De diepte in: Willem Mooijer hoopt als nieuwe wethouder impages te doorbreken
De diepte in: Willem Mooijer hoopt als nieuwe wethouder impages te doorbreken
Toen hij zoekende was, kruiste plots een nieuw avontuur zijn pad. Willem Mooijer, 43, Volendammer en woonachtig in Edam, besloot de vacant geworden positie van wethouder Ruimtelijke Ordening in te nemen na het vertrek van Theo Nouwen. Hij wil de diepte in met de burger. Praten en luisteren is zijn credo. Compromissen maken, concessies doen en stressbestendig zijn in je eigen gemeente, waar tal van gevoelige zaken spelen. In de korte tijdspanne die hij heeft tot de verkiezingen, zeven maanden, heeft hij een nobel streven. Impasses en patstellingen hoopt hij te doorbreken. Een sprong in het diepe.
De financiële dienstverlening is het verhaal van zijn achtergrond. „Met name het effecten bankwezen."Tien jaar werkte hij voor Optiebeurs. „Als laatste heb ik als algemeen directeur van een kleine Amsterdamse effectenbank gewerkt. Daar werd een beleidsvisie uitgestippeld die ik niet zag zitten." De partijen gingen uit elkaar en Mooijer had zich ondertussen al gewend tot een opleiding tot makelaar/ taxateur.
“Ik wilde iets doen met mijn vastgoeddiploma en was me aan het oriënteren, toen ik gepolst werd voor deze functie. Ik had er nooit eerder over nagedacht om de politiek in te gaan. Ik ben gaan praten met mijn vrouw en vele andere mensen en ondertussen gaan warmlopen voor het idee. Als we dan toch een carrièreswitch maken, dan is dit een echte uitdaging. Ruimtelijke Ordening: dat komt tegemoet aan mijn wens om met vastgoed bezig te zijn. Ik heb geprobeerd het enthousiasme bij de CDA-ers te temperen, aangezien ik geen politieke ervaring had. `Laat dat dus meewegen', heb ik gezegd. Aan management en besturen heb ik genoeg gedaan; politiek is een nieuw verhaal. Ik ben er wel altijd geïnteresseerd in geweest, maar nooit actief."
„Je leest de politieke discussie in de Nivo en inmiddels weet ik inhoudelijk veel van de dossiers die ik van Theo Nouwen heb gekregen. Hij heeft me goed voorgelicht en voorbereid. Open en eerlijk, om een beeld te geven wat er op me af kan komen." De portefeuille behelsde steeds meer gevoelige zaken. Een opsomming: de Zuidpolder, Waterfront, Pius X, Woonzorgcomplex, Pieterman, Seinpaal, Mutoblok, het FC-stadion, de woningbouw tegenover de Mariakerk. „Theo heeft aangegeven dat de politiek en maatschappij verhard zijn. Maar de trigger blijft dat er zaken gedaan moeten worden in het belang van de gemeente."
Vastgeroest
„Ik hoop dat bepaalde discussies vlot getrokken kunnen worden door nieuw bloed. Situaties die vastgeroest zijn, kunnen misschien worden `opengehaald'. Ik denk serieus dat de mogelijkheden er zijn. Ik ben niet belast met gesprekken uit het verleden. Als er geschoffeerd en geschreeuwd wordt, is het moeilijk praten. Maar belangrijk is jezelf te kunnen verplaatsen in andermans problemen. Ik weet dat er veel druk gezet is op Theo, op een manier die heel ver gaat. Zo ver, dat ik het me haast niet voor kan stellen."
Onlangs raakten de gemoederen verhit bij de inloopavond van de plannen rondom op en rondom het Slobbeland. “De fractie werd toen doelwit, maar er ligt beslist nog niets vast. Er werden louter denkrichtingen geformuleerd. Er worden geen besluiten genomen, voordat alle partijen gehoord zijn. Je doet dingen vóór de gemeenschap, dus moet je met de gemeenschap in gesprek gaan. Maar je kan nooit iedereen tevreden stellen. Maar wel naar iedereen luisteren en de grootste gemeenschappelijke deler bereiken. Dat is mijn opdracht. Communicatie is alles. Daarbij zijn ideeën van burgers altijd welkom: ik heb de wijsheid niet in pacht."
“In zeven maanden tijd kun je niet zo veel voor elkaar krijgen op dit vakgebied. Daarom hoop ik op nog een ambtstermijn van vier jaar. Ik wil graag bestaande problemen opnieuw op de agenda zetten. Dat is veel, maar dat is mijn ambitie. Om weer om tafel te gaan." Hij kent de verhalen van belangenverstrengelingen, de kliekjes. „Het is allemaal onderdeel van het politieke spel. Zaak is daar goed mee om te gaan en vooral onafhankelijk te blijven. Ik weet wat hier speelt en dat het vaak lastig manoeuvreren is gezien alle verschillende belangen."
„Van oudsher waren bepaalde zaken hier ,normaal'. Na de brand moest de knop in velerlei opzichten om. Daardoor is mijns inziens ook die verharding ontstaan. Misschien is dat een deel van het ontwikkelingsproces. Het moet eerst doorslaan naar het extreme, maar het zal uiteindelijk stabiliseren. Een bewustwordingsproces waaraan ik een bijdrage hoop te kunnen leveren."