden. Bij de eerste de beste districtswedstrijd behaalde hij zijn eerste podiumplaats. Er zouden er nog in de loop der jaren nog vele volgen. Een jaar later werd hij op basis van zijn prestaties geselecteerd voor zijn eerste NK op de weg en behaalde een prima vijfde plaats. Vorig jaar stapte Bouke over naar de Hoornse Ren en Tourclub (HRTC) en mocht hij zijn geluk beproeven bij de Nieuwelingen. Dit seizoen werd beschouwd al overgangsjaar, maar bij het NK in Heerlen kwam hij vlak na de twee koplopers in de eerste groep over de finish.

Wachten op betere tijden
De overstap naar HRTC was niet alleen noodzakelijk om te kunnen starten bij de Nieuwelingen, maar werd tevens ingegeven door het feit dat WV Volendam door gebrek aan jeugdleden en een eigen parkoers praktisch gestopt is te bestaan! De ooit zo bloeiende vereniging, die supertalenten als Henri Kes en Gerard Kemper voortbracht, is een slapende vereniging geworden, in afwachting van betere tijden en medewerking van het gemeentebestuur. In Hoorn ligt een prachtig asfaltparkoers, compleet met clubgebouw en kleedkamers, waar ook de Volendamse renners voorheen trainden onder leiding van Cor Bond (bup).

Vliegende start
Zijn huidige trainer is Theo van Kleef. Drie jaar geleden is Bouke ook gestart met het trainen op de baan als wintertraining voor het wegseizoen. Dit seizoen rijdt hij zijn eerste wedstrijdenreeks in Alkmaar, waar hij wellicht de zelfde tegenstanders zal aantreffen als bij de wegwedstrijden. Zaterdag aanstaande vinden de districtskampioenschappen plaats en kan hij zich bewijzen op de onderdelen Scratch (race “in lijn” over 30 ronden), sprint 200 mtr met vliegende start, sprint 500 mtr met staande start en achtervolging. In februari wordt het NK verreden op de baan in Amsterdam. Of Bouke later gaat kiezen voor de weg of voor de baan is nog niet duidelijk. Hij zegt: ‘Het mooie van de wegwedstrijden vind ik het klimmen en het kilometerslang op kop van een peloton sleuren in weer en wind. Daarentegen is het ook leuk om op de baan met hoge snelheid en behendigheid telkens weer de bochten in te duiken.’

Kampioenschap
Het kampioenschap surplace is ooit begonnen als grap maar begint langzamerhand een serieus evenement te worden. Ook voor Bouke en zijn vader leek het wel eens leuk om hier aan mee te doen. Er werd gestart in vier groepen, te weten: jeugd tot 16 jaar, senioren tot 40 mèt licentie, senioren tot 40 zonder licentie en veteranen. Bouke plaatste zich als winnaar van zijn categorie voor de finale. Iedere deelnemer kreeg een vak van vijf bij één meter tot zijn beschikking en mocht hierin wel vooruit, maar nooit meer dan vijftien centimeter achteruit fietsen. Al snel viel de veteraan af en korte tijd daarna één van de senioren. Bouke bleef over met Tjeerd Masselt, een fietskoerier uit Amsterdam.

Recordtijd
Toen de oude recordtijd van Derksen gepasseerd waren klonk er al applaus in de zaal, maar de twee concurrenten wisten van geen ophouden. Bouke verklaart: ‘Ik lette niet op de speaker, maar concentreerde mij op een punt op de vloer. Op een gegeven moment begonnen mijn spieren wel te protesteren, maar door af en toe mijn vingers te strekken en een handje los te laten kon ik het net uithouden. Gelukkig hield mijn concurrent het net iets korter uit dan ikzelf, want het had niet veel langer moeten duren…!’