Volendammer ex-drugsverslaafde: ,,Ouders houden de verslaving in stand”
Volendammer ex-drugsverslaafde: ,,Ouders houden de verslaving in stand”
Bij het drugsprobleem in onze gemeente wordt de focus vooral gericht op de jonge jeugd, maar het is geen geheim dat veel jonge vaders nog regelmatig naar bijvoorbeeld cocaïne grijpen. ,,Ik weet van die verhalen. Ze denken dat het geen schade aanricht, maar behalve dat ze een gezin hebben, vergeten ze dat hun ingewanden straks langzaam kapot gaan.” Aan het woord een 57-jarige Volendammer, ex-verslaafde. Achttien jaar geleden stopte hij. ,,Ik had toen al een kind; bij de tweede besloot ik met die troep te kappen.”
Zo’n 25 jaar geleden werd coke een gemeengoedje in Volendam, vertelt hij. ,,De echte coke dan, want tegenwoordig is het vergif. Coke was toen ook duurder dan nu. Maar toen zeiden ze nog: wees blij dat je aan de coke bent, dat is niet verslavend. Datzelfde las ik onlangs nog op de site van de Brijderstichting. Onzin. Het is verslavend en ik denk dat de Brijder dat nu ook wel gaat erkennen. Het begon allemaal met peppillen. Later met coke. Toen liepen er al dealers rond op Volendam. En als je geld had, kon je coke kopen. Verslavend werd het: geestelijk en lichamelijk. Want het lichaam gaat er op een gegeven moment om schreeuwen. Als je op een gegeven moment stopt, voel je je een wrak worden. Als je jong bent, herstel je nog snel. Des te ouder, des te zwaarder wordt het herstel.”
,,Ik weet van verpleegkundigen dat er heel veel mensen uit onze gemeente met problemen kampen, die voor 80% gerelateerd zijn aan drugs en alcohol. En de verslavingzorg houdt de verslaving in stand. Ze pakken het verkeerd aan, geven je vaak vervangende middelen mee. Want dan ga je daarna toch weer verder. Artsen schrijven ook veel te snel anti-depressiva voor ook aan mensen, als die en dipje hebben. Ze snappen niet dat dat helemaal niet goed is. Dat moet echt veranderen. Kijk: bij je eerste snuif weet je dat je óf moet stoppen, óf je moet dood willen. Ik heb vaak geprobeerd te stoppen, maar ben ook weer een paar keer begonnen. Bij de laatste keer dacht ik dat ik het niet meer zou redden. Bij elke poging te stoppen moest ik door een hel heen, maar die laatste duurde lang en die was heel zwaar. Bovendien ga je ook nog eens financieel naar de klote.”
,,Wat ik erg vind is dat veel mensen die toentertijd gebruikten, nu als ouders verstoppertje spelen. Laat die mensen openheid van zaken geven aan hun kinderen en niet doen alsof ze toen chocolaatjes aten. Ik ben niet vergeten dat ik ooit achttien ben geweest. Het zit vol valkuilen, zeker hier in Volendam. Alles wat in groepsverband gaat. Ik ging proberen anderen er van af te helpen, maar dan ging ik er zelf ook weer aan. Daarnaast is de horeca een valkuil. Als je steeds naar de bar blijft gaan, dan kun je de verleiding ook niet blijven weerstaan. Als ouders kunnen ze nu naar allerlei hulpverlenende instanties toestappen, maar het best is om Moedige Moeders te bellen. Die gaan aan de slag; al die andere instanties, dat is vaak pappen en nathouden.”
,,Weet je, in de bar kun je ze zo aanwijzen. Waarom doet de politie daar niks aan? Ze worden steeds jonger en meiden doen tegenwoordig ook mee. Ik ben bang dat we straks veel gehandicapte kinderen gaan krijgen als de jeugd die troep blijft gebruiken.”
,,En wat erg is, is dat ouders het blijven ontkennen voor de buitenwacht: ‘dat doet die van mij niet’. Dat is ‘mooi weer’ spelen. Daarnaast heb je veel ouders die de problemen in stand houden door hun kinderen geld te blijven geven als die daar om vragen. Maar zo financier je je eigen kind het graf in. Laat ze maar pijn lijden, dat is de enige manier om er van af te komen.”