HV Sittardia bezorgt HV Kras-Volendam een moeilijk avondje
HV Sittardia bezorgt HV Kras-Volendam een moeilijk avondje
Zaterdagavond moest Zuidlease Sittardia in de laatste thuiswedstrijd van de reguliere competitie het opnemen tegen de nog steeds ongeslagen koploper uit de eredivisie: Kras Volendam. Een status die de Noord Hollanders op één competitieronde van het eind nog steeds hebben kunnen handhaven. Maar het werd een moeilijk avondje voor Peter Portengen en zijn ploeg. Beide teams hadden veel last van het zwakke optreden van het scheidrechters- duo De Kwant/van Linder. Maurice Canton en Peter Portengen stonden zich regelmatig langs de kant op te winden over hun fluitgedrag en in een later stadium ging ook Jorg Bohrmann zich steeds meer ergeren aan de beide heren in het zwart. Vooral ook omdat Zuidlease Sittardia in de slotfase van de wedstrijd geen goed meer kon doen in de ogen van beide heren.
Het spel van de Limburgers, dat gebaseerd is op een de offensieve drie-twee-één dekking met een vroege aanpak van de tegenstander, vraagt veel concentratie van zowel de scheidsrechters als de spelers. Het is dit seizoen al meerdere malen gebleken dat naarmate de wedstrijd vordert en de concentratie bij de scheidsrechters afneemt, Sittardia in het nadeel is en vaak geconfronteerd wordt met onterechte tijdstraffen. Zo was het zaterdagavond tegen Volendam niet anders.
De Noord Hollanders hadden het moeilijk tegen de offensieve dekking van de Limburgers. Zuidlease Sittardia kon het aanvalsspel van Volendam behoorlijk ontregelen waardoor Volendam niet echt in z'n spel kon komen en de opbouwers niet naar hartelust konden scoren. Toch wist Volendam in het eerste kwartier met name door Tol en Tuip nog een 6-10 voorsprong op te bouwen mede ook doordat Sittardia de geboden kansen niet wist te benutten. De Limburgers Hamers en Bohrmann produceerden in de beginfase te veel missers om gelijke tred te houden. Maar Sittardia kwam in het tweede gedeelte van die eerste helft goed terug: 9-11. Een eerste tijdstraf kwamen de Limburgers goed door. Het verschil werd zelfs geminimaliseerd: 11-12. De gelijkmaker wilde echter niet vallen. Tot twee keer toe miste Sittardia waarna Duin en Kersten wel scoorden: 11-14. Hamers verkleinde tot 12-14, hetgeen meteen ook de ruststand was. Maar voordat de kleedkamers werden opgezocht kreeg Van Mulken de tweede, nu uiterst dubieuze, tijdstraf.
Sittardia begon dus in ondertal aan de tweede helft en Volendam profiteerde daar gretig van en liep uit naar 12-16. Een fantastische fase van Björn Alberts bracht een geconcentreerd spelend Sittardia daarna helemaal terug in de wedstrijd (16-16) en het Volendamse bolwerk leek te wankelen. Maar als zo vaak dit seizoen kon Sittardia de concentratie niet vast houden waarna Volendam weer kon uitlopen naar 16-19. Maurice Canton pakte een time out om de boel weer op scherp te zetten hetgeen echter in eerste instantie maar half lukte:16-20. Sittardia pakte de draad toch weer op, kwam op 17-20 maar moest een volgende tijdstraf (Bohrmann) incasseren. Opnieuw profiteerden de Volendammers van de situatie en liepen door tweemaal Tuip en Admiraal naar 17-23. Dat was halverwege de tweede helft en de wedstrijd leek gelopen. Maar Sittardia, dat zeker niet de mindere was van de koploper, bleef erin geloven. Langzaam maar zeker kwamen de Limburgers terug. Een nieuwe tijdstraf bleef zonder al te veel gevolgen maar het verschil kromp niet: 20-26 met nog elf minuten te gaan. Volendams tweede tijdstraf voor Beers bracht Sittardia naar 23-26 in de eenentwintigste minuut. Fel jagend op bal ging men opzoek naar de aansluiting.
Peter Portengen werd ook wat nerveus en bracht de 2.10 m lange Admiraal in het spel om Sittardia op die manier af te stoppen. Opnieuw werd Volendam werd geholpen door de leidsmannen in het zwart. Sittardia moest twee tijdstraffen incasseren. De Limburgers speelden vier minuten in ondertal, maar een uitblinkende Alberts voorkwam dat Volendam nog eens kon profiteren. Met nog twee minuten te gaan kwam Sittardia op 25-27. De jacht op de gelijkmaker werd opnieuw verstoord door een tijdstraf, waarmee de scheidsrechters Sittardia de definitieve doodsteek toebrachten. De 25-28 door Tom Schilder van Volendam werd aan Noord Hollandse kant dan ook als een bevrijdende treffer begroet. Volendam had zichtbaar veel moeite met de offensieve dekking van Sittardia. Alleen de beweeglijke opbouwers als Tol en Tuip konden wat uitrichten en nadat Sittardia cirkelspeler Schilder ook onder controle kreeg bleek de Volendamse aanval kwetsbaar. Duidelijk is echter dat veel scheidrechters in Nederland niet goed overweg kunnen met de offensieve dekking van Sittardia. Een dekkingsvorm die de Limburgers steeds beter hanteren. Deze manier van verdedigen, waarbij de aanvallers in een vroegtijdig stadium worden opgezocht laat veel ruimte achter de voorste verdedigingslinie. Gaten moeten worden gedicht door de door de achterste lijn. Het spel is daardoor veel minder overzichtelijk voor de scheidsrechters dan een strakke en voorspelbare 6-0 dekking op lijn.
HV Zuidlease Sittardia: Marcel van Mulken 5, Zelf Hamers 5, Ralph Kerckhoffs 5, Jorg Bohrmann 4, Markus Berg 3, Jean Paul Stijnen 2, Marco Timmers 1,
HV Kras-Volendam: Herman Tol 7, Dick Tuip 7, Tom Schilder 5, Patrick Kersten 2, Joey Duin 2, Jasper Snijders 2, Nico Admiraal 2, Marco Beers 1.