Schaatstoppers en Theo Bos op Volendams skeelerspektakel: toertocht is reünie voor de cracks
Schaatstoppers en Theo Bos op Volendams skeelerspektakel: toertocht is reünie voor de cracks
Ook op een toertocht krijgt uiteindelijk het tintelende onderbuikgevoel de overhand bij een topsporter. De naderende finish heeft de werking van een magneet: daar moet je zo snel mogelijk zijn. Maar hoewel de tweede editie van 'Volendam op rolletjes' in de laatste tien kilometer ontplofte, werd de Volendamse skeelertocht gisteren gekenmerkt door een gedisciplineerde houding.
Niemand durfde tijdens de vijftig kilometer lange tocht langs wereldkampioen Theo Bos te gaan, die samen met de voormalige schaatstopper Co Giling fietsend het tempo aangaf. „Wel . werd er af en toe getrokken aan mijn shirt en ook kreeg ik een zet tegen de kont", gaf Bos aan. De 21-jarige-baanwielrenner uit Hierden voegde daar lachend aan toe dat 'hij geen namen noemt'.
Blijkbaar waren alle deelnemers van de toertocht er zich van bewust dat ze niet voor henzelf, maar voor het goede doel reden. Het geld dat zij opbrachten, ging naar jongerenstichting Volendam United. Dat wordt gerund door slachtoffers van de nieuwjaarsbrand, en houdt activiteiten op het gebied van sport, spel en muziek. „Vorig jaar was het nog meer een wedstrijd dan een toertocht", aldus speaker Ben Verduin, die anderhalf uur lang de verwachting uitsprak, dat de deelnemers ook nu er een harde wedstrijd van zouden maken. Tekenend was het moment vijf kwartier na de sart. Een korte haal aan de sigaret en de vader van Bert Verduin, de voormalige nummer drie op de Elfstedentocht, werd weer meegesleept in zijn eigen enthousiasme. „Nog tien, vijftien minuten en dan zijn de eersten van deze koers, uhh toertocht bekend", liet hij weten.
Opdracht
Met mannen als Miel Rozendaal, Ruud Borst, Andres Landman en Piet de Boer mag je ook verwachten dat het hard gaat. Na een uur en 45 minuten moest Verduin echter licht teleurgesteld constateren dat de skeeleraars zich beter aan de opdracht hebben gehouden dan verwacht. Pas een kwartier later kwamen de eerste drie deelnemers binnen. Warmenhuizer Miel Rozendaal reed als eerste over de streep voor Kurt Wubben uit Pijnacker en Jeroen de Vries uit Niclaasga. „Niet wij, maar de fietsers voorop besloten na een uur het tempo langzamerhand te verhogen", was de eerste reactie van de 33-jarige marathon-schaatser. „In de laatste tien kilometer was het echt volle bak en konden alleen ik, Kurt en Jeroen volgen." Er viel een korte stilte. „Nou ja, kunnen. Ik denk dat sommige jongens het ook expres lieten lopen. Winnen was van ondergeschikt belang. Het gaat vooral om de gezelligheid achteraf.
Als er echt wat op het spel staat, wordt er veel geduwd en getrokken. Iets waar ik niet meer aan mee doe. Veel te gevaarlijk." Dat werd beaamd door een andere schaatser, de 28 jarige Amsterdammer Andres Landman, die net als Rozendaal nog maar enkele jaren naast het schaatsen ook de skeelersport beoefent. „Ik had de illusie om een goede skeeleraar te worden, deed zelfs aan het NK mee. Maar skeeleren is meer dan alleen hard gaan, je moet ook het instinct hebben om automatisch de goede positie te kiezen en overeind te blijven. Daarvoor ben ik te laat met de sport begonnen: Ik brak op dat NK mijn kaak. Sindsdien doe ik alleen nog maar aan dit soort tochten mee. Het gaat mij er vooral om weer wat bekenden te zien." Met dat idee in het achterhoofd waren meer mensen naar Volendam gekomen. Zo verscheen Ruud van Kempen, meervoudig Nederlands kampioen marathonschaatsen, voor het eerst sinds een paar jaar weer aan de start voor een skeelerevenement. Peter de Vries uit Heerenveen keek hem verbaasd aan. „Richard, die skeelers moet je een tijd geleden gekocht hebben."
Het prehistorische materiaal van Van Kempen was vervolgens binnen liet peloton een geliefd gespreksonderwerp. De Vries, die voor de twintig kilometer had gekozen, kwam op die afstand als eerste aan. Van Kempen werd vierde.
Druppelden
Na hem druppelden een voor een de echte amateurs op de twintig kilometer binnen. De organisatie liet bij monde van Jos Pronk weten dat ze op meer belangstelling van de recreanten had gerekend. „Je hoopt toch dat er meer mensen of gaan skeeleren of fietsend achter het peloton aanrijden." Ook het aantal mensen dat bij de finish stond, viel tegen. De hekken bij de finish hadden net zo goed weggehaald kunnen worden. Afgezien van wat spelende kinderen op het grasveld naast sporthal de Seinpaal, waren er geen toeschouwers.
Toch is de organisatie over het totale deelnemersaantal van 170 niet teleurgesteld. „Het had wat meer kunnen zijn, maar tegenvallend is het niet", aldus organisatrice Ria Kes; die benadrukte dat veel bedrijven ook een geldelijke bijdrage hebben gedaan. Hoeveel geld het initiatief heeft opgeleverd, durfde de organisatie niet te zeggen.