12 vragen aan?

12 vragen aan?
Bestaat er rock ’n roll na Herman Brood??!!
Ja, dat is een goeie. Voor mij persoonlijk is er wel wat veranderd. Herman was voor mij meer dan alleen maar rock ’n roll. Het begon toen ik een jaar of 12 was. Ik had een cassetterecorder gekregen en ik nam allemaal liedjes op van de radio. Op een keer mocht ik ook een plaat opnemen van mijn broer. Cha Cha. Ik wist niet wat er gebeurde. Alles wat ik tot dan toe gehoord had leken kinderachtige liedjes. Het bandje heb ik nog steeds en de herinnering is altijd gebleven. Jaren later ontdekte ik de levenswijze van Herman en werd wederom gegrepen. Hij deed alles wat leuk en spannend was, en wat volgens mijn opvoeding niet mocht. Dat fascineerde me in hoge mate en dat doet het nog steeds.

Edam-Volendam is thuis. Geboren en getogen in Edam op de Voorhaven 132, verhuisd naar de nieuwbouw, Jacob Peteystraat. Daarna op me zelf naar Volendam de Aalstraat. Verliefd worden op Annie en weer terug naar Edam, de Bouwen Loenstraat. Drie kinderen, huis te klein en verhuizen naar de Jacob Tonissenstraat (30 meter verderop).

Mooiste plek is mijn achtertuin. Grenzend aan het weiland, op de vlonder, wijntje in de hand, koeien grazen, zwaan met jonkies heeft ruzie met moeder meerkoet, die weer op moet passen omdat een reiger op haar jonkie aast. Lou en Charley spelen voetbal met vriendjes naast het huis, Charlotte zit op de schommel, Annie en ik praten over wat we dit jaar met de vakantie gaan doen....

Herinnering aan mijn oma. De hoedenwinkel op het Spui in Edam. Ze heeft altijd een centrale rol gespeeld in onze familie. Iedere zondag kwam de hele familie daar samen. Spelen met mijn neven. Patat hotdogs en berehappen bij Frank Havik. Van oma 5 gulden meekrijgen, voor 25 gulden eten kopen en stug blijven volhouden dat het slechts 5 gulden kostte. Vertelde je wat het werkelijk kostte, dan liep je de kans dat oma de volgende keer zelf aan de slag ging op patat te bakken, want waar een stuiver bespaard kon worden werd het niet nagelaten, nee dan keek ze niet op een kwartje. Ook op deze plek mijn vader verloren bij het buitenzetten van de vuilniszakken. Nu is het huis verkocht aan jonge mensen uit Amsterdam. Ze hebben het prachtig opgeknapt en ik hoop van harte dat ze er van zullen genieten.

Uitgaan doen we vooral met de kinderen of eten met familie of vrienden. Bioscoop of theater is er de laatste jaren een beetje bij ingeschoten maar daar komt nu weer meer tijd voor. Alleen eten bij Café Bern aan de Nieuwmarkt is er in gebleven door de jaren heen. Tournados á la Café de Paris en maar proberen het recept achter de sauce the kraken.

Een hobby of een passie, daar heb ik geen tijd voor. 55 uur per week met mijn werk bezig. Voetballen met Lou en Charley. Piano oefenen, zelf en met Lou, drummen met Charley, fotograferen, filmen en monteren. Klussen in huis en Charlotte begint interesse te krijgen in paarden. Daarnaast hou ik van luieren.

Waaraan ik mij erger in deze gemeente is hondenpoep. Vooral als je kinderen hebt. Ze zoeken vaak het groen op en meestal is het raak. Probeer maar eens het Volendammerpadje door het gras af te leggen. Een wereldprestatie als je dat lukt met schone schoenen.

In de gemeente moet zo min mogelijk veranderen. Misschien wat meer horeca in Edam, maar ook weer niet te veel. Wat er nu is moet er in ieder geval blijven. O ja, een direct verbinding van onze sloot naar het water in Edam. Nu moet ik daar met de kano nog de N246 voor oversteken en het zou leuker zijn als ik direct kon doorvaren.

Ik mis in deze gemeente een universiteitsbibliotheek. Ik heb in onze eigen bibliotheken nog nooit de informatie gevonden die ik nodig heb. Gelukkig is er tegenwoordig internet en dat verzacht het leed een beetje, maar een echte universiteitsbibliotheek zou een aanwinst zijn.

Politiek vind ik vooral leuk om te zien wat voor spelletjes er gespeeld worden. Ik denk dat de meeste mensen die er actief aan meedoen het vooral heel leuk vinden en dat is een prima zaak. Dat de politiek in Nederland bestaat uit idealisten geloof ik niet. Wat hebben die er te zoeken. Echte problemen hebben we niet en grote verschillen tussen partijen zijn er ook niet. Hoe noemde Chirac ons ook al weer, “een volgevreten volk” en ik denk dat hij daar wel een puntje heeft. Overigens geldt dat net zo zeer voor Frankrijk zelf en andere Europese landen. Het is natuurlijk ook weer niet zo dat er helemaal geen problemen zijn op op te lossen, maar het lijkt er wel eens op dat we problemen verzinnen, of zoals mijn moeder altijd zei: “heeft u geen problemen, dan maken we ze voor u”. Mijn keuze is altijd reuze eenvoudig. De locale partijen vallen bij mij per definitie af omdat ik vind dat je daar geheel overgeleverd bent aan de grillen van de dag of de persoon die er toevallig zit. Bij landelijke partijen bestaat er tenminste nog een koers. Partijen op religieuse grondslag vind ik eng en daar zal ik mij nooit aan verbinden. Wat overblijft zijn de PVDA, VVD en Groenlinks. Ik denk dat ik er dit jaar om ga dobbelen.

Mijn ultieme droom is om nog een keertje de nobelprijs voor de natuurkunde te winnen.

Ik heb een vraag aan Willem Schnitger en die luidt : Is er toekomst in Edam voor de Nohol en Bosvolk?”