Tekort opvang slachtoffers van branden

Tekort opvang slachtoffers van branden
De drie brandwondencentra in Beverwijk, Rotterdam en Groningen hebben een schreeuwend tekort aan intensive-carebedden. Op een landelijk beddentotaal van zestig zijn er slechts tien geschikt voor de verzorging van zwaargewonde patiënten. Dat is nog niet de helft van wat benodigd is. Met dit aantal neemt Nederland in West-Europa, omgerekend naar het gemiddelde per duizend inwoners, de positie van hekkensluiter in. Bij een calamiteit zouden derhalve levens op het spel staan.

Prof. R. Kreis, die als chirurg aan het Beverwijkse brandwondencentrum is verbonden, bevestigt dat door het structurele capaciteitsgebrek een doemscenario op de loer ligt. ,,Als bijvoorbeeld de ramp in Volendam zich niet in 2001 maar afgelopen jaarwisseling had voltrokken, dan hadden we geen adequate opvang kunnen bieden omdat nagenoeg alle IC-bedden bezet waren geweest.'' Tijdens de nieuwjaarsbrand in het café 't Hemeltje was het gros van de IC-bedden in de Nederlandse brandwondencentra toevalligerwijs onbezet, en hetzelfde gold voor die van de reguliere ziekenhuizen. ,,Dat is een geluk bij een ongeluk geweest'', benadrukt Kreis. ,,Waren we destijds met het recente bezettingspercentage geconfronteerd, dan was het aantal dodelijke slachtoffers waarschijnlijk hoger uitgevallen.'' Nu kwamen er veertien jongeren om en raakten honderden cafégangers gewond.

Afbraakproces
Kreis wijt de nijpende situatie aan het 'afbraakproces' van de overheid. ,,Sinds de eerste bezuinigingen op de gezondheidszorg in 1985 is het hard gegaan. Ieder jaar heeft er weer beddenreductie plaatsgehad. Met als gevolg dat er een enorme schaarste is ontstaan.'' Dat de overheid niet van de problematiek op de hoogte zou zijn, verwijst Kreis naar het land der fabelen. ,,Al jarenlang geven we noodkreten af. Niet alleen de brandwondencentra doen dat, maar ook de reguliere ziekenhuizen die door de bezuinigingsdrift zijn gedupeerd. De signalen worden alleen niet opgepikt. Officieel heten we in gesprek te zijn. Maar dat is slechts een eufemisme voor niets doen.''

Bijkomend probleem is het strenge beleid dat in Nederland voor de mrsa-besmetting wordt gehanteerd. Niet alleen komt de bestrijding van de uit het buitenland geïmporteerde 'ziekenhuisbacterie' voor rekening van de brandwondencentra (en reguliere ziekenhuizen), eveneens vreet het beddencapaciteit. Kreis: ,,Elke patiënt die een mrsa-besmetting heeft opgelopen, moet in quarantaine. Dat betekent dat één geïsoleerd mrsa-geval twee tot drie plekken inneemt. Slechts met kunst- en vliegwerk en bovenal improvisatietalent zijn we er tot dusverre in geslaagd onheil af te wenden.''