Spoelen, slurpen en spugen binnen muren Fort Edam

Spoelen, slurpen en spugen binnen muren Fort Edam 
Buiten waait een straffe wind en wisselen zon en buien elkaar af, maar binnen de muren van Fort Edam is het goed toeven. Iedere eerste zondagmiddag van de maand kan er wijn geproefd worden en als de zomer toch maar niet mee wil werken, is zo'n proeverij een welkome bezigheid op een sombere zondag.

Sinds drie jaar heeft Peter Jansen een onderkomen voor zijn Victory Wines in het Edammer fort. Rond het fort loopt een flink aantal toeristen gewapend met paraplu's en regenjassen. Een enkeling stapt binnen bij Jansen, maar niemand lijkt aan tafel te gaan durven zitten. Vreemd, want de tafel die vol staat met lege glazen en volle flessen ziet er uitnodigend uit.

Op het programma staan zeven wijnen, allemaal Zuid-Afrikaans. ,,Ik importeer wijnen uit de culinaire hoofdstad van de Kaap, de Franschhoek'', vertelt Jansen, terwijl hij bij iedereen het glas vult met een jonge witte wijn, gemaakt van semillon en sauvignon. Deze eerste wijn is volgens Jansen een fris soort dat 'goed is om de mond mee schoon te maken'.

We gaan niet alleen proeven, maar ook leren hoe te proeven. ,,Kijk eens naar de kleur van de wijn'', gaat Jansen verder. ,,Hoe lichter, hoe jonger.'' Vervolgens laat Jansen ons zien hoe het bekende 'walsen' van de wijn in zijn werking gaat. We doen hem allemaal na en draaien onze glazen rond op de tafel. Meteen de neus in het glas om de geur op te snuiven.

Dan begint het echte proeven. ,,Als je een slok direct doorslikt, proef je niets. Laat de wijn beluchten door flink te spoelen. Dan gaan er signalen naar de hersenen die vertellen waar de wijn naar smaakt. Neem niet een te kleine slok, want je moet de wijn wel kunnen rondspoelen.''

We laten de wijn in de mond dansen en maken, wat zachter dan Jansen, slurpende geluiden. Niemand slikt. Iedereen spuugt zijn slok uit in de 'spuugbakken' op tafel. Mmm, een wat zure afdronk. Een beetje citrusachtig.

Bij de tweede witte blijft een grapefruitsmaak achter. De Chardonnay - die 'prettig neuzen' is - heeft meer karakter. En voor we overgaan op rood, proeven we twee soorten rosé. De eerste smaakt een beetje naar aardbeien. De tweede is wat krachtiger in de afdronk. Angels' Tears luidt de naam van de rode wijn die we rondspoelen. Komt in de buurt van een Beaujolais. De smaak van kersen komt naar boven bij de merlot die volgt.

Over naar de witte Angels' Tears. Een beetje meloenig. En dan het toetje 'At the limiet'. Een heerlijke dessertwijn, maar niet té zoet. Daar maar een doosje van doen dan?