Terug na tumult van Tsunammi

Terug na tumult van Tsunammi
De Tsunami berokkende schade en leed aan tal van landen. In de tijd van nood bleek het lot in de kleine dorpjes rondom het Thaise Phuket toch ook tot positieve consequenties te kunnen leiden. „Voor het eerst kwam het tot samenwerken", zegt Jan Veerman (poesie), die een paar maanden terug is in zijn geboortedorp na de turbulente periode op zijn woongrond Rawai. „Voor het eerst werd het volkje ook geholpen door mensen van buitenaf." Een aantal mensen, waaronder zijn broer Joop, zette zich in voor de wederopstanding van Rawai en enkele andere plaatsen. Zeker 170.000 euro werd bij elkaar gebracht. „Er heerst enorme dankbaarheid daarvoor."

De samenwerking in Edam-Volendam leidde dus tot samenwerking in Rawai. Daar waar de bootjes weer varen. Maar voor hoe lang nog? Jan Veerman: „De mensen van de zee moeten zomaar de mensen van het land worden, vindt de overheid. De overheid daar werkt de Chao Lee tegen, geeft hen onterecht de schuld van het vernietigde koraal en wil alleen ruimte maken voor het toerisme, waarvoor wel met de schroeven van de bootjes door het koraal geploegd mag worden." „Vanuit de westerse wereld weet ik dat deze verandering niet tegen is te houden. Maar deze mensen kunnen dat niet accepteren, zeker niet de snelheid waarmee. Deze mensen doen wat ze al die jaren gewend waren te doen: vissen om eten op tafel te krijgen. Nu mogen ze opeens niet meer.

Onrechtvaardig
De overheid heeft geen compassie met deze mensen, het lijkt er op dat ze per se onze boten in beslag willen nemen. De mensen kunnen zich niet verweren, want ze hebben geen kennis van zaken. Dat was ook de reden waarom we jaren geleden de stichting Kinderen van Rawai in het leven hebben geroepen. We hopen dat ouders nu meer beseffen dat kinderen naar school moeten, zodat ze in de toekomst beter kunnen reageren bij gebeurtenissen."

Aantrekkingskracht
De hulp die - centraal - vanuit Volendam werd opgezet, ontwikkelde in Rawai en de omgeving een steeds grotere aantrekkingskracht. „We zijn naar eilanden geweest; op een gegeven moment kwamen mensen van Ko Phi Phi zelfs naar ons toe. Ze zagen dat er daadwerkelijk iets gebeurde. In de ogen van de officiële instanties zijn we niet echt populair geworden. Die zagen dat wij wel konden helpen, terwijl die instanties voorheen zoiets hadden van: waarom zouden we die Chao Lee helpen? Laat ze maar weggaan, ze zitten op dure grond. Die instanties hebben gezichtsverlies geleden." Onder de plaatselijke bevolking wordt Veerman sindsdien door velen op handen gedragen en beschouwd `als door God gezonden'. „Daar wil ik niks van horen. Het zijn de mensen van mijn geboortedorp Volendam die geholpen hebben."
Het tumult is voorbij. „Het was een zware tijd. De hele dag op pad om mensen te helpen en 's nachts stond ik om half drie op om wat administratie te doen. Het was een missie. Om de vaart erin te houden moest ik de `makkelijke Thai' in mij laten varen en in onze manier van denken handelen: zakelijk en wat sneller. Langzaam maar zeker zagen we de resultaten. Ook dorpjes waar ze niets meer hadden, hebben we bootjes geschonken, om ze maar bestaansrecht te geven. Maar er was vaak overredingskracht nodig. Het was een heel proces om de mensen duidelijk te maken dat samenwerking meer mogelijk zou maken. Dat kenden ze niet. Uiteindelijk werd het eindresultaat - naast de verdeelde financiën zijn er meer dan 200 boten opgeknapt - beter dan dat we ooit voor mogelijk hadden gehouden. Voor m'n vrouw was het zwaar en ze werd soms moedeloos. Ook toen ik besloot om toch weer de zomermaanden in Nederland door te brengen om extra geld te verdienen."

„We zijn ontzettend tevreden over de opbrengst", vult broer Joop aan. „Onlangs kregen we nog een bijdrage van de gezamenlijke Edamse kerken." Jan: „Vanuit Rawai en omgeving is er enorme dankbaarheid richting Volendam en alle andere gulle gevers. Die gebieden zijn uit het slop getrokken. Dorpsgenoot Conrad van Zelst is er onlangs nog geweest en heeft de baai van Rawai aanschouwd. Hij heeft met eigen ogen gezien wat onder meer Volendam heeft gedaan voor de mensen daar. Ik ben trots dat ik deel uitmaak van dit dorp."