Klaphekje als oplossing voor parkeren Edam

Klaphekje als oplossing voor parkeren Edam
Parkeren in de Edamse binnenstad is een probleem. Een groot probleem voor de bewoners van Brouwersgracht, Bagijnenland en Wijngaardsgracht, die hun voertuig vaak niet kwijt kunnen. En dan hebben we het over het drukke verkeer door het smalle straatje nog niet gehad. Het is tijd voor serieuze maatregelen vindt een groep bewoners. Een Amsterdams klaphekje misschien?

Wethouder Martijn Smit denkt aan het uitbreiden van de blauwe parkeerzone om de problemen op en rond het Bagijnenland aan te pakken. Maar dat zien deze bewoners in ieder geval niet zitten. Bert Ossenbaar, Frank Havik, Pascale Pesurnaij en Frits en Ria van Vlaanderen hebben geen vertrouwen in die maatregel. „Dat is alleen maar het verschuiven van het probleem", roepen ze in koor. Ze willen een echte oplossing. „Geen hapsnap beleid meer, dat is iets waar deze gemeente teveel op teruggegrepen heeft", verzucht Havik.

Het probleem? Dat is groot. Veel automobilisten gebruiken het smalle grachtje, dat netbuiten de 'blauwe zone' valt, om gratis te parkeren. Het vragen van leges door de gemeente voor een parkeerontheffing heeft dat alleen maar erger gemaakt. „Er staat al vier dagen een auto uit de Prinsenstraat voor de deur", constateert Ossebaar kritisch. De bewoners moeten zelf vaak honderden meters verder parkeren. Soms zelfs buiten de Edamse binnenstad.

Pinnen
„En dan de mensen die de auto even over de brug (Hakkelaarsbrug, red.) zetten als ze boodschappen doen. Of als ze even willen pinnen", vult Ria van Vlaanderen aan. „Die rijden dan met hoge snelheid over dit grachtje. En dan hebben we het nog niet over het sluipverkeer gehad", stelt Havik. Verkeer dat bovendien schade veroorzaakt aan de huizen omdat die vaak niet geheid zijn. De gemeente heeft, in een poging de snelheid in te dammen, twee zogeheten 'verkeersdruppels' als snelheidsremmer laten aanleggen. „Die werken dus niet. Als je een oudere auto hebt kost het je je uitlaat, ook als je langzaam rijdt. Die nieuwe fourwheeldrives jakkeren er probleemloos overheen", legt Pesurnaij uit.

Pesterij
De sfeer in de buurt heeft eronder te leiden. Pesurnaij: „Het wordt een beetje pesterij. Ik zet zelf mijn motor op een plek neer, zodat later mijn auto daar kan staan. En 's avonds ga ik niet meer weg, anders ben ik mijn plek kwijt. Mijn autoruit was vorige week ingegooid. Dat is heel bedreigend." Van Vlaanderen: „Wij zetten een karretje neer als onze dochter komt, die is gehandicapt." Havik: „Het wachten is tot mensen echt op de vuist gaan, het dreigt te escaleren." De oplossing? „Het wiel is al uitgevonden", stelt Havik. „Ik wil best betalen, maar dan wil ik ook een vaste plek. Iedereen één gereserveerde parkeerplaats per woning met een klaphekje, zoals ze dat in Amsterdam ook doen. Als je meer auto's kwijt wilt moet je elders een plek zoeken. Handhaven van een blauwe zone is geen oplossing voor het probleem, we zien hier nooit een controleur."

Het idee voor een eigen parkeerplek wordt ook door de anderen aangehangen. „Maar het moet wel een oplossing zijn voor iedereen. Niet dat het probleem weer verschoven wordt naar anderen", waarschuwt Ossebaar. „En voor de plekken die overblijven kan eventueel een blauwe zone komen." Eenrichtingsverkeer Daarnaast willen ze, met uitzondering van Pesurnaij, dat er eenrichtingsverkeer komt. Dat dringt niet alleen het sluipverkeer terug, maar voorkomt ook dat auto's op het smalle grachtje niet verder kunnen omdat zij een tegenligger niet kunnen passeren.

Een derde maatregel zou het afsluiten van de Hakkelaarsbrug voor auto's kunnen zijn. „Grote dikke palen ervoor graag", stelt Frits van Vlaanderen. „Sinds dat ding is afgesloten voor onderhoud is het hier al een stuk rustiger. Dat is echt een verademing." En tenslotte moeten de bewoners ook een beetje de hand in eigen boezem steken. „We wonen nu eenmaal niet ín een nieuwbouwwijk met ruime parkeervoorzieningen. Je moet hier ook een beetje met elkaar meedenken. Want sommige dingen kun je ook samen oplossen", aldus Ossebaar.