‘Waarom zitten er glassplinters in drugs?’

‘Waarom zitten er glassplinters in drugs?’
Tassen ploffen hard neer op de grond en er wordt hier en daar nog wat gefluisterd en gelachen om belevenissen uit het weekeinde. Daarna is het stil. En is er een aandachtig luisterend oor voor het verhaal van Ruud Hansen. De 25-jarige Volendammer vat in twintig minuten zijn leven als drugsverslaafde samen. Daarna is er ruimte voor vragen en die hebben de tweedeklassers van het Don Bosco College wel: ,,Kun je nou nooit meer uitgaan?”

Op het DBC wordt in het lesonderdeel ‘de gezonde school’ de laatste weken aandacht besteed aan drugs. Daarin is ook tijd vrijgemaakt om Ruud Hansen zijn relaas te laten doen. Hansen keerde een maand geleden terug uit de Schotse afkickkliniek van Castle Craig en vorige week deed hij zijn verhaal in de Nivo. In twee dagen tijd maakt hij vervolgens in elf klassen indruk. Beginnend van het moment dat hij – als niet leerling overigens – op het schoolplein van het DBC voor het eerst blowde. Tot het moment dat dertien jaar later zijn neusbotje in vier stukken kapot is gesnoven, dat er een gat in zijn hersenen is ontstaan en dat daardoor de kans op een hersenbloeding is vergroot.

Met als oorzaak de chemicaliën en glassplinters die in de drugs verweven zitten. ‘Waarom zitten er glassplinters in drugs?’ klinkt het naderhand uit de klas leerlingen. Hansen: ,,Het is ter opvulling en om de cocaïne meer gramgewicht te geven. Uiteindelijk zorgt het er voor dat het door botten en organen heensnijdt.”  Daarna komen de leerlingen los. Hoe lang hij clean is (acht maanden), of hij alweer trek heeft in drugs en wat er nou zo lekker aan is? ,,De kriebel blijft, dat komt door de naweeën van de verslaving. En lekker is het de eerste keer, maar daarna wil je steeds dat gevoel weer oproepen door weer te gebruiken, maar dat lukt niet.”

De jongeren vragen hoe je dealers herkent en hoeveel Hansen er zelf kent: ,,Ik ken zeker dertig dealers in Volendam.” Als de plaatsen genoemd worden waar de dealers zoal komen, behalve de dijk en schoolpleintjes, valt ook de naam van locatie ‘de koepel’ in het Siem Lut-park. Meteen beginnen jongeren te knikken en te fluisteren, wat bevestigt dat het een momenteel veelbesproken plaats is waar jeugd drinkt en drugs gebruikt. ,,Maar de politie doet er pas iets aan als meerdere mensen waarschuwen.” Op de vraag of de tweedeklassers zelf al iets aangeboden is, zegt een jongen: ,,Ja, maar ik heb het niet genomen. Maar een andere jongen heeft het wel gedaan en die is verslaafd geraakt.” Een meisje vult aan: ,,Je weet hier op het DBC echt wel wie zoal drugs gebruiken. Dat zijn ‘de stakkers’. Die denken stoer te zijn.”

Verschrikkelijk fout
Hansen: ,,Het is goed om een vriend of vriendin erop aan te spreken als ze het wel proberen. En anders kun je later altijd nog op hun ouders af stappen. Ik weet dat je dan het risico loopt dat je vriend of vriendin je even niet meer wil zien. Maar uiteindelijk verraad je diegene niet, maar je helpt hem of haar. Veel Volendammers denken dat je gewoon twee keer per week kunt gebruiken en geen probleem hebt. Maar ze zijn verslaafd en de problemen komen nog wel. Ik heb zelf als dealer verkocht aan jongens en meiden van jullie leeftijd. Ik besefte dat ik verschrikkelijk fout was, maar was te ver heen.”

,,Of ik zelfmoordneigingen heb gehad? Op een gegeven moment was ik er zo slecht aan toe dat ik dacht dat ik doodging. En dat wilde ik ook. Nu heb ik een ander leven. Ik geniet overal van. Eén van de mooiste dingen die me overkomen is? Dat mijn moeder m’n beste vriendin is geworden. Dat had ik nooit verwacht. Mijn ouders waren gescheiden en ik gaf hen de schuld van mijn gebruik. Terwijl je er helemaal zelf voor kiest.”

De jongeren blijven geboeid en vragen Hansen wat hij zoal moest doen in het afkickcentrum, of zijn kamer blank stond van de rook en wat zijn moeder dan zei? Of hij dingen sloopte als hij gebruikt had? Of er veel Volendammers in de klinieken zitten? En uitgaan? ,,Dat zit er voor mij voorlopig niet meer in. Als ik over een tijdje zou uitgaan, is dat met jongens die niet drinken. Want van het een komt het ander.”