Vijf portretten uit Rawai (foto's)

Vijf portretten uit Rawai

Zondag 27 maart
Cijfers zeggen iets over omvang en succes van een hulpactie. In Volendam en
Edam is 170.000 euro voor de zeezigeuners van Rawai opgehaald. Daarmee
worden hier een paar duizend mensen door een zware periode heen geholpen.
Maar de persoonlijke verhalen achter de cijfers zeggen natuurlijk veel meer
over de actie. Wie zijn de mensen die door Volendam en Edam zijn geholpen en
hoe gaat het nu met hen? Vijf portretten uit Rawai.


Panja zag zijn bootje teloor gaan in de vloedgolven. De wrakstukken liggen nog steeds bij een boom aan het strand. Hij kreeg een nieuwe boot, uitgerust met een nieuwe motor. Vandaag vaart hij samen met zijn vrouw, zijn beide zoons en twee meisjes naar een nabijgelegen eiland om naar krabben te gaan zoeken.


Deh stapt uit een nieuw, klein bootje met in elke hand een grote vis. Het bootje is eigendom van een vishandelaar die zijn vorige boot verloor tijdens de natuurramp. Deh kan weer werken dankzij de nieuwe boot. In opdracht van de handelaar vaart hij ermee naar Thaise trawlers die buitengaats voor anker liggen en koopt daar de mooiste vissen vers van het dek. Die vissen worden vervolgens op de markt in Rawai verkocht.


Sid Lik heeft een moeilijke tijd achter de rug. Zijn zwangere vrouw, twee kinderen, schoonmoeder en werkloze oudere broer plus diens kinderen: allemaal monden die hij diende te voeden terwijl zijn boot vernield was. Omdat hij altijd goed heeft gespaard, kon hij de klap gedeeltelijk zelf opvangen. Daarnaast heeft hij geleefd van de financiële steun die ondermeer uit Volendam kwam. Geholpen door een buitenlandse particulier heeft hij een tweedehands boot gekocht die op kosten van Volendam volledig is opgeknapt. Over een paar dagen hoopt hij voor het eerst sinds de tsunami's weer uit te varen.

 
Lin verloor zijn twee boten in de vloedgolven. Meteen na de ramp zette hij zich in voor hulp aan medeslachtoffers en groeide hij uit tot een van de drijvende krachten achter de hulpactie voor Rawai. Hij kreeg een nieuwe boot en daarmee is vandaag voor het eerst veel vis gevangen. De tweede boot wacht nog op reparatie.

De ogen van de oude Cheng ('ik ben ouder dan zestig') worden vochtig als het tot hem doordringt dat de boot op het strand van hem is, een cadeau van Volendam. Het is een klein houten vaartuig, uitgerust met een lichte buitenboordmotor, maar voor de oude man is dit een hoogtepunt in zijn bestaan: zijn hele leven heeft hij op andermans boten gewerkt en nu is hij voor het eerst zelf eigenaar. Samen met zijn zoon, die gehandicapt raakte tijdens een duikongeluk, kan hij met zijn boot de zee op om een kostje bijeen te scharrelen voor zijn vrouw, dochter en moeder. Jan Veerman beleeft een ontroerend moment als het stokoude mensje ('ouder dan negentig!') hem als dank een handgemaakt modelbootje van bamboe komt brengen.