Dagboek "Help de vissers van Rawai aan een nieuwe toekomst" (foto's)

Dagboek "Help de vissers van Rawai aan een nieuwe toekomst"

Voorwoord van Joop Veerman
Na mijn vertrek uit Rawai, meldde Jan dat hij samen met Pim Christiaans, een van onze verslaggevers, het Chao Lee dorp van Rawai heeft bezocht. Na een paar weken van afwezigheid, kon Pim z’n ogen niet geloven: „Wat een totaal andere sfeer heerst hier. Iedereen ziet er blij uit. De boten die klaar zijn, en dat zijn er elke dag meer, liggen te pronken in de baai.” Steeds meer schippers wagen het ook om uit te varen en zij komen meestal met een goede vangst weer thuis. Hieronder zal ik Jan aan het woord laten over de hulpacties, zoals die nu op de rol staan en de acties die worden voorbereid. De ervaringen, in deze paar weken opgedaan, zijn uitstekende vertrekpunten voor het uitbreiden van de hulpacties naar andere hulpbehoevende gemeenschappen in Phuket. Jan vertelde erover in een e-mail die ik hieronder laat volgen.

Bericht van Jan Veerman

Hallo Joop,
Je zal wel denken, „Van Jan hoor ik niets meer”. Dat denkt mijn eigen vrouw Tjin ook al. De afgelopen dagen ben ik mee geweest met die Mr. Ting en de mensen van zijn groep die ook op vrijwilligersbasis hulp bieden. Heel veel gezien en veel aan jou gedacht want ik weet zeker dat jij dit ook wel enerverend had gevonden. We zijn op verschillende plaatsen geweest op Phuket waar nog veel te doen is en waar ook nog niet is geholpen. We zijn nu ruim een maand verder en iedereen vraagt zich af waar al dat beloofde overheidsgeld is gebleven.
We zijn ook op Thaa Chat Chai geweest, een nederzetting in het noorden van Phuket. Daar bleken de mensen zich ook nog niet georganiseerd te hebben. We hebben geprobeerd om mensen samen te laten werken, buiten een ongeïnteresseerde phujaj (burgemeester) om. Wij helpen hier met een autolading vol spullen zoals breeuwsel, lijnolie, verf en wormwerende afwerkverf. Mr. Ting neemt het hout voor zijn rekening.

Zo zijn we op nog meer van die plekken geweest en hebben de getroffen mensen deze dingen toegezegd en die worden een dezer dagen afgeleverd. De mensen uit de groep van Mr.Ting zijn leraren aan de universiteit en radiomakers die ook ´low profile`, d.w.z. op de achtergrond, hulp bieden. Zo zijn we met deze groep ook bij een moslimgemeenschap geweest. Die mensen durven niet meer bij de zee te wonen en die groep van Mr. Ting heeft het voor elkaar gekregen dat deze moslimgemeenschap een stuk land kreeg van een vriend. Daar worden nu wat woningen gebouwd met de hulp van die groep van Mr. Ting. Zonodig kunnen ze ook van ons spullen krijgen, zoals spijkers en dakbedekking. Dan is er nog een kleine gemeenschap met 12 boten bij Bangkhontie. Die krijgen ook spullen van ons. Het hout is al toegezegd door Mr.Ting.

Bij Ko Lanta gaan we ook nog eens helpen met het herstel van 15 boten van de groep in het noorden van het eiland, die zich meer bezighield met het toerisme. Ook zij hebben geen brood op de plank. We willen die mensen 5000 bath geven (100 euro). Bij de Chao Lee op Ko Lanta moeten er ook drie boten vernieuwd worden. Ook dat hebben we toegezegd.
De volgende week gaan we er weer heen met een heel gezelschap en dan gaan we ook weer die enveloppen uitdelen, voor `leefgeld´.

`Opnieuw zie je dat dingen hier regelmatig veranderen, maar nu ten goede´
Die Mr. Ting heeft mij meerdere keren gevraagd om voor boten te zorgen, het financieren ervan, wat we dan ook regelmatig toezegden. Later bleek dan weer dat hij opnieuw kennissen en vrienden van hem zover had gekregen dat zij die toezeggingen ook deden. Opnieuw zie je dat dingen hier regelmatig veranderen, maar nu ten goede. Onze financiële middelen kunnen we onder deze omstandigheden inzetten als ´buffer`.

We gaan over een paar dagen ook weer enveloppen uitdelen in ons dorp in Rawai.
Zo direct heb ik een afspraak met mr. Ting, Lin en Naauw. Wij zijn zo’n beetje het team die de organisatie in Rawai in handen heeft. Het gaat trouwens heel goed bij ons ondanks dat die botenbouwers uit Trang naar huis zijn. Er komen ook steeds verzoeken van buiten om spullen voor reparaties van boten en wij hebben al menigeen daarmee geholpen. Hoe lang dat nog doorgaat valt ook moeilijk te zeggen. De enige zekerheid die we hieromtrent hebben is dat er, voorlopig tenminste, voldoende financiële middelen beschikbaar zijn. Dankzij Volendam, Edam en alle andere sponsors van dit project. Hiervoor enorm BEDANKT!

Mr. Ting wil me over een week meenemen naar Thai Muang. Daar woont een Chao-Lee groep die totaal van de buitenwereld is afgesneden en nog geen greintje hulp is geboden. Mr. Ting zegt dat hij al veel armoe en ellende heeft gezien, maar dat dit echt alles slaat. Deze groep heeft ook geen identiteitspapieren en de kinderen gaan niet naar school. Gewoon weer een vergeten groep.

Dan willen we ook nog bij een vissersgemeenschap bij Patong gaan kijken. Ik heb daar ook toezeggingen gedaan om ´spullen` te leveren.

Ik stop even Joop en ga naar het dorp. Bye, Bye,
Jan