Hoe verder met de Zangertjes?

Hoe verder met de Zangertjes? 
Hij zegt het niet met zoveel woorden. Maar je hoort het tussen de regels door. Evert Beumer, of beter meester Beumer, is 71 jaar. De jaren gaan tellen. Zijn hart klopt niet meer zo als vroeger. Hij maakt zich zorgen. Want hoe moet verder met de Zangertjes als hij er niet meer is? Beumer zoekt een opvolger.

Een nieuwe dirigent voor het kinderkoor De Zangertjes van Volendam. Ook vaak de Zangertjes van meester Beumer genoemd. Niet op stel en sprong. Beumer is een voorzichtig man. Hij regelt de zaken graag tijdig. ,,Nu ik 71 jaar ben, wordt het tijd om eens uit te kijken naar een opvolger. Die kan dan rustig ingewerkt worden.'' En dan is er natuurlijk het onderzoek van de cardioloog. Beumer onderging al eens eerder een bypassoperatie. De reden waarom hij destijds uit het onderwijs stapte. Dat veroorzaakt onzekerheid. ,,Als er vandaag of morgen wat gebeurt, is het wel zo fijn als er een ingewerkte opvolger is. Het zou zonde zijn als alles wat in tientallen jaren is opgebouwd wegvalt.''

In 1960 begon meester Beumer - 'geeft niks dat ze me zo noemen, ik voel me ook onderwijzer, dat ben je of dat ben je niet' - met het koor. Een jongenskoor destijds. Een buitenkansje voor de geboren Rijper, die van jongs af aan zingt. ,,Ik was er in De Rijp al bezeten van. Ik zat als jochie in het koor van meester Kees de Rooij. Ik had toen één droom: zo'n koor wil ik ook. Toen de vraag kwam of ik een koor wilde opzetten - er was al een groep jongens die tijdens de kerkdienst zong - greep ik die met beide handen aan.''

Het koor - inmiddels ook met meisjes en een enkele volwassene - verwierf in de loop der jaren grote bekendheid. Maar daar werd wel voor gewerkt. Elke dag repeteren, zaterdag een uitvoering. Soms een dienst in de St. Vincentiuskerk of een ander godshuis in het dorp, soms een optreden buiten Volendam. De zangertjes zijn in heel Europa geweest - de vele iconen in zijn woning duiden op de warme banden met Polen - gingen op tournee door Midden en Zuid-Amerika, maar waren ook regelmatig in eigen land te gast.

Veel eisen stelt meester Beumer niet aan zijn opvolger. ,,Hij moet muzikaal zijn. En een instrument bespelen, anders is het een ramp met de repetities. Een Volendammer? Welnee, dat maakt niet uit. Misschien wel iemand uit De Rijp. En hij moet met kinderen om kunnen gaan. Het zou leuk zijn als het iemand uit het onderwijs is. Je moet toch op een bepaalde manier lesgeven. En liefde voor kinderen hebben. Anders kun je ze niet verdragen.''

Plezier
En de beloning? ,,Geen geld in ieder geval. Er moet juist geld bij. Maar wat je er voor terug krijgt is het plezier en de vreugde van de kinderen. Inwendige rijkdom. Waar ik verder van geniet? Als het koor iets presteert, dat vind ik zo bijzonder. Dat de kinderen zich ontwikkelen, dat talentjes komen bovendrijven.''

Een voorbeeld? ,,Nou, Jan Smit heeft vijf, zes jaar op het koor gezeten. En de hoogtepunten? De Amerika-reis was bijzonder, maar ook de nachtmis van het afgelopen jaar. Zo'n koor moet ook groeien, rijpen. Ik vergelijk het vaak met sport. Er is het ene jaar beter materiaal dan het andere. En de samenstelling verandert steeds.''

Nu gaat ook de koorleider veranderen. ,,Elke avond wordt me een beetje zwaar'', bekent meester Beumer. ,,Ik voel me nog gezond, maar heb toch mijn problemen. Ik loop bij de cardioloog en heb al eens kanker gehad. Is allemaal goed afgelopen, maar die momenten zetten je toch aan het denken...''