Nederlander stuurt ’zijn’ Thaise vissers de zee op - ’Een tsunami rolt onder de boten door

Nederlander stuurt ’zijn’ Thaise vissers de zee op - ’Een tsunami rolt als het ware onder de boten door’
Nederlander Jan Veerman tuurde vannacht om twee uur Thaise tijd vanaf het strand van Rawai over de vlakke zee, wachtend op het mogelijk naderende onheil. De Volendammer, die jaren geleden als een broer werd opgenomen in de gemeenschap van ’zeezigeuners’, stuurde na het bericht over de aardbeving onmiddellijk ’zijn’ vissers de zee op. Op die manier probeerde hij de houten vissersvloot te behoeden voor een eventuele nieuwe zeeramp. De vrouwen en de kinderen vluchtten vannacht de bergen in. Het dorp was geheel verlaten.
„Niets wijst erop dat we weer worden overspoeld door een tsunami”, zei Veerman, broer van The Cats-gitarist Cees Veerman, vanaf het strand van vakantie-eiland Phuket. „Het is prachtig weer, windstil en de zee is vlak. Ik sta hier met een paar vissers op het strand. We houden de zee in de gaten en luisteren naar het nieuws op de radio. De meeste vissers van ons dorpje zijn nu zo’n kilometer of anderhalf uit de kust. Dat moet genoeg zijn. Als er een tsunami komt, rolt die als het ware onder de boten door. Hielden we de boten hier voor de kust, dan zouden ze kapotslaan. Net als de vorige keer, op tweede kerstdag. Bijna de hele houten vloot ging toen naar de haaien.”

Naschok
Op tweede kerstdag ontsnapte Jan Veerman aan de dood door net op tijd op de motor te springen en zich een weg naar boven te ploegen. „Ik denk niet dat het nu weer zo’n vaart zal lopen. De paniek is groot in het dorp, maar als het goed is, gaat het om een naschok. Morgen gaan we weer verder met het herstel van de vloot. Aanvankelijk zag het ernaar uit dat we niet meer konden uitvaren, maar dankzij een inzamelingsactie in Volendam hebben we al zo’n honderd boten kunnen repareren. Er wordt hard gewerkt en goed gevangen.”
Noordelijker in Thailand merkte Koenraad Schmitz (52) vrijwel niets van de aardbeving. „Ik hoorde het van een buurman”, zegt de gewekte Nederlander, die tijdens de tsunami van december zijn zusje, beste vrienden, huisdieren en resort – zijn bron van inkomsten – verloor. „Mijn vrouw is heel erg aangeslagen, maar ik ben weer gaan slapen. Het eindeloze gevecht om een woning in Nederland houdt me meer bezig dan die tweede beving.” Schmitz wilde na de ramp naar Nederland, maar kreeg pas na lang touwtrekken een visum voor zijn vrouw Lek, met wie hij dertien jaar getrouwd is. „De gemeenten in Nederland schuiven me als een hete aardappel door. Ik kan nergens een woning krijgen.”