Garnalen Pellen
Garnalen Pellen
Eigenlijk begon het al helemaal fout. Om een gat in de gemeentebegroting te dekken bedacht het college van burgemeester en wethouders in onze gemeente een nieuw soort ‘belasting’. De bewoners aan de blauwe zones moesten maar eens flinke leges gaan betalen voor hun parkeerontheffing. Een soort verkapte belasting dus. In de gemeenteraad waar de begroting aan de orde kwam was iedereen slaperig toen dit punt langs kwam. Iedereen, behalve de echte oppositie. Die was, zoals we van ze gewend zijn, klaarwakker en stemde dus tegen. De rest zei al dommelend: ja!
De bewoners van de ‘blauwe zones’ hebben een punt als ze protesteren omdat ze niet willen betalen voor een begrotingsgat en voor overlast die door anderen wordt veroorzaakt. Wat mij betreft hebben ze het gelijk helemaal aan hun kant. Door hun protesten kwam de zaak opnieuw in de gemeenteraad aan de orde. Ik had gehoopt op een discussie over de zienswijze van de bewoners. Ik was benieuwd of wethouders en raadsleden konden uitleggen waarom die bewoners geen gelijk hebben. Dat zou mooie politiek opleveren. Een discussie over uitgangspunten. Een discussie over de vraag of het wel terecht is om –in dit geval- leges te heffen. Maar helaas, het antwoord op die vraag is nauwelijks aan de orde gekomen.
De motie van VD80/RdZ om geen leges te heffen werd verworpen. De motie van het CDA om de leges van 50 euro terug te brengen naar 20 euro werd aangenomen. Resultaat: weer enige honderden mensen die het wel hebben gehad met deze coalitie omdat er consequent niet wordt geluisterd. Het CDA heeft, zo te zien, de zaak alleen juridisch bekeken. De gemeente mag leges heffen, maar het moet redelijk zijn. Die vijftig euro lag ver boven de werkelijke kosten en was dus niet redelijk. Bij juridische toetsing zou dat daarom niet houdbaar zijn. Dus dan maar 20 euro voor het begrotingsgat. En zo werd er voorbij gegaan aan de eigenlijke grieven van de bewoners. Grievende politiek dus.
De coalitie en de nep-oppositie, Gemeente Belangen en Groen Links, gingen samen weer eens met de rug naar de bevolking staan en hadden alleen oor en oog voor elkaar. Het meest lijken ze op ondernemers die geen oog hebben voor het welzijn van het personeel, winst is hun oogappel. De grondwinst bij de verplaatsing van Pius X was daar een goed voorbeeld van. Het is echter bijna overal in te herkennen. In de laatste NIVO stond een artikel van de hand van de fractievoorzitter van het CDA over visafslag. Fijn dat die voor ons dorp behouden blijft. Duim omhoog voor de coalitie. Peter Veerman zegt in dat artikel nog veel meer gezichtsbepalende gebouwen te willen bewaren. Duim omhoog voor Peter Veerman. Zou hij het eindelijk beginnen te snappen? Ik vrees van niet. In dat hele artikel gaat het helemaal niet om ons. Wij als dorpsbewoners die belang hebben bij het behoud van het karakteristieke en herkenbare van ons centrum, komen niet eens aan bod. Ons belang wordt geen enkele keer genoemd. De enige drijfveer die Peter Veerman in zijn artikel laat zien, is het geld dat toeristen in het laatje brengen. Winst boven Welzijn.
En o ja, we komen wel voor in dat artikel. Omdat de gemeente het allemaal niet alleen afkan, moeten we met z’n allen als ondernemer of vrijwilliger de gemeente helpen. Als kiezer zijn we figuranten geworden in de winstmachine die het CDA van Volendam probeert te maken. Als beleidsmaker heeft Peter Veerman het wat mij betreft niet verder geschopt dan een ouderwetse bekrompen huisvader van vroeger die de hele dag liep uit te rekenen hoeveel zijn kinderen met garnalenpellen konden verdienen. Zo onsteelt hij ons welzijn. Wie alleen maar winst ziet, luistert niet. Alleen de winst telt. De mens niet. Ik zou toch echt niet weten wat daar nog christelijk aan is. Het zou daarom voor de hand liggen dat het CDA en de VVD gaan fuseren. Een naam heb ik al: PvdW. Partij van de winst. De bewoners langs de blauwe zones kan ik maar één ding adviseren. Stop met garnalen pellen voor Pa z’n spaarbankboekje.
Dwing hem maar eens om te luisteren. Op 23 februari moeten B&W een nieuw voorstel over de leges aan de gemeenteraad voorleggen. Ga daar met z’n allen naar toe. Sluit alle in- en uitgangen af. Laat de leden van de gemeenteraad niet eerder naar huis gaan alvorens ze een goede discussie hebben gevoerd. Een discussie over principiële uitgangspunten. Over de vraag of het eerlijk, rechtvaardig, fatsoenlijk, christelijk en democratisch is om mensen te laten betalen voor iets wat ze zelf niet veroorzaken. Burgerlijke ongehoorzaamheid is het enige wat ons nog rest als blijkt dat degenen die we hebben verkozen om het beleid te bepalen ziende blind en horende doof zijn.
En dat ze dat zijn is zo langzamerhand voldoende bewezen. We zullen de rest van ons leven garnalen blijven pellen als we nu niet met z’n allen de kop in de wind gooien en onze poot stijf houden. Daarom roepen we op 23 februari allemaal samen: “Pa, kom met je luie reet van de sofa en ga zelf eens aan de slag. Weg met die leges. Begin maar met een boete voor dommelende raadsleden en verzin andere lumineuze ideeen om dat begrotingsgat te vullen. Ons welzijn is belangrijker dan jouw, met onze zuur verdiende centjes gevulde, spaarbankboekje.”
Peter Louter