12 vragen aan Jan Schardam

12 vragen aan Jan Schardam
Vertel hier iets over uzelf: Ik heet Jan Schardam. Geboren 16-09-1942, Voorhaven 142 te Edam. Opleiding HBS-B, daarna aarzeling: conservatorium of toneelschool? Geen van beide dus, het werd uiteindelijk de Universiteit van Amsterdam. Aldaar godzijdank ook colleges bij Willem Wilmink gevolgd. Bijna 20 jaar leraar Nederlands. Daarna ongeveer 17 jaar freelance productieleider bij orkesten en opera-gebeuren. Intussen ook educatief medewerker bij het Noordhollands Philharmonisch Orkest. De politiek saneerde dit orkest weg en ik zit na een super actief leven nu al enkele jaren ‘af te vloeien’.

1. Vraag van vorige schrijver Hans Slegt: het mopperen op de scheidsrechter heb ik uit het gedicht ‘huiswaarts’ van Willem Wilmink. Wat is volgens jou het mooiste van deze dichter?
Het mooiste gedicht van Wilmink? Dat kan ik niet bepalen, al vind ik “het wordt ochtend in de stad” (verzamelde liedjes en gedichten dl.1 bl.62) erg sprekend. Ik bewonder zijn vermogen om (als Elsschot) met geen woord teveel, ogenschijnlijk met simpele woorden, zijn gedachten over te brengen.
Zou eigenlijk verplichte lectuur voor makelaars en ambtelijke stukken-schrijvers moeten zijn.

2. Edam-Volendam:
We hebben 28 jaar niet in Edam gewoond. Dat waren er precies 28 te veel. Nu zijn we al weer 10 jaar terug in de oude binnenstad met de Speeltoren bijna in onze achtertuin, heel plezierig.

3. Mooiste plek:
Het is een wonder dat het niet drukker is op de Noordervesting. Ook wij genieten daar van de Zeevang waar projectontwikkelaars hun zegenrijk werk goddank (nog?) niet hebben kunnen verrichten.

4. Herinnering:
Herinneringen lijken altijd gekleurd. Zo ben ik gezegend met een lagere schooltijd die alleen zonnige lentes en zomers kende, waardoor wij altijd naar het Strandbad gingen na schooltijd. Op de fiets, in de handdoek gerolde zwembroek achterop. Eigenlijk wandel ik in Edam tussen de Singel, Zeevang en Purmer de ene herinnering uit en de volgende weer in.

5. Uitgaan:
Uitgaan was voor ons veel aan de orde. Door mijn werk bij veel muzikale en muzikaal-dramatische producties kwamen wij bij veel concerten en voorstellingen in België en Nederland. Een heerlijke tijd. Helaas komen we daar nauwelijks meer aan toe.

6. Favoriete plaatsgenoot:
Kiezen tussen mensen is een delicate zaak. Ik waag mij er niet aan dat hier te doen.
Vroeger misschien de organist Willem Tell met wie ik onder genot van misschien wel een borrel te veel, lange gesprekken had over b.v. het verschil tussen een fis en een ges, het Wohltemperiertes en Bach.

7. Waaraan ergert u zich in deze gemeente:
Ik erger mij eraan dat ook in Edam mensen zich niets van regels aantrekken als ze dat zo uitkomt. De ziekte van onze tijd. Zo staat op de invalide-parkeerplaats in de Kleine Kerkstraat vaak een auto die duidelijk niet van een invalide persoon is, wordt in de Graaf Willemstraat veel geparkeerd door lieden die daar niet mogen staan en stallen tussen Prinsenstraat en Gr.Willemstraat om de haverklap mensen hun auto, zelfs op de hoek.

8. Wat moet er in onze gemeente zeker veranderen:
Het denken over hoe je met ouderen omgaat als gemeenschap moet ook hier zeker veranderen. De gang van zaken rond Korsnäsgebied (had de gemeente tijdig moeten kopen, nu is alles krachteloos gehannes achteraf) en ‘bejaardenparkeerflat’ ver buiten het maatschappelijk centrum, verraadt dat bejaarden toch meer als een te verwijderen probleem worden ervaren dan als te respecteren mensen die niet moeten worden weggemoffeld alsof we ze niet meer waarderen. Ik voorspel dat dit niet verandert.

9. Wat mist u in Edam-Volendam:
Ik mis een terrein waarop alle tweede en derde auto’s verplicht moeten worden geparkeerd en een bijbehorende controle daarop.

10. Politiek; over 1 ½ jaar zijn er verkiezingen. Volgt u de politiek in onze gemeente? En heeft u uw keuze voor de komende verkiezingen al kunnen?
Hans meldde dat hij probeert de politiek hier nog te volgen. Dat getuigt van doorzettingsvermogen. Ik probeer de politiek niet meer te volgen (wat niet echt lukt). Van betrokken PvdA-er met alle idealen daarachter, ben ik intussen helemaal klaar met het landelijk maar zeker ook het plaatselijk opportunisme dat door alle partijen aan de man wordt gebracht als waarachtige betrokkenheid.

11. Ultieme droom:
Mijn droom: ik win een enorme jackpot. Daarmee zou ik mijn vriend Romain Bisschof helpen zijn waardevolle “vocaal laboratorium” voor vooral hedendaagse vocale muziek verder van de grond te tillen.

12. Ik geef de pen door aan mijn oude vriend Bert bij ‘t Vuur en heb voor hem de volgende vraag: denk jij dat de bewoners van Volendam en Edam nog tijdens ons leven samen één hechte gemeenschap gaan vormen?