Dagboekverslag `Een nieuwe toekomst voor de vissers van Rawai´

Dagboekverslag `Een nieuwe toekomst voor de vissers van Rawai´
Pim Christiaans

Zondag 27 februari
Rondom zes uur in de middag, als de zon in steeds sneller tempo naar de zee zakt en een gouden gloed over de baai van Rawai werpt, bieden de boten van de Chao Lee een spectaculair gezicht. Zeker honderd boten, van klein tot groot, liggen in vol ornaat te pronken met een vers gelakte, glanzende romp, tot in de puntjes verzorgd en klaar om elk gewenst moment uit te kunnen varen. Opeens besef ik dat hier een - naar lokale begrippen - machtige vissersvloot ligt. Van elke boot leven drie tot acht families, dus zo'n 500 zigeunerfamilies ofwel zo'n 1500 tot 2000 Chao Lee bestaan van de opbrengsten van deze botenverzameling. 1500 tot 2000 Mensen, dat is zo ongeveer het inwonertal van Rawai... Dankzij de hulp uit Volendam heeft de vloot er nog nooit zo goed verzorgd uitgezien als nu. In theorie is er een voorwaarde geschapen voor een periode van economische voorspoed. Natuurlijk, de zeezigeuners worden nog steeds door hotelpersoneel uit baaien geweerd, de marine jaagt nog steeds op hen (er is onlangs een zigeunerboot door de marine geramd). Maar die dingen gebeurden ook al voor de zeebeving. De zeezigeuners wordt het leven moeilijk gemaakt, alleen beschikken ze nu over goede boten. Nu de actie haar einde lijkt te naderen, is het tijd om terug te rekenen wat er allemaal gedaan is. Hoe is het geld dat door Volendammers en anderen is ingezameld de afgelopen twee maanden besteed?

Hoe is het geld uit Volendam en Edam besteed?

Rawai
In het zigeunerdorp zijn 71 boten gerepareerd, en er zijn 22 nieuwe boten gekocht. 19 Motoren zijn gerepareerd of vernieuwd. Er is tweemaal aan elk huishouden een bedrag van 2000 bath (40 euro) uitgekeerd (250 huishoudens). En er is eenmalig voedselhulp gegeven in de vorm van 16 balen rijst. Ook een klein aantal Thaise inwoners van het dorp is financieel gesteund.

Deze week ontvangen ongeveer vijftig bejaarden, invaliden en alleenstaande moeders een bedrag van 1000 bath (20 euro).

Thaise eigenaren van longtailboten uit de buurt, zeg maar de Thaise 'buren' van de Chao Lee, van Rawai, hebben geld gekregen om de schade aan 47 boten te kunnen herstellen.

Ko Lanta
De honderd zeezigeunerfamilies op dit naburige eilandje zijn allemaal tweemaal geholpen met een envelop met 2000 bath (40 euro). Verder kunnen mede dankzij Volendamse hulp al hun vijftig boten weer uitvaren (ook daar was vrijwel de hele vloot vernield).

Ko Siray
Deze zigeunernederzetting heeft hulp van andere particuliere organisaties ontvangen. Daarnaast heeft 'Volendam' er eenmaal aan elk huishouden een envelop met 2000 bath (40 euro) geschonken (250 huishoudens).

Sapham
In het palendorp is tweemaal aan alle 40 huishoudens een envelop met 2000 bath geschonken. Daarnaast konden de bewoners op kosten van Volendam de schade aan hun huizen herstellen en nieuwe looppaden aanleggen. Op de plek waar twee huizen zijn weggevaagd, worden deze huizen met Volendams geld herbouwd.

Bang Khonti
In deze kleine nederzetting aan de noordkant van Phuket zijn gereedschappen en materialen geleverd om vijftien beschadigde boten te herstellen.

Tapla
Deze minuscule zigeunernederzetting op het vasteland vlak boven Phuket is geholpen met twee nieuwe bootjes en zes nieuwe buitenboordmotoren.

Is dit veel?
Is dit veel? Ik denk dat het heel veel is. In totaal varen er hier nu meer dan 200 boten dankzij Volendam. Een paar duizend mensen zijn direct of indirect door een moeilijke periode heen geholpen.

Is dit alles?
Nee, bij lange na niet. Dit is alleen in grote lijnen de hulp die is gegeven. De zigeunervrouw die haar winkeltje dreigde te verliezen; die ene boot in Ko Siray waar geen potje voor te vinden was, de timmerhulp die een zijspan bij zijn brommertje nodig had om te kunnen blijven werken: dergelijke 'kleine' gevallen maken alles bij elkaar een aanzienlijk deel van de actie uit. Jan Veerman heeft alle uitgaven in een kasboek bijgehouden en iedere regel in dat kasboek, pagina na pagina, symboliseert een persoonlijk drama, een overweging van wel of niet helpen en uiteindelijk een gebaar van compassie en solidariteit.

Loopt de actie nu ten einde? Ja en nee. Aan de ene kant zijn we ver genoeg om te kunnen vaststellen dat de actie geslaagd is. Aan de andere kant wordt er nog hard gewerkt aan de 'nasleep' en die lijkt wel zwaarder en kostbaarder te zijn dan alles wat er tot nu toe gedaan is. Geen wonder, want de opzet van de hele actie was dat de zwaarste gevallen - de moeilijkst te repareren grote boten - tot het laatst moesten wachten. Maar binnenkort komt onvermijdelijk een moeilijk moment: dan moeten we de actie als voltooid verklaren en de Chao Lee van Rawai 'loslaten' in het besef dat dit volk nog steeds op het randje van de ondergang balanceert.