Ontbijt in De Gouwzee is 'als thuis met kinderen'

Ontbijt in De Gouwzee is 'als thuis met kinderen' 
De krant wil niet alleen toekijken, maar ook een handje helpen. Daarom hielp Dagblad Waterland een ochtend met het ontbijt van tien bewoners van De Gouwzee in Volendam. Is het meegevallen? Eigenlijk wel, luidt de conclusie. En de tijd is om gevlogen. Het is net als thuis met kinderen. ,,Dat zeggen ze allemaal'', lachen Joke van Munster en Merith Schaafsma. Een beetje drempelvrees is er wel. Wat staat er te wachten? De psychogeriatrische afdeling is niet makkelijk, heeft Joke van Munster, hoofd activiteitenbegeleiding, gezegd. Maar activiteitenbegeleidster Merith Schaafsma is blij. ,,Er heeft iemand afgebeld en ik kan wat hulp goed gebruiken.''

In een van de drie huiskamers op de tweede verdieping, mijn 'werkplek', heerst een prettige rust. Enkele bewoners zitten al aan tafel achter een kopje thee. Zachtjes klinkt een vrolijk liedje van Wim Sonneveld. Wat opgeruimde blikken en een gemompelde groet beantwoorden mijn 'goedemorgen'. Het valt op hoe 'warm' personeel en vrijwilligers als Alie Molenaar met de bewoners omgaan. Veel bewoners zijn op rust gesteld. Maar als de tafel wordt gedekt, ontpopt Jan zich tot een vrolijke prater. Hij vuurt zijn raadsels en spitsvondigheden met glimmende ogen door de kamer. Laat de aandacht niet glippen. ,,Weet je wat dit is?'', zegt hij met een blik richting het prachtige uitzicht over het water naar Marken. ,,De Gouwzee!'', is het antwoord. Fout. ,,Het Markermeer?'' Opnieuw verkeerd. ,,Dit is de Zuiderzee'', zegt Jan op een toon die geen tegenspraak duldt.

Het ontbijt staat op tafel. Merith legt uit welke bewoner zichzelf bedient en wie moet worden geholpen. Meneer Kras moet alleen met smeren worden geholpen. Meneer Jonk wordt gevoerd. Communiceren kan alleen met de blik in de ogen. Als het te snel gaat, volgt er een gejaagde blik. Aaltje wil geen boterham. ,,Ik ben een viseter'', zegt ze. Maar bij een tweede poging enkele minuten later 'hapt' ze wel toe.

Huug moet worden geholpen. Maar voor de eerste hap valt hij in slaap. Even over de rug wrijven, tipt Merith. Het helpt. Twee happen verder slaapt hij weer in. Er volgt hulp uit onverwachte hoek. ,,Wil je nâg een brokkie, Huug?'', vraagt Geer vanaf de overkant van de tafel in onversneden Volendams. ,,Weet je dat Huug, vroeger mijn buurjongen was? En nu zitten we samen hier.''

Na de maaltijd wordt er afgeruimd. En weer helpt Geer een handje. Ze is vast begonnen met afwassen. ,,Oh, heb je thuis een afwasmachine? Samen afwassen is wel gezellig.'' Ze babbelt vrolijk over haar leven. ,,Ik heb een tweeling, twee dochters. En daarna een zoon en nog twee dochters'', vertelt ze. Voor de vijfde keer, dat wel. Geer is wat vergeetachtig. Maar het geeft ook aan hoe trots ze op haar kinderen is. ,,Ze zijn allemaal getrouwd, het huis uit. Dat maakt het er thuis niet gezelliger op.''

Druk
De huiskamer is inmiddels een zoete inval. Te druk voor meneer Jonk, die met een wilde schreeuw zijn ongenoegen laat blijken. Merith schiet te hulp. ,,Schrik me rot. Zo'n erge gek'', moppert Geer. ,,Weet je dat ik een tweeling heb?'' Het klikt tussen ons. ,,Moet vroeger een prachtmeid zijn geweest'', schiet het door m'n kop. Of mag je zo niet denken over iemand van die leeftijd?

Na de afwas is er koffie. Daar geniet men van. De rust keert terug. Tijd voor afscheid. Het was best leuk, leuker dan gedacht. ,,Mensen hebben vaak een verkeerd beeld van een verpleeghuis. Dat het hier een trieste bedoening is. Daardoor hebben we minder vrijwilligers dan verzorgingshuizen'', legt Joke van Munster uit. ,,Maar dat valt toch reuze mee?'' Meer informatie over vrijwilligerswerk in De Gouwzee is verkrijgbaar bij Joke van Munster, tel. 0299-398200.

De krant tussen de mensen
Uiteraard schrijven verslaggevers over de problemen in de zorg. Of de terugloop van vrijwilligers bij verenigingen. Maar de krant wil meer. Tussen de mensen staan. Niet alleen toekijken, maar ook een handje helpen. Dagblad Waterland gaat vrijwilligerswerk verrichten - zonder schrijfblok in de hand - en zo een steentje bijdragen om problemen op te lossen. Natuurlijk doen we er achteraf wel verslag van, we blijven tenslotte journalisten. Wie een beroep wil doen op de helpende krant kan mailen (waterland@nhd.nl) of bellen (0299-314700) met de redactie.