FC Volendam ziet óók wel verbeterpuntjes
FC Volendam ziet óók wel verbeterpuntjes
Volendam stapt de nacompetitie binnen. Nog één puntje, en dat kan niet mis. Altijd leuk voor de penningmeester. Het kan voor de spelers ook nog leuk moet worden, als de resultaten in uitwedstrijden zo blijven als vrijdagavond tegen Helmond Sport (1-1), ook zo'n waarschijnlijke deelnemer aan de nacompetitie. Het eindresultaat tegen Helmond Sport was zonder meer knap. Maar dat was een optelsom geweest van geluk, hard werken en tactische ingrepen. Als Volendam het van de arbeid moet hebben, betekent dat te vaak dat het voetballend niet goed genoeg was. Of dat de tegenstander beter was. Beide was vrijdag het geval.
Ontzag
Het was een kabbelend potje topvoetbal, tenminste voor de eerste divisie, geweest. ,,Te veel ontzag'', zag trainer Ruud Brood van Helmond Sport. ,,De ploeg stond onder spanning'', vond Ernie Brandts van Volendam. Kennelijk hadden de twee subtoppers het leukst voor het laatst bewaard. Met de verdiende voorsprong voor Helmond Sport, de gelijkmaker van Volendam die even later letterlijk uit de lucht kwam vallen. Onwaarschijnlijke ontsnappingen, bloedstollende momenten, grappig grabbelende doelmannen, en botsende medespelers op de doellijn van Volendam. Dat had deze wedstrijd van de week in de eerste divisie zeker verdiend. Een vergelijkend warenonderzoek, vrijdagavond in Helmond, bracht bij Volendam in ieder geval wat verbeterpuntjes te zien. Voor een belangrijk deel zijn die dit seizoen niet op te lossen. Volendam heeft aardige spelers die net goed genoeg zijn om de nacompetitie te halen. Maar de ploeg mist een aantal kernkwaliteiten om de echte top in de eerste divisie te halen.
Stapje verder
Helmond Sport was in alles een stapje verder dan Volendam. Letterlijk en figuurlijk. De combinaties werden redelijk snel uitgevoerd, in de kleine én in de grotere ruimtes op het veld. Sneller in ieder geval dan Volendam kon bijsloffen. Verwonderlijk is dat niet. Helmond Sport leunt op een ervaren kern van spelers die gewassen zijn door alle wateren van het betaalde voetbal. Roy Hendriksen heeft veel meer ervaring dan Kees Kwakman, zijn Volendamse tegenvoeter. Ivan Cvetkov is veel doeltreffender dan Sandro Calabro, de spits aan de andere kant. Patrick Hobbelen en Lindsay Wilson zijn veel betere backs dan Alair Cruz Vicente en Niels van Duijn ooit zullen worden. En dan heeft trainer Ruud Brood naast zich op de bank nog een aardig gezelschap broodvoetballers: Jurgen Streppel, Ovidiu Stinga, ooit PSV, Ricky Bochem en Anton Vriesde. Brandts keek eens naar zíjn bank: Ralf de Haan, Paul Quasten, Benito Olenski en Sven Baas.
Het duel tussen de nummers vier en vijf van de eerste divisie, beide ook nog kanshebber in de vierde periode, was in dubbel opzicht interessant. Helmond Sport en Volendam hebben zich nog niet helemaal neergelegd bij de minder avontuurlijke trend in de eerste divisie. Natuurlijk kropen de Helmonders massaal achter de bal als Volendam opstoomde. Andersom was dat ook het geval. Maar bij balbezit schoven de ploegen snel combinerend naar voren. De Brabanders leunend op automatismen, de Noord-Hollanders zoekend naar vrije medespelers. Ook had trainer Brood gezorgd voor een extra man op het middenveld. Volendam werd voortdurend weggetikt, rende achter alle tegenstanders aan en probeerde in de laatste lijn ergens een voetje tussen de deur te krijgen. Dat liep wonderwel steeds goed af.
Evenwicht
Twee ingrepen vanaf de kant duwden de krachtmeting een beetje terug in evenwicht. Eerst werd de extra tegenstander op het middenveld (Braber) geneutraliseerd - libero Kwakman schoof door - en vervolgens werd Cruz Vicente - een voortdurende risicofactor - vervangen. Brandts deed meer. De trainer hielp de grensrechter ook nog een handje om de vlag omhoog te brengen. Het was hard nodig. Het geeft ook meteen aan dat Volendam het zonder hulp nog niet kan volbrengen.