Voormalig Anker-directeur en gemeente definitief uit elkaar

Voormalig Anker-directeur en gemeente definitief uit elkaar
De gemeente Edam-Volendam en Toon Vos, voormalig directeur van nazorgcentrum Het Anker, hebben elkaar gevonden in een afvloeiingsregeling. In februari van dit jaar kwam het al tot een breuk. Onderhuids waren er al langer fricties, maar het conflict spitste zich uiteindelijk toe op het opzeggen door Vos van het contract van Anker-medewerkster Gerda Tol, gedetacheerd door UBV. Dat schoot in het verkeerde keelgat van de BSNV, waarvan twee bestuursleden (Albert Binken en Jaap Schilder) weer in de Raad van Toezicht van Het Anker zitten. Uiteindelijk zegden zowel BSNV als SSNV het vertrouwen op in Vos, waarna de RvT zich genoodzaakt voelde de directeur op non-actief te stellen.

„Het beeld wat toen geschetst is van het UBV (Uitzend Bureau Volendam, red.) is onjuist. Er werden bedragen genoemd als verdiensten van Gerda Tol, die onjuist waren en zo'n behandeling verdienen Tol en het UBV niet. Die hebben zich juist zeer maatschappelijk opgesteld." Vos gaf eerder aan dat mensen van de gemeente hem verzocht hadden te kijken naar detacherings contracten van jongeren die door UBV bij de gemeente(kantoor) gestald waren. Van Beek: „Dat gebeurde omdat er door UBV gerekend werd voor de werkzaamheden van Gerda voor het selectiewerk van jongeren en vervolgens wordt ook de plaatsing van de jongeren doorberekend. Vraag was of we niet een soort van collectiviteitskorting konden krijgen. Toon zei al die tijd dat hij bezig was met UBV. Hij was bezig met gesprekken, zei hij. Tot we prompt voorgeschoteld kregen dat hij het contract van Gerda opzegde, wat hij totaal niet had aangekondigd. Dat was een verrassing. Daardoor genoot hij niet langer het vertrouwen van de doelgroep: dat is de BSNV."

„Of hij als directeur dergelijke verantwoordelijkheid verschuldigd is aan de RvT? Juridisch gezien is hij als directeur bevoegd tot het aangaan en opzeggen van contracten. Maar als RvT waren we gewend betrokken te worden bij dergelijke stappen. En is er steeds de vraag geweest van de RvT om contact te houden over de inhoudelijke kant. Het gaat om communicatie. Daar heeft het aan ontbroken."

„Ik besef dat het een moeilijke situatie is dat er twee bestuursleden van de BSNV opgenomen zijn in de Raad van Toezicht; een unieke situatie waar destijds statutair voor gekozen is. Ook om de doelgroep en de hulpverlening dicht bij elkaar te houden, want in Enschede zijn die bijvoorbeeld uit elkaar gegroeid. Het heeft een risico in zich, maar ook voordelen. Er wordt gedacht vanuit de samenwerkingsoptie. Het werkt. Vergeet niet dat het gruwelijk zwaar is voor de BSNV"

„Een aantal zaken vind ik alleen bijzonder jammer. Ik vind het verschrikkelijk dat er een scheiding heeft plaatsgevonden tussen de BSNV en de ouders van overleden kinderen. Ik hoop dat daad op den duur toch weer een samenwerking vanuit kan gaan. En ik betreur het ook dat het zo gelopen is met Toon Vos. Het is een moeilijk speelveld waarin geopereerd moet worden. We hebben hem ook niet in diskrediet willen brengen. Er is geen gelukkige situatie ontstaan. Uiteindelijk is zijn dienstverband ontbonden en zijn we vorige week tot een akkoord gekomen."

„Wat er verder met Het Anker gebeurt? In feite duurt de huidige situatie tot 31 december 2006. We gaan kijken in hoeverre we tot een constructie kunnen komen om Het Anker bij een andere instelling of bij de gemeente onder te brengen. Misschien verhuist er wel een deel van Het Anker over anderhalf jaar naar een loket in het gemeentekantoor. Dat sluit ik niet uit. Maar we zullen zeker doorgaan. Wel is besloten om KPMG te verzoeken het tweede deel van hun onderzoek eerder te laten doen. Ze beginnen deze maand al. Ze moeten straks advies gaan geven hoe nazorg te geven tot 31 december 2006 en daarna. Ondertussen laten we als Raad van Toezicht extra onderzoek verrichten, waarmee we het Ministerie - daar moeten we straks mee in overleg - proberen duidelijk te maken dat het overgebleven geld hier moet blijven. Het zag er niet goed uit, maar ik ben wat dat betreft nu niet meer zo pessimistisch."

Ondertussen werd met Antoinette van Rinsum als interim-directrice aangetrokken voor Het Anker. Van Beek: „Afhankelijk van de uitkomsten van het rapport van KPMG kijken we of het interim moet blijven of dat het een ander verband behoeft."

Vos: „Burgemeester jokt"
Toon Vos vindt de gang vat zaken betreurenswaardig. „Het is jammer voor de doelgroep, want ik denk dat alles bij het oude blijft. Al vaker is gesuggereerd dat ik dit op m'n eigen houtje heb gedaan zonder iemand te raadplegen. Maar de burgemeester en bestuursmannen van de BSNV jokken. Zij waren er echt van op de hoogte dat ik bezig was met het contract van Gerda Tol."

Vos: „Kijk, door de ramp is er enorm veel ellende gekomen en er zijn mensen opgestaan, zoals die van BSNV en SSNV, die zóveel gedaan hebben voor de slachtoffers, dat valt écht te prijzen. Maar ze zijn zich eigenaar van de nazorg gaan voelen en dat blokkeert de ontwikkeling van Het Anker, van de nazorg, en het roept verzet op. Ze doen er alles aan om de verworven positie te behouden. Toen ik hier begon en met tal van slachtoffers en hun ouders sprak, werd ik gewaarschuwd. `Jij houdt het maar een half jaar vol hier met je vernieuwingen en met jouw mening'. En ze noemden er namen bij van mensen die me onderuit zouden halen. Dat is ook gebeurd."

„Het Anker was een pionierende instelling die de slag moest maken naar een professionele, dat was mijn opdracht. Alleen had mijn voorganger (Klaas Bond, red.), die er ook ziel en zaligheld heeft ingestoken, moeite om het los te laten. Hij bleef zich ermee bemoeien en behoorde tot de groep die de grip niet wilde verliezen. Die ouders hebben iets verschrikkelijks meegemaakt met hun kinderen. Daarom willen ze vanaf toen controle op de zaken houden. Begrijpelijk, maar ze slaan te ver door daarin."

“De Volendammers zeggen steeds dat alleen Volendamse hulpverleners kunnen helpen. Maar je wilt toch gewoon de beste hulpverlener, waar die ook vandaan komt. Een zo breed mogelijk aanbod, vandaar dat ik de contacten met andere instellingen aanhaalde. Veel mensen vroegen mij in het begin bij de gesprekken: wat doen al die mensen daar nou op dat Anker? Dat gevoel had ik ook in het begin. En we konden maar niet transparant maken wat we nou precies deden. Die weg zijn we vervolgens ingeslagen om dat te realiseren. Maar die eerder genoemde groep beschermt alles. Ik vond dat er samenwerking gezocht moest worden met Volendam United, wat naadloos op de behoefte van Het Anker, aansluit. Dat mocht niet. Waarom niet? Het wordt op hoog niveau beslist en de achterban wordt niet geraadpleegd. Hoe kan zoiets nou in een plaatsje met een straal van twee vierkante kilometer?"

“Dat het allemaal wordt toegestaan? Zo heeft Het Anker geen onafhankelijke positie maar wordt het een club van BSNV en SSNV: en bij die mensen voel je je thuis of niet. Ik denk dat er mensen zo gaan afhaken. De patiënt gaat namelijk zijn eigen dokter spelen. Ik neem het de burgemeester kwalijk dat hij deze constructie - twee BSNV bestuursleden in de RvT - legitimeert. Hij had z'n rug moeten rechten en het moeten loskoppelen. De BSNV moet eens stevige adviesrol hebben, maar niet de zeggenschap over zo'n instelling."
„Met de ouders van overleden kinderen is hetzelfde gebeurd. Ze zijn opzij geschoven. Waarom toch? Veel mensen denken dat het die ouders om geld te doen is. Geld speelt een rol, maar absoluut niet primair. Het gaat ze om erkenning. Ze werden betrokken bij de invulling van bar De Hemel, maar uiteindelijk: heeft de BSNV weer een veto. Waarom, toch? Krijgen die ouders weer het idee dat er uiteindelijk toch niet geluisterd wordt. Ik zat een keer aan tafel met de BSNV en toen zei iemand: `Goh, je hebt contact met de ouders van overleden kinderen. Wat heb je ze geboden?' Het geeft aan dat het helemaal voorbij is geschoten aan waar het allemaal om gaat."